From Anarres to Zemuria

Utawarerumono: Past and Present Rediscovered

Fri, 26 Jun 2026 09:14:00 +0000

Utawarerumono: Past and Present Rediscovered succesfully bridges the gap between its predecessor Monochrome Mobius and the celebrated Mask of Deception, but not through the storytelling the series is known for. The game expands Yamato and Arva Shulan’s history by investigating seemingly unrelated incidents that gradually reveal how Monochrome Mobius leads into the original trilogy. Along the way, the game fleshes out beloved characters and answers questions long-time fans never expected the series to revisit.

Super Nintendo: How One Japanese Company Helped the World Have Fun

Tue, 09 Jun 2026 06:58:23 +0000

Reading Keza MacDonald’s love letter to Nintendo feels like a trip down memory lane, it triggered so many memories for me. Super Nintendo dives into the company’s history, business practices and design philosophy by dedicating each chapter to one of their most prominent franchises, from Donkey Kong to Splatoon. MacDonald’s vivid recollections of growing up with Nintendo’s games frequently mirrored my own experiences, reminding me how significant the company was to my childhood.

Fire Emblem: Path of Radiance

Sun, 07 Jun 2026 17:59:12 +0000

Fire Emblem: Path of Radiance feels like a relic from an earlier era of Fire Emblem, one that prioritised carefully designed maps and measured progression over player freedom. After Daein invades Crimea, protagonist Ike and his mercenary band are forced to cross the continent of Tellius, exposing them to the racial tensions between the human beorc and shapeshifting laguz. The game patiently builds its world through Ike’s eyes as he unexpectedly inherits leadership from his father. It takes a simple coming-of-age story and executes it exceptionally well by showing how Ike stumbles and grows into his role as a leader.

The Lotus Empire

Sat, 30 May 2026 12:37:28 +0000

The Lotus Empire concludes The Burning Kingdoms trilogy by shifting its focus away from political or military victory and toward the personal costs of power. The novel picks up where its predecessor left the, let’s say, strained relationship between Priya and Malini, and between their respective nations, Ahiranya and Parijatdvipa. One might expect the final The Oleander Sword conflict to culminate in a straightforward war between the two nations, but Suri keeps the outcome uncertain while focusing on the relationships that drive the conflict. Through beautiful prose, she intertwines politics, religion, and desire as forces that continually shape one another.

Ys V: Lost Kefin, Kingdom of Sand

Mon, 04 May 2026 17:52:15 +0000

Ys V: Lost Kefin, Kingdom of Sand attempts to steer the series in a new direction, but shipwrecks somewhere along the way. Unlike protagonist Adol himself, who successfully makes it to the Afrocan city of Xandria and teams up with wealthy merchant Dorman to seek the riches of the eponymous phantom city. The adventure that follows trades in the series’ signature bump system for more conventional gameplay involving direct control over jumping, sword attacks and blocking with a shield. What stands out most is the attempt to evolve the series’ formula, even if the attempt doesn’t come together in a satisfying way.

Mario Kart World

Sun, 19 Apr 2026 13:24:20 +0000

Mario Kart World is the Mario Kart game I dreamt of as a kid. My brother and I spent hours leaping off-track with the feather in Super Mario Kart or messing around Peach’s Castle in Mario Kart 64’s Royal Raceway. As its name implies, Mario Kart World offers a freely explorable world filled with interconnected tracks and cups consisting of races on and between said tracks. It doubles the number of racers and adds new mechanics like wall riding, making races feel even more hectic than the series is known for. Instead of simply building on its predecessor’s solid foundation, the game takes inspiration from rally racing to push the series in a new direction.

Monochrome Mobius: Rights and Wrongs Forgotten

Thu, 09 Apr 2026 19:21:30 +0000

Monochrome Mobius: Rights and Wrongs Forgotten expands the world of Utawarerumono in a way that feels unnecessary on paper, but welcome in practice. It’s a prequel to the existing trilogy, exploring Oshtor’s past before his rise to Imperial General of the Right of Yamato, a powerful empire inspired by regions surrounding the Sea of Okhotsk. Whereas previous titles blended lengthy visual novel segments with accessible strategy, this entry shifts fully into a turn-based RPG with sprawling fields and ample quests. It not only revisits a world fans have become intimately familiar with, it also expands the characters’ backgrounds and lore.

Pokémon Legends: Arceus

Tue, 17 Mar 2026 19:23:10 +0000

Pokémon Legends: Arceus is an ambitious new spin on the series, taking inspiration from Breath of the Wild but replacing breakable weapons with expendable Pokémon instead. The game transports a modern-day Pokémon trainer to the region of Sinnoh in an era when the region was still called Hisui, different tribes worshipped the fourth-generation legendaries as ’the almighty Sinnoh’ and PokéBalls were made of fruit and stone, and tasks the player with researching Pokémon and recording them in a paper Pokédex. You work your way through the different regions to collect materials, craft PokéBalls, sneak up on wild Pokémon to catch them and complete specific research tasks to climb the ranks of the Survey Corps of the Galaxy Expedition Team. It’s a refreshing new take on the Pokémon formula while offering a first-hand look at what the world of Pokémon was like in earlier days.

Sakura Wars 2: Thou Shalt Not Die

Sun, 15 Mar 2026 19:23:19 +0000

Returning to the Flower Division of the Imperial Combat Revue in Sakura Wars 2: Thou Shalt Not Die felt like a reunion with friends I hadn’t seen in too long. Set one year after the original game, the Flower Division once again defends its alternate 1920s steampunk Tokyo from a new enemy: the Black Demon Society. Much of the game revolves around keeping up the morale of the all-female theater troupe, now expanded with two new members, through conversations and time-limited answers. Although many of these conversations revolve around protagonist Ogami, the interaction between the troupe members feels natural and simply wandering the theater to see what everyone is up to is always a pleasure.

NieR: Automata

Mon, 06 Mar 2017 00:00:00 +0000

Realiseert het potentieel

7th Dragon III Code: VFD

Fri, 20 Jan 2017 00:00:00 +0000

Surrogaat Odyssee

Shin Megami Tensei IV Apocalypse

Tue, 20 Dec 2016 00:00:00 +0000

Remixje

Persona 5

Tue, 15 Nov 2016 00:00:00 +0000

Hartendief

The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel II

Sun, 13 Nov 2016 00:00:00 +0000

Hart tegen hart

Dragon Quest VII: Fragments of the Forgotten Past

Tue, 13 Sep 2016 00:00:00 +0000

Sprookjesboek van weleer

Adventures of Mana

Sat, 09 Jul 2016 00:00:00 +0000

Lekker ouderwets

Odin Sphere Leifthrasir

Fri, 01 Jul 2016 00:00:00 +0000

Nu wel net zo mooi als leuk

Tokyo Mirage Sessions #FE

Wed, 22 Jun 2016 00:00:00 +0000

Hashtag vermoeiend

Kuro no Ken: Blade of the Darkness

Mon, 02 May 2016 13:18:17 +0000

Kuro no Ken, which translates as Blade of the Darkness, is a unique entry among the works of developer Forest, in that it is their sole game targeted at the general audience rather than those interested in adult visual novels. It was released in 1995 for PC-98 and ported to PlayStation by a company called CD Bros. on October 9th, 1997.

After the nation of Kreutzen left in ruin after the attack of a pitch black dragon, the people started preparing their counter-offensive. Their weapon of choice was a magic sword, the eponymous Blade of the Darkness, which was said to be capable of slaying the dragon. A young woman named Shinobu Ryudo, clinging to the Blade of the Darkness, had embarked on a ship toward Kreutzen in order to find someone capable of wielding the soon to be legendary steel. Unbeknownst to her, the oddly named yet highly skilled swordsman Caius Neinturk had boarded that same vessel. Their fates intertwined as the ship got caught in a storm, leaving the two shipwrecked in the nation of Kreutzen.

Dark Souls III

Wed, 06 Apr 2016 00:00:00 +0000

Perfecte hekkensluiter

Etrian Odyssey 2 Untold: The Fafnir Knight

Sat, 20 Feb 2016 00:00:00 +0000

Legt de lat nóg wat hoger

Legend of Legacy

Mon, 15 Feb 2016 00:00:00 +0000

Maakt zijn naam niet waar

The Legend of Heroes: Trails of Cold Steel

Thu, 21 Jan 2016 00:00:00 +0000

Klassenstrijd met klasse

The Legend of Heroes: Trails in the Sky SC

Fri, 20 Nov 2015 00:00:00 +0000

Schat uit een verloren tijdperk

Etrian Mystery Dungeon

Sun, 20 Sep 2015 00:00:00 +0000

Geslaagde fusie van twee tegenpolen

Super Mario Maker

Sat, 05 Sep 2015 00:00:00 +0000

Oneindig veel Mario

Splatoon

Tue, 26 May 2015 00:00:00 +0000

Inktastisch

Ys VI: Ark of Napishtim

Sat, 16 May 2015 00:00:00 +0000

Twaalf jaar te laat

Brandish: The Dark Revenant

Sun, 03 May 2015 00:00:00 +0000

Verraderlijk goed

Titan Souls

Fri, 17 Apr 2015 00:00:00 +0000

Een spel van beperkingen

Oreshika Tainted Bloodlines

Fri, 13 Mar 2015 00:00:00 +0000

Vreemd, maar wel lekker

Persona Q: Shadow of the Labyrinth

Sun, 21 Dec 2014 00:00:00 +0000

Verrassend verfrissend

Freedom Wars

Sat, 22 Nov 2014 00:00:00 +0000

Hoera, werkstraf!

Ys: Memories of Celceta

Fri, 14 Feb 2014 00:00:00 +0000

Vechtsysteem nadert perfectie

Danganronpa: Trigger Happy Havoc

Sun, 09 Feb 2014 00:00:00 +0000

Visuele thriller

Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan

Mon, 15 Apr 2013 00:00:00 +0000

Etrian Odyssey IV: Legends of the Titan is een mes dat aan twee kanten snijdt: het is het meest toegankelijke deel in de reeks van traditionele first-person dungeoncrawlers, maar biedt genoeg weerstand aan zowel doorgewinterende fans als geïnteresseerde nieuwkomers. En waar uitdaging is, is voldoening.

Plus: Intensief non-lineair avontuur van minstens vijftig uur; toegankelijk door de keuze in moeilijkheidsgraad; maakt goed gebruik van de mogelijkheden van de 3DS; boordevol content.

Pokemon Black & White 2

Sat, 27 Oct 2012 00:00:00 +0000

Pokémon Black Version 2 & White Version 2 zijn niet alleen een voortzetting, maar ook een marginale vernieuwing en verfijning van het originele duo van anderhalf jaar geleden. Dat leidt tot een déjà vu, iets wat vrijwel elk nieuw Pokémon-deel biedt. Desondanks zijn Black & White 2 ontzettend leuk om te spelen.

Plus: Bouwt geslaagd verder op wat vorige delen hebben opgezet

Min: Wijkt niet af van wat vrijwel iedereen al gespeeld heeft

Xenogears

Wed, 21 Dec 2011 22:13:38 +0000

Wat begon als een afgekeurd concept voor Final Fantasy VII, ontpopte uiteindelijk als een van de meest briljante Japanse role-playing games. De epos Xenogears vertelt een onvoorstelbaar breed opgezet verhaal, een ingewikkelde doch aangrijpende narratieve wisselwerking tussen psychologische theorieën van Freuds en Jungs psychoanalyse, kritiek op Nietzsches doemdenkerij en de conventies van het genre Japanse role-playing games_._ In tegenstelling tot andere games waarin personages zijn gebaseerd op of geïnspireerd door zulke maatschappelijke concepten, werkt regisseur Takahashi deze op een ongeëvenaarde manier goed uit en maakt van elk hoofdpersonage een fundamentele bouwsteen voor het overkoepelende verhaal.

Trauma Team

Mon, 01 Aug 2011 19:35:12 +0000

Trauma Center lijkt met haar levensreddende operaties wel een tegenbeweging tegen de populariteit van first-person shooters en actie games waarin moorden beloond_._ In dit vijfde deel wordt Derek Stiles als protagonist vervangen door een crew van zes medici, elk met hun eigen specialisme. De nieuwe chirurg is CR-S01, een jonge gevangene met 240 jaar celstraf, die noodgedwongen voor strafvermindering opereert. Naast de taken van endoscopisch chirurg Tomoe, paramedicus Maria en orthopedisch chirurg Hank, omslaan de werkzaamheden van Gabe en Naomi geen operaties, maar respectievelijk diagnostiek, inclusief het bekijken van röntgenfoto’s, en pathologisch onderzoek op Phoenix Wright-achtige wijze.

3rd Birthday

Mon, 30 May 2011 09:40:12 +0000

Meer erotiek dan epos

Shin Megami Tensei: Persona 3 FES

Wed, 04 May 2011 12:34:13 +0000

Na de releases van Persona 2 bleef het zes jaar lang stil rondom de Persona-reeks, totdat Atlus in 2006 Persona 3 aankondigde en vier maanden later al lanceerde. Door een gefaald experiment van het bedrijf Kirijo is het zogenaamde Dark Hour opgewekt, een periode tussen twee dagen waarin men onwetend transfigureert tot doodskisten. Op de plek waar overdag de plaatselijke middelbare school staat, rijst tijdens het Dark Hour de labyrintische toren Tartarus, het nest van monsters, de Shadows. Het studentenhuis waar de stille protagonist zich inschrijft, blijkt tevens het hoofdkantoor van S.E.E.S. (‘Specialized Extracurricular Execution Squad’) te zijn, dat onderzoek doet naar het Dark Hour. Net als de protagonist behouden ook zij hun menselijke gestalte, en kunnen door met een pistool-achtige Evoker door hun hoofd schieten ter oproep van hun Persona, de gepersonifieerde psyche.

Super Mario Galaxy 2

Sat, 30 Apr 2011 12:06:20 +0000

Tegen de traditie van één driedimensionale Mario-games per platform in, bracht Nintendo tweeënhalf jaar na de lancering van het uiterst succesvolle Super Mario Galaxy een direct vervolg uit. Reden hiervoor was een overvloed aan ideeën, welke niet allemaal in het eerste deel verwerkt konden worden. Wel naar traditie is het verhaal: prinses Peach nodigt opnieuw Mario uit voor een zelfgebakken taart, maar wordt vroegtijdig ontvoerd door aartsrivaal Bowser, die door het consumeren van de gewilde Grand Stars enorm in omvang is. Mario wordt opnieuw bijgestaan door een kleine Luma en zet de achtervolging in op naar zijn hoofd gemodelleerd ruimteschip annex dwergplaneet.

Nintendo 3DS

Fri, 11 Feb 2011 11:09:33 +0000

Dat de belangrijkste vernieuwing van de originele Nintendo DS, het touch screen, naar toebehoren werkte, was iets waar critici het unaniem over eens waren. De Nintendo 3DS leek aanvankelijk het zelfde pad te bewandelen, maar nu de lanceerdata naderen, lijkt de positieve houding ineens om te slaan in scepticisme. Belangrijke oorzaken daarvoor zijn de adviesprijs die honderd euro boven de originele DS uittorent, en het aantal first-party games, dat op twee is blijven steken en niet vertegenwoordigd wordt door Nintendo’s traditionele boegbeelden. Maar de hamvraag blijft of de belangrijkste feature van de 3DS, het visualiseren van 3D-beelden zonder bril, overtuigend genoeg is.

Shin Megami Tensei: Strange Journey

Tue, 21 Dec 2010 21:33:00 +0000

Jaren verstreken voordat Atlus besloot een nieuw deel in de hoofdreeks van Megami Tensei uit te brengen. Langzaam slokt een mysterieuze zwarte massa de Aarde op, beginnend bij Antarctica. Terwijl de wereld paniek slaakt, verzamelt de Verenigde Naties een militaire eenheid van de beste soldaten en onderzoekers ter wereld om de zwarte massa, inmiddels omgedoopt tot Schwarzwelt, te verkennen. Tijdens het binnendringen van de barrière worden de voertuigen van het peloton vernietigd, waardoor het team aangewezen is op zichzelf in een wereld vergeven van demonen, die de planeet willen overnemen.

Radiant Historia

Sun, 07 Nov 2010 00:24:00 +0000

Dat Atlus dol is op Nintendo’s dubbelschermige handheld blijkt uit het ongeëvenaarde aantal games dat de Japanse ontwikkelaar voor deze handheld heeft ontwikkeld. De nieuwste in het rijtje is Radiant Historia, een role-playing game waarin tijdreizen centraal staat. Na een hinderlaag op het slagveld ontwaakt de timide hoofdrolspeler Stok in Historia, een wereld waar tijd en ruimte verwrongen zijn en twee mysterieuze kinderen hem de kracht om door de tijd te reizen toekennen.

Proza: De Kippenman

Thu, 06 May 2010 21:20:00 +0000

Op het moment dat ik met een conductrice op het station van ’s-Hertogenbosch sta te praten over het nieuwe traject naar Utrecht, passeerde in mijn ooghoeken een meisje met donkerblond haar, helder blauwe ogen, gehuld in een marineblauw mantelpakje. Vrijwel onmiddellijk kap ik het gesprek met de conductrice af en volg ik het meisje de trein in. Niet alleen het traject naar Utrecht, maar ook het interieur van de treinen is kennelijk veranderd en doet stilistisch aan als art deco. Aarzelend spreek ik het meisje aan, waaruit een gezellig gesprek vloeide.

Silent Hill: Shattered Memories

Wed, 10 Mar 2010 00:00:00 +0000

Vaak gooit men de term ‘remake’ op, maar deze is zeker niet van toepassing op Silent Hill: Shattered Memories. Een begrip dat beter aan deze Wii-titel gekoppeld kan worden is ‘reimagination’ van de eerste Silent Hill, omdat afgezien van de kern van het verhaal er weinig hetzelfde is gebleven. Zoals gebruikelijk speelt ook dit zevende deel in de inmiddels tien jaar lopende reeks zich af in het dorp Silent Hill, dat alles behalve het doorsnee pittoreske dorpje is. De game wordt bijzonder filmische wijze gepresenteerd en sommige scenes doen zelfs denken aan Heavy Rain, dat onlangs voor de PlayStation 3 gelanceerd is. Het menu wordt namelijk vormgeven alsof de speler een handycam gebruikt, waarbij Harry en zijn dochter Cheryl mooie momenten delen. Vervolgens beland de speler in de huid van Harry en vanuit ik-perspectief wordt een interactieve sessie bij de psycholoog doorgelopen, wat verdere invloed heeft op het verloop van de game. Daarna begint de game in de vorm van flashbacks, wat geopend wordt met de over de kop geslagen Jeep Wrangler van Harry. Nadat hij zijn bewustzijn terug heeft, ontdekt hij dat niet alleen zijn geheugen, maar ook zijn dochtertje niet langer bij hem is en gaat gewapend met een zaklamp op zoek naar haar in Silent Hill, dat geteisterd wordt door een sneeuwstorm.

Lufia: Curse of the Sinistrals

Sun, 07 Mar 2010 20:29:00 +0000

Het is niet de eerste, en zal ook zeker niet de laatste remake zijn die Square Enix ontwikkelt voor de Nintendo DS. De kijk op het fenomeen ‘remake’ verschilt sterk per project bij het conversatieve Japanse bedrijf. Waar de DS-versie van Final Fantasy IV bijzonder loyaal blijft aan het origineel van de Super Nintendo, slaat Estpolis: The Lands Cursed by the Gods een compleet andere weg in. De verschillen zijn zo enorm dat het niet eens rechtvaardig is om te spreken over een ‘remake’ – ‘reimagination’ van Lufia II: Rise of Sinistrals is wellicht een betere benoeming.

Shin Megami Tensei: Persona 4

Fri, 25 Dec 2009 11:38:00 +0000

Terwijl 2009 misschien wel het jaar van de PlayStation 3 was, verscheen er in alle stilte een laatste topper voor de PlayStation 2 in maart van dat jaar. Nadat de protagonist vanuit de stad naar het vreedzame plattelandsdorpje Inaba verhuist om bij zijn oom en nichtje te wonen, wordt het dorp ineens geterroriseerd door een seriemoordenaar. Tegelijkertijd vangen de protagonist en zijn vriendenclub een gerucht op van een televisiekanaal dat op een regenachtige middernacht verschijnt. Na de tweede moord ontdekken zij een relatie tussen het kanaal en de bizarre moorden, waardoor de club het initiatief neemt door zelf op onderzoek uit te gaan en letterlijk in de tv duikt. Persona 4 kent twee verschillende lagen: enerzijds social simulation (character-driven plot), anderzijds role-playing (narrative-driven plot). Een kalender met weersysteem en deadlines zorgt ervoor dat de pacing niet al te geforceerd perfect op peil blijft en de speler zijn tijd op verschillende manieren kan besteden. Een gebruikelijk vechtsysteem wordt uitgebreid met Persona’s: oproepbare mythologische wezens die huizen in tarotkaarten en zelfs met elkaar fuseerbaar zijn, wat de algehele ervaring enorm verrijkt. Het intrigerende, haast Phoenix Wright-achtige verhaal met voldoende gimmicks en afwisselingen in de gameplay zal elke speler met genoeg vrije tijd aan de buis gekluisterd houden en lijkt deze tevens uit te nodigen om er ook in te klimmen. Conclusie: Shin Megami Tensei: Persona 4 is een uiterst geraffineerd vervolg op zijn geprezen voorganger en behoort tot één van de beste, zo niet de beste, Japanse role-playing games van het afgelopen decennium. Niet perfect, maar zo uniek en enerverend kom je ze tegenwoordig maar zelden meer tegen. ~ 10/10

The Legend of Zelda: Spirit Tracks

Wed, 16 Dec 2009 20:58:00 +0000

De geanticipeerde opvolger van The Legend of Zelda: Twilight Princess op de Nintendo Wii laat nog even op zich wachten, dus om de honger naar een nieuwe Zelda te stillen brengt Nintendo een vervolg op Phantom Hourglass uit, de eerste Zelda-titel voor de Nintendo DS. In dit nieuwe deel, dat de subtitel Spirit Tracks draagt, is hoofdpersonage Link naast held ook een kersverse machinist. Ter erkenning hiervan vindt er een officiële ceremonie plaats in het kasteel van Hyrule, geleid door prinses Zelda. Deze roept na de plechtigheid echter Link bij haar en vraagt hem om haar met zijn trein naar de Spirit Tower te escorteren. Zelda’s vermoeden dat kanselier Cole sinistere plannen aan het beramen is wordt al gauw bevestigd. Een geslaagde toevoeging is de Spirit Flute, waarmee de speler op interactieve wijze een panfluit kan bespelen door te blazen in de microfoon en tegelijkertijd de fluit te verschuiven via het touch screen. Meer lieve woorden zijn er echter niet van toepassing. Er ligt zoveel nadruk op het reizen met de trein dat dit nagenoeg de helft van de spelduur in beslag neemt en het overmatig lineaire avontuur regelmatig ergernissen op zal leveren. Pas halverwege de game wordt er aandacht besteed aan het verhaal, dat het best omschreven kan worden als pathetisch voorspelbaar. Bovendien bevat de gemiddelde vijand meer odieus charisma dan de uiteindelijk antagonist. Als Spirit Tracks naast voorgaande delen in de reeks gelegd wordt, ontbreken er tegenstanders in de kerkers, is de traditionele sfeer in dorpjes compleet zoek en het aantal muzikale verwijzingen naar eerdere delen reikt niet hoger dan drie.

New Super Mario Bros. Wii

Mon, 07 Dec 2009 14:13:00 +0000

Na het ongekende succes van New Super Mario Bros. op de Nintendo DS, die vandaag de dag nog altijd als een trein verkoopt, kwam de aankondiging van een Wii-iteratie tijdens de E3 2009 niet als een grootse verrassing. Prinses Peach is jarig en wordt getrakteerd op een reusachtige taart, maar al gauw blijkt de vulling ervan minder zoet te zijn dan de jarige hoopte; Bowser’s kinderen springen uit de taart en ontvoeren met behulp van het alom bekende luchtschip prinses Peach. Mario, Luigi en de Toads komen onmiddellijk in actie: terwijl de broeders de achtervolging inzetten, zorgt het leger van Toads dat de nieuwe power-ups het koninkrijk ingeschoten worden.

Call of Duty: Modern Warfare - Reflex Edition

Thu, 26 Nov 2009 00:00:00 +0000

Het onlangs gelanceerde Call of Duty: Modern Warfare 2 is haast een begrip geworden in zowel de game-industrie als omringende media. Gamers vormden lange rijen voor winkelketens die om middernacht de deuren zouden openen om de eerste exemplaren van de felbegeerde titel te verkopen. De Wii-versie van het eerste deel, Modern Warfare Reflex, liepen zij toen terstond voorbij.

Velen wisten het wellicht niet eens. ndimgSinds de lancering in 2003 vliegen de Call of Duty-games als warme broodjes over de toonbank. De destijds onervaren ontwikkelstudio Infinity Ward is inmiddels uitgegroeid tot een van de meest geprezen ontwikkelaars in de industrie. Na het overweldigende succes van Call of Duty 2 zag Activision een extra bron van inkomsten opbloeien. Ze schakelden een team in voor de franchise en zo ontwikkelde, naast Infinity Ward, ook Treyarch aan Call of Duty-delen. Deze laatste werd verantwoordelijk voor het derde deel, dat door de hardcore fans als een zure appel werd ontvangen: het draaide op een compleet andere engine, waardoor het gevoel dat de meesten bij het tweede deel ontwikkeld hadden ineens verdwenen was.

Mario & Luigi: Bowser's Inside Story!!

Sat, 07 Nov 2009 19:33:00 +0000

Sinds het succesvolle Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars zijn de role-playing games van de besnorde loodgieter opgedeeld in twee series: de Paper Mario- en Mario & Luigi-serie, waarbij Bowser’s Inside Story onder het laatste valt. Terwijl het Mushroom Kingdom kampt met opgezwollen Toads dankzij een ziekte, komt de alom gehate Fawful nog meer herrie schoppen. Hij heeft namelijk de controle over Bowser’s lichaam, waardoor deze onbewust de gehele inhoud van het koninlijke kasteel inhaleert. Dus de situatie is als volgt: Mario, Luigi en de halve Toad-bevolking bevinden zich in het lichaam van Bowser, terwijl hijzelf gestrand is op een duistere kaap.

Mini Ninjas

Thu, 29 Oct 2009 00:00:00 +0000

Ontwikkelaar IO Interactive is voornamelijk bekend van de Hitman-serie en andere first person shooters. Maar hoe wordt deze ervaring vertaald naar een actie/platformtitel met ninja’s in de hoofdrol?

Na een vredige periode van drie eeuwen keert de Evil Warlord Samurai terug om opnieuw de wereld over te nemen. Deze keer misbruikt hij de verborgen Kuji-magie om onschuldige dieren om te toveren tot hersenloze samoerai.

Met dit enorme leger wil hij zijn duistere kastelen heroveren, maar doordat de Kuji-magie gebruikt werd voor kwaadaardige doeleinden, raakte de natuur uit balans.

Scribblenauts

Mon, 12 Oct 2009 00:00:00 +0000

Ze maken er geen geheim van: ontwikkelaars die van elk bestaand concept een onderdeel kopiëren en het samenvoegen tot een nieuwe game. Maar dat is ook niet vreemd. Tegenwoordig is het best moeilijk om met iets origineels te komen dat óók nog eens aanslaat bij het grote publiek. Dat betekent echter niet dat het door niemand geprobeer d wordt.

5TH Cell, een Britse ontwikkelaar van bescheiden formaat, ontwikkelde al eerder Drawn to Life en Lock’s Quest, beide voor de Nintendo DS. Het ontvangst was misschien minder warm dan in de stoutste dromen van 5TH Cell, maar toch scoorden de games mooie zevens om verscheidene grote sites. Sleutelwoorden waren ‘innovatief’’ en ‘sfeervol’, woorden die kenmerkend zijn voor elke 5TH Cell-game. De ontwikkelaar heeft zich het hele jaar mak gehouden, maar vorige week verschenen en er ineens drie titels: Drawn to Life: The Next Chapter voor Nintendo DS en Wii, en Scribblenauts. Vooral die tweede is met al zijn ‘E3 Game of the Show’-nominaties veelbelovend, maar weet het ook daadwerkelijk de prijs in de wacht te slepen?

Kirby Super Star Ultra

Sun, 04 Oct 2009 20:40:00 +0000

Aan het einde van december ‘96 kwam Nintendo nog gauw op de proppen met Kirby Super Star voor de Super Nintendo, een titel die schitterde in de rijzende schaduw van de Nintendo 64. Deze 16-bit verzameling van acht games kreeg niet de volle aandacht, dus Nintendo besloot om het dertien jaar later nog eens uit te brengen op de Nintendo DS. Kirby Super Star Ultra, zoals de naam van de remake luidt, heeft een lichte grafische update meegekregen en een nog breder assortiment aan games. Doordat het origineel op een wat ongelukkig moment op de markt verscheen, zal menig gamer wellicht de titel destijds over het hoofd gezien hebben en krijgt nu dus een tweede kans voorgeschoteld.

Professor Layton and the Diabolical Box

Sun, 04 Oct 2009 00:00:00 +0000

De verslavende factor van het eerste Professor Layton-deel heeft iedereen trotse bezitter van een Nintendo DS vorig jaar mogen ervaren. Een briljant concept dat uitgewerkt is volgens de maatstaven van de Japanse ontwikkelaar Level-5: succes gegarandeerd.

Maar dikwijls staat succes synoniem voor ‘reden tot een vervolg’ in de game-industrie, dus we kunnen sinds afgelopen weekend aan de slag met nog meer puzzes. Maar weet Professor Layton en de Doos van Pandora ook de magie van het eerste deel te behouden? Als je Professor Layton and the Curious Village gespeeld hebt, weet je wat je kunt verwachten van dit nieuwe deel: veel puzzels, aaneengeschakeld door een verhaallijn waarin dubieuze omgevingen en nog vreemdere personages het toneel vormen. Als je het eerste deel niet gespeeld hebt: schaam je.

De Mii's in Tomodachi Collection: spraakmakend door spraaksynthese

Mon, 14 Sep 2009 08:47:59 +0000

De impact van de Dragon Quest-reeks in de Japanse samenleving is voor de Westerse wereld moeilijk te bevatten, het heeft daar nog net niet de status van een religie bereikt. De lancering van het negende deel zorgde twee maanden geleden voor de gebruikelijke commotie. Ruim voordat de winkeldeuren open gingen, stonden er al wachtrijen van hier tot en met Tokio. Wekenlang domineerde Dragon Quest IX de softwareverkopen, totdat de game onlangs ineens van de troon verstoten werd. Nota bene door een game van Nintendo zelf: Tomodachi Collection.

Muramasa: The Demon Blade

Tue, 08 Sep 2009 04:26:00 +0000

Eens in de zoveel tijd komt er een cult game om de hoek kijken die zowat verdrinkt in ‘Japaneseness’, zoals Japanologen het overmatig gebruik van een breed scala aan Japanse facetten graag noemen. De nieuwste iteratie in dit officieuze genre is Muramasa: The Demon Blade, voor de Westerse wereld beter bekend door de subtitel The Demon Blades. Tijdens de Sengoku-periode in het feodale Japan woedt er een strijd voor de felbegeerde Demon Blades, zwaarden die de vijand de ultieme dood bezorgen. Kisuke is een jonge ninja met een crimineel verleden maar een leeg geheugen, en daardoor onwetend vlucht voor de autoriteiten. Momohime is een introverte prinses, bezeten (’mono no ke’) door een zwaardvechter met kwaadaardige intenties.

Mario & Luigi: Partners in Time

Tue, 25 Aug 2009 09:04:00 +0000

Na het gerenommeerde Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars zijn Mario’s role-playing avonturen als het ware twee verschillende wegen ingeslagen: de ene weg leidt naar de Paper Mario-delen, de andere naar de Mario & Luigi-avonturen. In het tweede deel uit deze laatste reeks, Mario & Luigi: Partners in Time, is het weer eens raak: prinses Peach is verdwenen. Opgezogen door de tijdmachine van E. Gadd, waardoor ze in het verleden beland is. Mario en Luigi besluiten de prinses te redden door in de tijdmachine te springen, maar al gauw ontdekken ze dat er meer aan het handje is: het koninkrijk wordt aangevallen door de Shroobs (een soort buitenaardse anti-Toads), onder leiding van Princess Shroob.

No More Heroes

Sun, 16 Aug 2009 00:00:00 +0000

De release van No More Heroes heeft niet onopgemerkt de revue van de videogame-industrie weten te passeren. De titel werd aangekondigd als ‘Heroes’ en al gauw gezien als de waardige spirituele opvolger van de cult-game bij uitstek, killer7. Een site als Videogamer besloot haar recensie met de woorden: “a funky, fun third-person hack and slash marred by some boring open world side-missions. It’s no more simple, or complicated, than that.” Het blijft een productie van Goichi Suda, dus het is wel degelijk ingewikkelder dan het misschien lijkt.

The Legend of Zelda: Ocarina of Time

Thu, 13 Aug 2009 15:02:00 +0000

Voor velen staat The Legend of Zelda: Ocarina of Time symbool voor de introductie tot de Zelda-franchise; voor anderen is het nog altijd de beste game ooit. Dit vijfde Zelda-avontuur, dat op een flink aangepaste versie van Super Mario 64’s engine draait, liet maar liefst zes jaar op zich wachten, maar in 1998 kwam deze tantaluskwelling tot een einde. Zoals gebruikelijk volgt ook Ocarina of Time het verhaal van de jonge Link, die op een zekere ochtend uit zijn nachtmerrie gewekt wordt door het elfje Navi. Deze vraagt hem mee te komen naar de beschermheer The Great Deku Tree, die de visie van Link’s droom bevestigt: Ganondorf, een snode man uit de woestijn, wil heersen over de wereld van Hyrule en zoekt daarvoor de almachtige Triforce. The Great Deku Tree heeft het belemmeren van zijn pad met de dood moeten bekopen, maar ook prinses Zelda probeert er een stokje voor te steken. De genadenloze Ganondorf deinst echter nergens voor terug, dus nu is het aan Link om de wereld van Hyrule te redden. Het zeven jaar reizen in de tijd was een belangrijk element in de game, evenals het berijden van het paard Epona over het reusachtige Hyrule Field. Ook de in A Link To The Past geïntroduceerde ocarina speelt een sleutelrol in het verhaal, dat opgebouwd is uit verscheidene kerkers met een eigen thema dat wordt afgesloten met een episch strijd voor wereldvrede. The Legend of Zelda: Ocarina of Time is een meesterwerk dat op het juiste moment verscheen: het lange wachten op een nieuw deel in de reeks werd uiteindelijk beloond met een fantastisch avontuur dat een maand tot twee weken vóór kerstmis verscheen. De game ontving de ene perfecte score na de andere, en het was duidelijk wat kinderen toentertijd op hun verlanglijstje hadden staan. Van de graphics en de soundtrack tot de personage-ontwerpen en het algemene ritme, Ocarina of Time is werkelijk een onvergetelijk avontuur.Conclusie: De impact van The Legend of Zelda: Ocarina of Time is tot op de dag vandaag merkbaar: nog altijd is de titel bovenaan veel ‘Best Game Ever’-lijsten te vinden en stond model voor Twilight Princess acht jaar later. Natuurlijk hoeft de game niet per definitie ieders favoriete game te zijn, maar het belang en revolutionaire aspect van Ocarina of Time is moeilijk onontkoombaar. ~ 9/10

New Super Mario Bros.

Fri, 31 Jul 2009 11:56:00 +0000

Het mocht even duren, maar uiteindelijk is het kwartje tóch gevallen bij Nintendo: er is animo voor een tweedimensionale Mario-titel. De kern van de Mario-fanaten jubelden New Super Mario Bros. ook luidt toe toen de game in 2004 op de E3 aangekondigd werd. De laatste keer dat de mollige loodgieter de hoofdrol op zich nam in een tweedimensionaal avontuur dateert alweer uit 1992, bij de release van Super Mario Land 2: Six Golden Coins. Het plot alom bekend en dus flinterdun: Mario en prinses Peach waren aan het wandelen tot Bowser er een stokje voor stak.

Castlevania: Symphony of the Night OST

Sun, 26 Jul 2009 09:44:00 +0000

Na haar debuut in Castlevania: The New Generation (Bloodlines in de Verenigde Staten) breekt Michiru Yamane in 1997 door met de soundtrack voor Castlevania: Symphony of the Night. Deze soundtrack wordt tot op de dag van vandaag geprezen als een van de beste soundtracks ooit. En dit is terecht. De soundtrack biedt een gevarieerd aanbod aan tracks, waar voor ieders wel wat tussen zit. “Dracula’s Castle”, waarmee met de deur in huis wordt gevallen, is een heerlijke symfonische rock-track, maar ook aan mensen die liever kamermuziek aan hun oren hebben is gedacht: “Wood Carving Partita” is een kwartet strijkers vergezeld door een klavecimbel. Dit wordt afgespeeld in de Long Library: de ideale muziek voor een gothisch gestijlde bibliotheek.

Secret of Mana

Thu, 23 Jul 2009 20:12:00 +0000

Wist je dat Secret of Mana de opvolger is van Final Fantasy Adventure voor de Game Boy? Het klinkt vreemd, maar de Japanse namen helderen de zaak op: Seiken Densetsu 2 is het logische vervolg op Seiken Densetsu: Final Fantasy Gaiden. Dit tweede deel in de Mana-reeks volgt de naamloze protagonist, die tegen de regels van het dorp in speelt op een verboden terrein. Nadat de held zijn grip verliest en in een meer belandt, ontdekt hij het Mana-zwaard. Onwetend trekt hij het zwaard uit de steen (vergelijkbaar met de cartoon The Sword in the Stone van Disney uit 1963) en bevrijdt hiermee de monsters die door het Mana-zwaard verbannen waren. Nu wordt de hoofdrolspeler op zijn beurt uit het dorp verbannen om de wereldvrede te herstellen. Vergezeld door de dochter van een nobele heer en een jeugdige pixie met geheugenverlies, trekt de held door de enorme wereld van Secret of Mana. De kenmerkende gameplay, namelijk het real-time gevechtsysteem waarbij wapens en magie getraind kunnen worden, maakt het spelen een verslavende bezigheid. Ook de mogelijkheid om met twee spelers het avontuur door te kunnen lopen is vrij uniek en mogelijk het sterkste punt van de titel. De geweldige 16-bit ervaring, ondersteund door duidelijke graphics en superieure soundtrack, moet echter wel terrein inleveren op twee punten die van fundamenteel belang zijn voor role-playing games: zo is het verhaal niet erg bijzonder (zelfs relatief standaard) en dankzij het ‘chainen’ bieden bazen weinig weerstand.

LittleBigPlanet

Sun, 19 Jul 2009 14:10:00 +0000

Terwijl de tijd langzaam voorbij kruipt, wordt het steeds moeilijker om succesvol origineel te zijn. Ook in de game-industrie wordt alles dat afwijkt van de standaard vicieuze cirkel aan remakes of hergebruikte concepten op handen gedragen - of het nu deugt of niet. De Britse ontwikkelaar Media Molecule houdt met LittleBigPlanet vast aan het vertrouwelijke, maar breidt het bestaande concept van puzzel platform-titels dusdanig uit dat de titel een evolutie binnen het genre symboliseert. De mogelijkheid om als speler levels te creëren is natuurlijk verre van nieuw, maar de schaal waarop het in LittleBigPlanet gebeurt is enorm. Dit alles onder het motto: “Play. Create. Share.”

The Legend of Zelda: A Link To The Past

Fri, 10 Jul 2009 10:36:00 +0000

Door het daverende succes van vele Nintendo-franchises op Nintendo’s eerste thuisconsole, beschikte Nintendo over een toenemend budget om de series verder uit te breiden op de Super Nintendo. Met The Legend of Zelda: A Link to the Past hervatte Nintendo de uiterst succesvolle formule van het eerste deel, en verrijkte dit met talloze elementen. In een zekere nacht wordt Link gewekt door de stem van prinses Zelda, een afstammeling van de Seven Sages, welke verantwoordelijk zijn voor het verbannen van Ganon uit de Golden Realm. Zelda is gevangen genomen door de zwarte magiër Agahnim. Tijdens zijn avontuur wordt Link geholpen door Sahasrahla, een afstammeling van de makers van het Master Sword. De wereld van Hyrule in A Link to the Past was immens groot voor zijn tijd, waardoor Nintendo gebruik moest maken van een 8Mbit-geheugen in plaats van de gebruikelijk 4Mbit. Op het punt dat menig speler dacht de hele wereld gezien te hebben, toonden Miyamoto en zijn team weer hun ware kracht: de Dark World, inclusief acht tempels, toegankelijk via een magische spiegel. Het concept van de alternatieve vervallen wereld waar Ganon(dorf) aan de macht is, is een terugkerend fenomeen in latere Zelda-titels, zoals Ocarina of Time. Ook de ocarina vindt tevens zijn oorsprong in deze 16-bit topper.

Terranigma

Fri, 10 Jul 2009 00:00:00 +0000

Vroeger, toen je nog kinds was, draaide het ‘Super Nintendo-en’ puur om vermaak: graphics en verhaal waren ondergeschikt aan gameplay of werden zelfs helemaal buiten beschouwing gelaten. Toen ik na school met mijn vriendinnetje in groep zes voor de zoveelste keer Link’s 16-bit avontuur onder handen nam, lette ik niet op de graphics, noch het verhaal, noch het vriendinnetje: het avontuur was alles.

Enkele jare later ontdek je dat er ook daadwerkelijk redenen zijn waarom Link, gewapend met zwaard en schild, het groene land van Hyrule doorkruist. Nader onderzoek naar de oorsprong van de Triforce liep al gauw dood, omdat het geen verwijzing is naar een historisch gegeven. Dit komt omdat het een unieke creatie is van Nintendo: het logo op zichzelf niet, maar de gedachte erachter. De ontwikkelaar van de Soul Blazer Trilogy, namelijk Quintet, gaat wel een stap verder dan het creëren van een fictieve wereld. Na Soul Blazer werkte Quintet aan het spirituele vervolg, Illusion of Time (in Verenigde Staten heette het Illusion of Gaia). Hierin stond een fictieve, doch door de Aarde geïnspireerde wereld centraal. Historische, geografische en religieuze elementen zijn terug te vinden in de setting: een vermelding van Cristopher Columbus, plaatsen zoals Angkor Wat en de Toren van Babel. Als tienjarige dacht je niet over dergelijke verwijzingen na; je volgde gewoon het pad en draaide alles op je pad de nek om.

Picross 3D

Sun, 05 Jul 2009 14:07:00 +0000

In tegenstelling tot veel hedendaagse puzzelgames dateert Nintendo’s voorliefde voor picross uit 1995, bij de release van Mario’s Picross. Twaalf jaar later werd deze passie in een nieuw jasje gestopt voor de Nintendo DS en dit jaar uitgebreid met een tweede titel, namelijk Picross 3D. ‘Stereometrie Picross’, zoals de Japanse titel letterlijk vertaald luidt, geeft het idee achter de game goed weer: de speler dient volgens de regels van het originele picross kubussen uit een groter ruimtelijke geheel verwijderen. Mocht je zonder een misser en binnen de tijd het vormpje uitgehakt hebben, wordt je niet alleen getrakteerd op een schattige animatie waarin het voorwerp of dier zijn bestaan verduidelijkt, maar ook op een ‘Perfect Clear’. Naast deze uitgebreide hoofdmodus heeft Nintendo ook aan de replay-waarde gedacht: zelf ruimtelijke figuurtjes creëren met behulp van een eenvoudig te begrijpen en te gebruiken editor. Het is het ook mogelijk de puzzels uit te wisselen met vrienden of nieuwe via Nintendo WiFi te downloaden, waarmee het scala aan puzzels nog verder kan worden uitgebreid. Doordat de puzzels zichzelf genereren na het voltooien van een ruimtelijk figuur, kan de speler zonder moeite niet alleen persoonlijke, maar ook gecompliceerde puzzels voor zichzelf en vrienden maken. Voor een eventueel vervolg wel graag meer aandacht aan de muziek, want de beperkte soundtrack gaat tamelijk gauw vervelen. Conclusie: Picross 3D geeft een leuke draai aan het eeuwenoude concept van de Japanse puzzel. Liefhebbers van Picross DS zullen zichzelf zeker kunnen vermaken met de 3D-variant, al blijft het een persoonlijke kwestie welke nu leuker is. ~ 8/10

Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean

Mon, 29 Jun 2009 21:21:00 +0000

Motoi Sakuraba mag toch wel betiteld worden als een van de meest gerenommeerde componisten in de videogames-industrie. Een man die al jarenlang mensen verrast met zijn prachtige muziek. Let echter wel op dat je niet per ongeluk ‘verrassende muziek’ gebruikt, want zijn composities bevatten in de meeste gevallen alles behalve verrassingen. Maar dit is zeker geen slecht aspect, aangezien zijn standaard vrij hoog ligt. Ook voor de role-playing game Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean, ontwikkeld door Monolith Soft en uitgegeven voor Namco, heeft hij de muziek gecomponeerd. In tegenstelling tot zijn populaire collega Koji Kondo heeft hij de beschikking over een waar orkest in plaats van schrale MIDI-mogelijkheden. Een reden voor Kondo om jaloers te zijn.

Final Fantasy IV: The After Years

Sun, 14 Jun 2009 00:00:00 +0000

Square Enix zit tegenwoordig niet meer verlegen om het uitbrengen van Final Fantasy-titels: waar fans vroeger de dagen zaten af te tellen tot het volgende officiële deel, worden tegenwoordig voldoende spin-offs en side-stories uitgebracht om menig fan tevreden te houden. De jongste telg onder deze zij-categorie is de WiiWare-titel Final Fantasy IV: After Years; weet dit vervolg de magie van het origineel te behouden?

Sinds de introductie van WiiWare iets meer dan een jaar geleden, heeft dit digitale platform al verscheidene hoogtepunten ervaren. Een groot voordeel van deze dienst is dat de ontwikkelkosten aanzienlijk lager zijn dan wanneer de titels als fysieke exemplaren in de winkels belanden. Dit stelt kleinere studio’s in staat een groter publiek te bereiken. Denk hierbij aan 2D Boy’s World of Goo, dat inmiddels wereldwijd geliefd is bij vele gamers. Capcom’s 8-bit Mega Man 9 is een ideaal voorbeeld om aan te geven hoe ook grote ontwikkelaars omgaan met dergelijke downloadservices op consoles. Vrijwel direct nadat de DS-remake van Final Fantasy IV op de markt verscheen, begon het team van Matrix Software te werken aan een after-story, dat poëtisch The After Years zou heten.Dit verscheen afgelopen jaar in downloadbare episodes voor de mobiele telefoons in Japan, maar wordt nu voor de Westerse wereld vertaald, aangepast en uitgebracht als WiiWare. Mocht je Final Fantasy IV nog niet uitgespeeld hebben en het ontroerende einde geheel zelf willen ervaren, dan raad ik je nu aan de volgende alinea over te slaan omdat ik mezelf niet ga pijnigen met het omzeilen van spoilers.

The Legend of Zelda: Link's Awakening

Sun, 07 Jun 2009 13:31:00 +0000

Zoals elke franchise zou ook The Legend of Zelda vroeg of laat haar entree maken op de afdeling van draagbare spelcomputers. In 1993 verscheen The Legend of Zelda: Link’s Awakening voor de Game Boy. Tijdens een tocht over de wilde oceaan leed zijn schip schipbreuk en belandde de jonge Hyliaanse held op het eiland Koholint. Zijn redders verwijzen hem naar zijn zwaard op het strand. Zodra hij zijn wapen terug in bezit heeft, meldt een pratende uil hem dat Link de beschermer van Koholint, de Windfish, moet wekken alvorens hij het eiland kan verlaten. Dit kan enkel door het verzamelen van de acht Siren instrumenten, verspreid over het mysterieuze eiland en goed beschermd door de Nightmare-monsters. Het originele plot en eigenzinnige karakter van Link’s Awakening mist weliswaar de standaard percepties omtrent de Triforce en het land van Hyrule, maar daarentegen biedt het een werkelijk onvergetelijke ervaring: uitdagende gameplay, gecompliceerde kerkers, gedenkwaardige personages en volwaardige sidequests naast een bevredigend hoofdavontuur - en dit alles is mogelijk binnen de beperkingen van de Game Boy. Aangename graphics en een uitmuntende soundtrack maken de belevenis (meer dan) compleet. Conclusie: Met The Legend of Zelda: Link’s Awakening haalt Nintendo het maximale uit de Game Boy en het team achter de franchise. De maatstaaf voor draagbare Zelda-titels die Link’s Awakening legde in 1993 blijft tot op de dag van vandaag onovertroffen; een epische legende in zakformaat. ~ 9/10

Ico

Thu, 04 Jun 2009 08:18:00 +0000

Fumito Ueda, een kunstenaar in spé en werkend in de game-industrie. Zijn eerste project als director onder Sony Computer Entertaiment kostte vier jaar, maar het resultaat mag er wezen. Ico volgt het verhaal van de gelijknamige hoofdrolspeler, een getinte jongen wiens lot bepaald werd bij zijn geboorte: de aangeboren hoorns op zijn hoofd staan gelijk aan slechte voortekenen voor zijn dorp. Hierdoor wordt hij in een kasteel opgesloten als offer in een sacrofaag. Een lichte aardbeving in combinatie met Ico’s wilskracht om te ontsnappen doet zijn gevangenis omkegelen, waardoor hij weet te ontsnappen. Dan ziet hij bovenin een toren de blanke prinses Yorda opgesloten in een kooi; Ico is vastbesloten samen met haar te ontsnappen uit het kasteel.

Kingdom Hearts 358/2 Days

Sun, 31 May 2009 13:20:00 +0000

Het derde deel in de geliefde Kingdom Hearts-franchise laat nog enige tijd op zich wachten, dus hopelijk werpt de E3 komende week wat licht op de zaak. Tot die tijd kunnen liefhebbers zich vermaken met de spin-off voor de Nintendo DS, Kingdom Hearts: 358/2 Days. De hoofdrol wordt vertolkt door Sora’s hartloze alterego, genaamd Roxas, lid van de organisatie XIII. De game wordt van dag tot dag verteld, beginnend bij Roxas’ debuut bij XIII (dag 7), wat tevens gelijk staan aan het begin van een zeven dagen durende tutorial. Hierin worden een uur lang verhalenderwijs de basisbeginselen van de voor velen bekende gameplay doorgenomen.

Kunnen jullie nu helemaal niets alleen?

Wed, 20 May 2009 00:00:00 +0000

Er was eens een blonde jongen, gehuld in een groen pakje en uitgerust met een schattig zwaardje. Bij hem was een lieftallig elfje. Maar het elfje werd al gauw strontve- Ho, eerst even wat anders.

Ja, ik zeik graag. En het liefst op zaken die bij loyale aanhangers de gevoelige snaar weten te raken. Zo ben ik. Zo ben ik recentelijk niet alleen aan de haal gegaan met producties voor Nintendo-systemen, zoals SEGA’s monochrome beat ’em up MadWorld, maar ook met buitenechtelijke nazaten, zoals Gears of War 2 en Banjo Kazooie: Nuts ’n’ Bolts. Ik doe dit niet zozeer om ruzie te zoeken, maar ik poog aan de hand van zorgvuldig geselecteerde woorden en stimulerende prikkels een discussie op te zetten. Op sommigen zal dit vast als ‘arrogant’ overkomen, maar sla het woordenboek eens na op ‘assertief’ en we zijn weer even goede vriendjes. Maar daar wilde ik het niet over gaan hebben.

Fatal Frame IV: Mask of the Lunar Eclipse

Thu, 14 May 2009 19:45:00 +0000

Aan surival horrors geen gebrek op de Nintendo Wii: de recentelijk aankondigde Silent Hill en Ju-On: The Grudge borduren voort op de toon die Fatal Frame IV: Mask of the Lunar Eclipse afgelopen zomer al zette. Deze interactieve horror vertelt het verhaal een gijzeling, waarbij een crimineel vijf jongedames opgesloten hield in een villa, maar uiteindelijk opgepakt werd door een detective. Enkele jaren later sterven twee van de meiden plotseling op mysterieuze wijze en gaat de rest terug naar het eiland om meer informatie te weten te komen over de gijzeling destijds. De gameplay van Fatal Frame is minimaal: bewegen met de analog-stick, ‘rennen’ met de Z-knop, gebruik maken van de camera (het wapen) op B, en voorwerpen pakken met A. Doordat de zaklamp niet overeenkomt met de aanwijzer van de Wii-afstandsbediening voelt de besturing aanvankelijk stijfjes aan. Ook wordt het idee van een interactief horrverhaal gestimuleerd door de eenvoudige opzet, wat niet veel verder reikt dan een sleutel voor een slot zoeken. De aanhoudend angstaanjagende sfeer afgewisseld met schrik momenten zijn echter wel dermate goed uitgewerkt dat mits men in de juiste omgeving speelt het hart snel de keel zal bereiken. Conclusie: Gewapend met slechts een camera en zaklamp vergt Fatal Frame IV: Mask of the Lunar Eclipse eerder stalen zenuwen dan een lovend reactievermogen om je door het huis vol ondoden te navigeren. De typerende Suda 51-elementen zijn minder prominent aanwezig dan gebruikelijk, maar wellicht dat een beetje fotograaf een glimlachende geest vast kan leggen. ~ 8/10

Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moons

Thu, 14 May 2009 00:00:00 +0000

Waar de Nintendo Wii kampt met een ongewenst overschot aan casual-, non- en mini-games, zijn het de genres die de game-industrie gemaakt tot de grootschalige commerciële afdeling het nu is, zuivere platformers en role-playing games, die ontbreken op de lijst van verschenen titels.

Met Super Mario Galaxy is de console in ieder geval voorzien van een platform-titel uit de hoogste divisie, maar vooral in de kader van de ongekend stabiele role-playing games is het droevig gesteld – niet alleen op Nintendo’s console, maar ook de Xbox 360 en PlayStation 3 hebben tot de release van Final Fantasy XIII weinig elitaire role-playing games. De enige ontwikelaar waar Wii-liefhebbers in dit opzicht enigszins aan hun trekken komen, is Bandai Namco. Helaas zet deze uitgever een paar fundamentele misstappen, zoals de ronduit belachelijk localisatie van de geliefde Tales-franchise in de Verenigde Staten en Europa. De opvolger van Tales of Symphonia, in de Verenigde Staten genaamd Dawn of the New World, is alweer bijna een jaar geleden gelanceerd in Japan, maar van een exacte datum van verschijning voor Europa, welke wel beloofd is, ontbreekt vooralsnog elk teken van leven. Een andere veelbelovende role-playing voor de Wii kondigde Bandai Namco afgelopen jaar aan: Fragile ~~Sayonara Tsuki no Haikyo~~ (letterlijk: “Vaarwel, ruïnes van de maan”) en wist al gauw een immer nog toenemende groep van smachtende geïnteresseerden achter zit te scharen. De vroeg dit jaar gelanceerde titel heeft tot op de dag van vandaag geen Westerse releasedatum gekregen en blijft dus tot Bandai Namco de ogen opent een digitale droom voor velen.

The Legend of Zelda: Twilight Princess

Tue, 12 May 2009 16:21:00 +0000

De eerste tekenen van ontwikkeling in 2003, de uiteindelijke release in december 2006; sinds het ongekende succes van Ocarina of Time liggen de verwachtingen van een The Legend of Zelda-titel dusdanig hoog dat dergelijke vertragingen onontkoombaar zijn geworden. Het idyllische Ordon Village wordt het ene op het andere moment overhoop gehaald door monsters uit de parallelle schemerwereld. Protagonist Link snelt de ontvoerde dorpelingen te hulp, maar wordt opgeslokt in de schemerende wereld, gevangen in het lichaam van een wolf. Vergezeld door de imp Midna, vertelt Zelda, de gevluchte prinses van Hyrule, dat de koning van Twili, genaamd Zant, de beschermheiligen verslagen heeft en Hyrule wil overheersen. Link’s taak is daarmee al snel duidelijk. Twilight Princess draait op een aangepaste engine van The Wind Waker, en wordt gepresenteerd door een romantisch, realitische stijl. Een belangrijk element is het spelen als wolf, dat de gameplay aanzienlijk verbreedt. Ondanks de game aanvankelijk bedoeld was voor de GameCube, werkt de besturing met de Wii-afstandsbediening erg prettig. Het epische avontuur bevat negen kerkers aaneengeschakeld door een enorme wereld, goed voor een speelduur van vijftig uur. De personage-ontwerpen en de filmische soundtrack zijn in vergelijkbaar met voorgaande delen minder pakkend, de moeilijkheidsgraad ligt vrij laag en bepaalde momenten laten duidelijk zien dat de game sterk beïnvloed is door Ocarina of Time. Conclusie: The Legend of Zelda: Twilight Princess zorgt misschien voor een wat wrange, gestigmatiseerde nasmaak, maar Eiji Aonuma en zijn team van meer dan tweehonderd werknemers leveren wederom vakmanschap af dat de letterlijke interpretatie van het gouden ‘Nintendo Seal of Quality’ verdient. ~ 8/10

MadWorld

Sun, 10 May 2009 15:07:00 +0000

Het gebrek aan volwassen (bloederige) games op de Nintendo Wii, de ‘film noir’ Sin City en de beat ’em up God Hand vormden voor producer Inaba de inspiratiebron tot het ontwikkelen van MadWorld. De terroristische eenheid “The Organizers” heeft in Varrigan City de communicatie en infrastructuur geheel platgelegd, waarmee de stad afgesloten is van de buitenwereld. Vervolgens hebben zij een dodelijk virus losgelaten op de inwoners van de stad, waarbij de remedie enkel verkregen kan worden door het uitmoorden van anderen.

Clannad (TV)

Tue, 05 May 2009 13:48:00 +0000

Visual novels, interactieve verhalen met statische beelden, vertolken bijna drie-kwart van het aanbod aan PC-titels in Japan; de meest succesvolle Key-delen, zoals Air en Kanon, zijn later omgetoverd tot manga en anime. In 2007 kwam Kyoto Animation, de studie verantwoordelijk voor bovengenoemde overzettingen, met hun tweedelige anime-serie Clannad op de proppen. Het verhaal is gecentreerd op de student Tomoya Okizaki, een lakse leerling wiens moeder op jonge leeftijd overleden is en die sinds een vechtpartij met zijn aan alcohol verslaafde vader niet alleen kampt met schouderluxatie, maar ook zoveel mogelijk hem probeert te ontlopen.

Rhythm Paradise

Fri, 01 May 2009 11:38:00 +0000

Voeg de stijl en krankzinnigheid van de Wario Ware-delen samen met een ritme-game en het eindproduct is Rhythm Paradise; de muzikale spelletjes variëren van twee zingende Maoi beelden tot het laten dansen van een fanclub apen op de muziek van hun favoriete idool in de bekende simplistische, doch humoristische tekenstijl van het kaliber Windows Paint. De titel wordt gespeeld door de Nintendo DS te kantelen, zodat hij vastgehouden wordt als boek. De touch screen-besturing beperkt zich tot de ’touch’ en ‘flick’ (vegen). Hoewel de besturing soms wat te wensen overlaat en het ontbreken van een onmiddellijke ‘retry’-knop op langere termijn frustrerend kan werken, zijn de eenvoudige nummers krachtig en ‘catchy,’ waardoor je bovenstaande oneffenheden graag voor lief neemt. Een foutloze partij levert een ‘Superb’ op, waarvoor je op willekeurige momenten de kans krijgt dit te verzilveren door een ‘Perfect’ te halen. Conclusie: Deze zomer staat Rhythm Paradise symbool voor het luchtige tussendoortje; een aangename titel waarin het digitaal ritmisch bezig zijn voor de gehele familie toegankelijk en amuserend is. Kijk er dus niet van op wanneer oma ineens muziek uit de titel neuriet op zondagmiddag. ~ 8/10

The World Ends With You

Mon, 27 Apr 2009 16:05:00 +0000

Daar waar de historische tradities en rituelen van de Japanse cultuur dikwijls een uitgangspunt vormen in games, zoals Okami, richt de joint-productie van Square Enix en Jupiter tot de technocultuur van Shibuya. De ene op het andere moment belandt de introverte Neku Sakuraba op mysterieuze wijze in de zogenaamde ‘UnderGround’, een parallelle wereld aan Shibuya die dient als locatie voor de Reaper’s Game; elke dag een nieuwe missie, zeven dagen lang, met als doel het belangrijkste bezit terugwinnen. De Game wordt gespeeld in tweetallen en Neku wordt - dan al niet geheel vrijwillig - gekoppeld aan de juist extroverte Shiki. De speler beschikt over een toenemend aantal ‘pins’, welke fungeren als aanvallen wanneer zij opgesteld staan in het ‘deck’. Terwijl Neku met het touch screen bestuurd moet worden, kan de speler op het bovenste scherm ook de partner besturen met de vierpunttoets, wat in de praktijk vrij onhandig is. Een belangrijk onderdeel van de Shibuya-cultuur, namelijk fashion, komt naar voren in het menu: het dragen van bepaalde pins- en kledingmerken volgens de trends verhogen statistieken en kunnen zelfs een nieuwe trend zetten. De grafisch onvolkmaakte, doch unieke stijl wordt goed ondersteund door typerende jongerenmuziek zoals deze ook te horen is in Shibuya. Conclusie: The World Ends With You is een eigenzinnige role-playing game met verrassend veel diepgang en is origineel in zijn soort. Het vijftien à twintig uur durende verhaal kent voldoende wendingen, intrigerende personages en nieuwigheden om tot het einde interessant te blijven. ~ 8/10

Super Mario Galaxy

Sun, 26 Apr 2009 11:34:00 +0000

Het begrip ’een echte Mario-game’ is moeilijk te definiëren, maar elke zelfrespecterende gamer weet dat sinds Super Mario Sunshine uit 2002 de enige ’echte Mario-game’ Super Mario Galaxy voor de Wii is. Hoewel de conceptuele roots van deze titel dateren uit 2000, een GameCube-demo genaamd Mario 128, is er hiervan in de uiteindelijke versie weinig terug te vinden. In Galaxy wordt Mario door prinses Peach uitgenodigd om een sterrenfestival bij te wonen, maar Bowser kidnapt deze keer niet alleen de prinses maar ook haar hele optrekje. Na een mislukte reddingspoging belandt Mario in het observatorium van Rosalina, die zodra haar eigen problemen (lees: gebrek aan sterren) opgelost zijn bereid is de besnorde Italiaan te helpen. Het geheel speelt zich af in de ruimte, waarbij Mario van planeet tot planeet reist en het observatorium als centrale hub dient. Sommige planeten zijn ’egaal’ zoals in voorgaande delen, maar de vernieuwende factor komt tot uiting door de kleine(re) planeten met elk een eigen zwaartekracht. Daarnaast zijn er drie nieuwe power-ups beschikbaar en additionele ‘Prankster Comets’ om een uitdaging te geven die de hardcore- van de casual-gamers scheidt. Verder kan men weer vertrouwelijk sterren zoeken, waarbij een toenemend aantal gelijk staat aan het vrijspelen van nieuwe locaties. Conclusie: Met Super Mario Galaxy is het mogelijk om de heerlijke Mario-sfeer onder het genot van ongekend sfeervolle graphics en een uitmuntende soundtrack opnieuw te ervaren. De evolutie van Super Mario 64 weet het vanzelfsprekend niet na te bootsen, maar veel beter dan dit kan een Mario-titel onmogelijk worden. ~ 10/10

No More Heroes

Fri, 24 Apr 2009 09:09:00 +0000

Als Suda Goichi (Suda 51) aangetekend staat als director van een game, dan kun je op je vingers natellen dat het een excentrieke creatie zal worden; No More Heroes is hier dan ook geen uitzondering op. Travis Touchdown, een stereotype otaku in alle opzichten, zit krap bij kas na het kopen van een ‘beam katana’ (lichtzwaard) op internet. Een ontmoeting met de blondine Sylvia Christel biedt de oplossing; het vermoorden de “the Drifter” Helter Skelter levert hem niet alleen geld, maar ook de elfde positie in de United Assassins Association (UAA) op. Travis neemt niet genoegen om zijn lage rang en opent de aanval op deze organisatie, bestaand uit bloeddorstige moordenaars met elk een zuurverdiende rang.

The Legend of Zelda: Phantom Hourglass

Thu, 16 Apr 2009 10:01:00 +0000

De eerste dubbelschermige Zelda liet even op zich wachten, maar in het najaar van 2007 verscheen het geanticipeerde The Legend of Zelda: Phantom Hourglass dan eindelijk in Europese winkelrekken. Dit directe vervolg op het eerste GameCube-deel van de reeks, The Wind Waker, speelt zich wederom af op de azuurblauwe zee boven Hyrule. Nadat piraat Tetra het legendarische Ghost Ship probeert te betreden, schreeuwt zij om hulp. Redder in nood Link glijdt echter uit en belandt in het water. Het volgende moment wordt hij gewekt door het elfje Ciela, die hem verteld dat hij aangespoeld is. Hier ontdekt Link de tempel van de Ocean King, die men enkel kan betreden zolang het zand in de Phantom Hourglass blijft lopen. Al snel ontmoet Link de schattenjager Linebeck, waarna zij samen op zijn schip, de ‘S.S. Linebeck’ , de wereld gaan verkennen. De game maakt volop gebruik van de unieke mogelijkheden van de Nintendo DS, inclusief een ‘capture the flag’ multiplayer-modus, dus verwacht, naast het besturen van Link met het touch screen, opdrachten tot blazen en schreeuwen in de interne microfoon. Niet alleen qua verhaal maar ook op het gebied van graphics volgt Phantom Hourglass zijn voorganger op: de cel shaded-graphics komen goed uit de digitale verf, al zorgen de technische beperkingen van de handheld ervoor dat het tijdloze karakter ervan verloren gaat. Ook muzikaal gezien is het enigszins slappe hap dankzij simplistische en non-memorabele composities. Daarnaast leent de moeilijkheidsgraad enkel uitdaging aan de casual gamer, met kerkers die haast zonder na te denken makkelijk doorspeelbaar zijn. Het absolute dieptepunt is de hoofdtempel, welke de speler niet één maar tenminste vijf à zes keer door moet spelen. Conclusie: Met een kritische blik is The Legend of Zelda: Phantom Hourglass in één woord te omschrijven: overhyped. Dit onterecht door media opgehemelde avontuur is een van Link’s eenvoudigste en meest langdradige queesten ooit; een prima game, maar een matige Zelda. ~ 6/10

Castlevania Judgment

Mon, 13 Apr 2009 00:00:00 +0000

Ook Castlevania moest er na eenentwintig jaar aan geloven: een spin-off. Fans waren enthousiast toen director IGA (Koji Igarashi) een Castlevania voor de Wii aankondigde; even razend en teleurgesteld waren zij toen het fighter bleek te zijn. Ondanks deze ontworteling en kritiek heeft Igarashi zich vastbesloten toegewijd aan het project, wat na de lancering door veel sites met diepe onvoldoendes ongekend hard de grond in werd geboord. Terecht? Nee. Al is een beetje boren zeker geen misdaad deze ronde.

Fragile ~Sayonara Tsuki no Haikyo~

Sat, 04 Apr 2009 23:20:00 +0000

Het team verantwoordelijk voor de PlayStation 2-titels Seven: Molmorth no Kiheitai en Venus & Braves komt nu op de proppen met een splinternieuw role-playing avontuur voor de Nintendo Wii: Fragile ~~Sayonara Tsuki no Haikyo~~, een titel waar ondergetekende ongekend lang naar uit heeft gekeken, speelt zich af in een post-apocalyptische wereld. Gewapend met aanvankelijk slechts een tak en lantaarn, gaat de eenzame Seto op pad naar anderen overlevenden en de antwoorden op het vraagstuk dat hem gedurende de game zal achtervolgen: waarheen en waarom is iedereen verdwenen?

Valkyrie Profile: Covenant of the Plume

Fri, 03 Apr 2009 00:00:00 +0000

Sinds het ontstaan van de eerste role-playing games is het al mogelijk onderscheid te maken tussen een verscheidenheid aan subgenres binnen dit algemene genre; zo is er sprake van een significant verschil tussen Westerse en Japanse role-playing games – vergelijk Fallout 3 maar eens met een recent deel uit de Final Fantasy-franchise en er kunnen haast meer verschillen dan overeenkomsten geteld worden. Deze Japanse varianten kunnen op hun beurt weer geplaatst worden onder zuivere, actie gebaseerde of tactische role-playing games (zoals respectievelijk Dragon Quest, Tales of Symphonia en Fire Emblem). Daarnaast zijn er nog een handvol aan hybride- en verbasterde-varianten, waaronder het vandaag gelanceerde derde deel uit de Valkyrie Profile-reeks. Hoewel Valkyrie Profile: Covenant of the Plume (vanaf nu Covenant) vanuit isometrisch perspectief op een doorsnee tactische role-playing game lijkt, rust het gevechtssysteem op door de juiste timing bepaalde actie. Hoewel dit onderdeel ongewijzigd is gebleven, is de manier van bewegen flink op de schop gegaan: waar het in de eerdere twee delen mogelijk was te bewegen alsof het een platform-game was en gevechten te starten door tegen vijanden op te lopen, slaat ontwikkelaar Tri-Ace met Covenant de weg van tactische role-playing games in. Doordat de game, in tegenstelling tot Valkyrie Profile 2: Silmeria, niet voorzien wordt van een nummer achter in de naam, lijkt Covenant met het tactische gevechtssysteem de rol als spin-off te vertolken. Desondanks resteert de vraag of Valkyrie Profile: Covenant of the Plume de kwalitatieve erfenis in ontvangst mag nemen.

killer7

Wed, 25 Mar 2009 12:37:00 +0000

De een toont zijn creativiteit met behulp van schilderijen, de ander aan de hand van schrijven; Suda 51 (Goichi) verwerkt zijn Kafka-achtige ideeën in games, waarbij killer7 zijn internationale doorbraak symboliseert. Je kruipt in de huid van de gehandicapte halfgod Harman Smith, moordenaar van beroep, die met Kun Lan al eeuwenlang een ‘good versus evil’-strijd voert. Harman lijdt aan een dissociatieve identiteitsstoornis, waarbij hij zijn zeven persoonlijkheden, elk met een unieke moordstijl, in fysieke staat kan oproepen: de killer7. Het doel van deze ‘organisatie’ (formatie is wellicht een betere term) is het opruimen van de manisch lachende Heaven Smiles, bizarre creaturen in allerlei vormen, maten en manieren van krijsen.

Soma Bringer

Mon, 02 Mar 2009 20:46:00 +0000

In februari 2008 kwam de ontwikkelaar Monolith Soft met Soma Bringer, een role-playing game die de grafische presentatie van Baten Kaitos, een knipoog richting de Mana-reeks en een vleugje Diablo II bevat. De wereld van Barnea wordt geteisterd door zogenaamde Visitors, ongewenste parasiet-achtigen, welke door de onregelmatige balans van Soma (levensenergie) op verscheidene plaatsen opduiken. Het verhaal volgt de activiteiten van de zevende divisie van Pharzurph, een organisatie verantwoordelijk voor het uitroeien van Visitors. De speler kiest een van de zeven leden, elk met een eigen karakter en manier van vechten. Er wordt ter plekke real-time gevochten, wat zorgt voor verslavende, en snelle gameplay. Wordt de aanval van een vijand meerdere malen gebroken, dan leiden uitroeptekens uiteindelijk tot een ‘Break’, waardoor deze tijdelijk verlamd is. De speler zelf kan ook ‘gebroken’ worden. Het sterkste punt van de titel is het enorme aanbod aan customisatie-mogelijkheden: van speciale vaardigheden managen tot orbs met magische krachten toekennen aan wapens. De titel is echter bijzonder lineair, bevat eentonige sidequests en lijdt aan een onregelmatige tekst-gameplay balans (wat ten koste gaat van het ritme). Het plot daarentegen is verrassend genoeg om men tot het einde door te laten spelen. Conclusie: Met Soma Bringer zet Monolith een degelijke Japanse rollenavontuur van circa 25 uur neer, welke gezien mag worden als een aardige toevoeging naast het enorme aanbod van draagbare turn-based varianten. ~ 7/10

Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars

Sun, 01 Mar 2009 00:00:00 +0000

Mario wist niet eerder dan de Paper Mario- en Mario & Luigi-franchise wereldwijd naam te maken in de wereld van de role-playing games. Dit had verscheidene redenen, maar het is en blijft een feit dat zijn eerste RPG-avontuur nog vóór de release van de Nintendo 64 plaatsvond, ook al bereikte deze titel Europese gamers niet. Destijds niet, moet ik zeggen.

De relatie tussen de twee software-giganten, Nintendo en Square Enix, kent sinds oprichting van beide partijen een verscheidenheid aan pieken en dalen. In het begin van de jaren ‘90 was vooral Enix met haar Dragon Quest-reeks een ware concurrent voor het destijdse Square Co. Om haar positie op de markt te verstevigen, zocht Square steeds meer steun bij Nintendo, welke op diens beurt de grote Japanse RPG-ontwikkelaar met open armen verwelkomde. Het toppunt van de samenwerking werd in 1996 bereikt: waar Square een jaar eerder al met “concurrent” Enix het prestigieuze Chrono Trigger op de markt bracht (later fuseerden zij tot Square Enix), vergrootte Square haar fanbase in 1996 met de release van Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars. Square trok alles uit de kast om Mario en kornuiten zo secuur mogelijk ten tonele te stellen in de wereld van de role-playing games. Zo stond het gevechtssysteem van Final Fantasy model voor dit ongewone uitstapje van de roodgemutste loodgieter, maar dit systeem werd wel hevig aangepast om het naar maatstaven van Nintendo’s standaarden te verdraaien. Al met al is het ook niet verrassend dat Mario’s eerste role-playing avontuur in de top drie van best verkopende titels uit 1996 staat – en dat met de Nintendo 64 in de winkelrekken.

Ōkami

Wed, 11 Feb 2009 19:33:00 +0000

Lang heeft Capcom weten te ontkennen dat er een Wii-versie van de PlayStation 2-topper Ōkami op het programma stond, tot in 2007 aangekondigd werd dat studio Ready at Dawn het volgende jaar de Wii-versie zou uitbrengen. In de game kruip je in de huid van de Japanse zonnegodin Amaterasu, gereïncarneerd als de legendarische witte wolf, Shiranui. Deze wordt bijgestaan door de brutale, dwalende artiest Issun, die zich dankzij zijn miniscule formaat kan vestigen op het hoofd van ‘Ammy’ en de dertien hemelse penseel-technieken zoekt. Samen trekken zij door het middeleeuwse Nippon (Japan), op zoek naar de uiterste kern van het kwaad. Gaandeweg ontmoeten zij een breed scala aan interessante personages en vinden veel elementen uit de Japanse historie en religies.

Emoties en Games Ocarina Versus Mask

Fri, 23 Jan 2009 00:00:00 +0000

Menig Nintendo-fan zal antwoorden met “Ocarina of Time” als hem of haar gevraagd wordt naar diens favoriete videogame aller tijden. Al dat is niet geheel verrassend: de titel sloeg tijdens haar release tien jaar geleden in als bom en heeft sindsdien nagenoeg elke lijst van ‘Best Game Ever’ gedomineerd.

Nintendo Power verwoordde het met “Ocarina of Time heeft de test der tijd doorstaan,” een prachtige conclusie waarbij we ons neer moeten leggen. Zelfs nu, in de generatie waarin games nóg mooier en nóg gewelddadiger moeten, weet de game met haar charmes nog veel spelers te verleiden. Verderop, ver voorbij de top tien, treffen we het vervolg op Ocarina of Time aan; Majora’s Mask, dat in 2000 op de markt verscheen, moet niet alleen zijn directe voorganger voorbij laten gaan, maar ook dikwijls de 16-bit A Link To The Past en een jongere cell-shaded telg in de reeks, The Wind Waker. Enerzijds begrijpelijk, omdat het nu niet de minste titels binnen de industrie betreffen. Anderzijds oneerlijk, omdat Majora’s Mask nu afgebeeld wordt als een veel mindere titel dan de drie overige Zelda-titels. En is dat terecht? Nee. Dat is het niet.

Componisten in de game-industrie 2

Wed, 21 Jan 2009 00:00:00 +0000

De 8-bit bliepjes zijn allang niet meer. Sinds de verschijning van de eerste thuisconsoles in de jaren ‘80 is de muziek in videogames geëvolueerd tot een waar genre. Dit is mede mogelijk gemaakt door onderstaande componisten.

In het eerste deel van de feature waarin NDomain enkele belangrijke componisten in de videogame-industrie onder de spreekwoordelijke loep neemt, kwamen vier belangrijke muzikanten aan bod. De vrolijk besnorde Final Fantasy-goeroe, Nobuo Uematsu; de voormalig powersynthetische rocker, Motoi Sakuraba; de vrouwelijke reïncarnatie van Bach, Michiru Yamane; en de jeugdige koning van de funk, Yuzo Koshiro. Deze ronde maken we kennis met vier andere Japanners die voor hun werk regelmatig tussen de zwarte en witte toetsen te vinden zijn: Masafumi Takada, Yasunori Mitsuda, Koji Kondo en Mahito Yokota.

Tales of Hearts

Thu, 15 Jan 2009 00:00:00 +0000

Het valt niet te ontkennen: tegenwoordig worden Tales Of-titels aan de lopende band gemaakt. Tussen Tales of Phantasia voor de Super Famicom en de daaropvolgende Tales of Destiny voor de PSX zaten enkele jaren; nu verschijnen er enkelen per jaar. Dat maakt niet uit, zolang het maar niet ten koste gaat van de kwaliteit. Tales of Hearts is het derde deel voor de Nintendo DS, met de release van het vorige deel, Tales of Innocence, nog geen jaar achter zich. Maar alsnog kwaliteit boven kwantiteit?

Wii Music

Mon, 01 Dec 2008 00:00:00 +0000

Pianissimo, descrescendo, staccato… Weg met dat Italiaanse gebrabbel! Met de moderne technologie hoef je geen Mozart te zijn om muzikaal over te komen. Tegenwoordig kan iedereen muziek maken met Nintendo’s langverwachte Wii Music!

Wii Music schommelt een beetje tussen een muziek- en een ritmespel: het wekt namelijk de indruk dat de speler muzikaal bezig is, maar eigenlijk volgt deze gewoon de noten op het scherm. Nintendo heeft dan ook niet geprobeerd de strijd aan te gaan met serieuzere titels, zoals Guitar Hero. Het doel van Wii Music is immers om (casual) gamers zonder kennis van muziek tóch de indruk te geven muzikaal bezig te zijn. Maar slaagt het daar ook in?

The Legend of Kage 2

Sun, 12 Oct 2008 00:00:00 +0000

De Legend of Kage-franchise, waarbij Kage uitgesproken dient te worden op zijn Japans (schaduw) en niet iets vergelijkbaars met de Engelse variant van kooi, viert dit jaar zijn twintigjarig bestaan. De eerste delen verschenen op de NES en ofschoon de serie nooit grootse roem heeft kunnen verwerven bestaat de reeks vandaag de dag nog steeds. Een belangrijk kenmerk waar Legend of Kage om bekend staat, is de snelle gameplay en de karakteristieke hoge sprongen van de hoofdrolspeler dankzij de samurai-setting. Dit typerende aspect is na twintig jaar ongewijzigd gebleven, in tegenstelling tot de complete omgooi van onze roodgemutste Italiaanse vriend.

Donkey Kong Country 3: Dixie Kong's Double Trouble

Wed, 08 Oct 2008 00:00:00 +0000

Het jaar 1996 stond geheel in het teken van Nintendo’s nieuwste console: de Nintendo 64. Met haar spetterende titels in ontwikkeling, we kennen allemaal de uit 1995 afkomstige eerste beelden van de driedimensionale Zelda-game wat uiteindelijk Ocarina of Time zou worden, en innovatieve controller. Menig enthousiast fan vergat zomaar even diens Super Nintendo, welke aan het einde van haar loopbaan zat maar nog lang niet de glorie had verloren. Nog voordat de Nintendo 64 op de markt versheen, putte ontwikkelaars hun laatste tweedimensionale ideeën in de Super Nintendo. Nintendo kwam met het tweede Super Mario World deel, Yoshi’s Island; in samenwerking met Square Enix verscheen Super Mario RPG; en Rare kwam met een derde Donkey Kong Country deel op de proppen. De eerst- en laatstgenoemde wisten het nog wel tot Europese grenzen te schoppen, maar Nintendo stopte haar energie liever in de opkomende Nintendo 64-titels dan het vertalen en in Europa uitbrengen van Mario’s debuut RPG. Ook was het publiek voor Donkey Kong Country 3 aanzienlijk kleiner dan bij zijn voorgangers, omdat iedereen braaf aan het sparen was voor Nintendo’s 64-bit console. Begrijpelijk, maar ontzettend jammerlijk.

Final Fantasy IV DS

Tue, 02 Sep 2008 00:00:00 +0000

Fira en Curaja. Twee willekeurige woorden uit een handjevol termen die in het dagelijkse leven van de gewone burger geen enkele betekenis hebben, maar voor gamers al jarenlang dezelfde positie binnen hun woordenschat bezetten als menig zelfstandig naamwoord. Woorden die in tegenstelling tot de nieuwste portemanteauaffixen niet worden verspreid door televisie, radio of krant, maar door de alsmaar groeiende sector binnen de massamedia: gaming.

Vandaag de dag is Final Fantasy de grootste franchise van Japanse ontwikkelaar Square Enix, een ironisch facet op zich. Het haast folkloristische debuut stamt uit 1987, toen Hironobu Sakaguchi, een ontwerper van het toentertijd nog niet met Enix gefuseerde Square, aan zijn laatste project werkte voordat hij met pension zou gaan. Voor deze laatste fantasie-titel haalde hij inspiratie uit Enix’ ongekend populaire Dragon Quest. Dat Sakaguchi’s project Square uit financiële moeilijkheden zou helpen was onmogelijk te voorspellen bij aanvang van de ontwikkeling; als iemand zou beweren dat de serie eenentwintig jaar later de belangrijkste inkomstenbron van het bedrijf zou worden, had men deze onmiddellijk voor gek verklaard. Maar soms worden zelfs de wildste fantasieën werkelijkheid.

LostWinds

Sun, 01 Jun 2008 00:00:00 +0000

De introductie van WiiWare, titels die voor een relatief lage prijs downloadbaar zijn voor de Nintendo Wii, stond garant voor een derde manier om games voor de console te verkrijgen naast het traditioneel aanschaffen in een winkel of het downloaden van retro-titels via het winkelkanaal.

Het grote voordeel hiervan is te vinden bij beide partijen: door het vervaardigen van originele creaties via deze weg scheelt het ontwikkelaars fors in de kosten en dit wordt doorgerekend in de prijs van de titels die de consumenten ervoor moeten betalen. Een van de games die bij de lancering van WiiWare op 20 mei beschikbaar was, gaat schuil onder de naam LostWinds, ontwikkeld door Frontier Developments.

Super Mario World

Wed, 12 Mar 2008 00:00:00 +0000

Na drie succesvolle Super Mario Bros. delen, waarvan de eerste en derde in de loop der tijd al onderworpen zijn aan een retro op NDomain, zag de NES het einde van haar carrière als Nintendo’s belangrijkste console in zicht: op 11 april verscheen diens opvolger, de Super Nintendo Entertaiment System, op de Europese markt.

De console ging werkelijk nog sneller dan warme broodjes over de toonbank en werd de best verkopende 16-bits spelcomputer bij uitstek. Dit werd mede veroorzaakt door de titel die gebundeld werd met de console: Mario’s vierde avontuur, Super Mario World.

Nights: Journey of Dreams

Tue, 05 Feb 2008 00:00:00 +0000

Nu Nintendo’s first-party franchises langzaam op beginnen te raken, wordt het voor consumenten zoeken bij derden om hun Wii in leven te houden. Een veelbelovende franchise is SEGA’s NiGHTS, met het langverwachte vervolg op de Wii.

Voor een ontwikkelaar blijft het moeilijk te beslissen wat te doen met een vervolg op een succesvolle eerste titel. Hierbij heeft deze twee mogelijkheden: er kan nagenoeg eenzelfde game gemaakt worden (zoals Capcom deed bij de Mega Man-titels op de NES) of de opzet over een geheel andere boeg gooien (vergelijkbaar met de eerste twee The Legend of Zelda-delen). Ditzelfde dilemma ondervond Sonic Team toen ze ervoor kozen een vervolg op het succesvolle NiGHTS into Dreams, een game voor de SEGA Saturn, te ontwikkelen voor de Wii. Een van de zwakke punten van het Saturn-deel was de korte duur " het bereiken van de aftiteling was binnen een enkel uur mogelijk " en ook de gebruiksvriendelijkheid moest nodig worden bijgewerkt. Op 18 januari 2008 was het dan zover: elf jaar na de release van NiGHTS into Dreams kwam het langverwachte vervolg, NiGHTS: Journey of Dreams, op de markt.

The Legend of Zelda: Majora's Mask

Sun, 23 Dec 2007 00:00:00 +0000

De schaduw van wat was, werpt zich voor ons: wat dood is, bestaat nog en gaat voor ons uit. Ik wist het. Een opeenhoping van gedoemde zielen, enkele seconden van hun onontkoombare lot verwijderd. Ik wist het gewoon. Een onbegonnen strijd tussen goed en slecht; klein en groot; hoop en realiteit. Nu of nooit. Luna, anathema sit. Tweeënzeventig zenuwslopende uren was te weinig. Waarom passen er dan ook slechts vierentwintig in een etmaal? Waarom bezegelde die ene ontmoeting de fatale lotsbestemming van teveel schuldelozen? Vragen drijven boven, antwoorden zinken naar de eindeloze bodem.

Sight Training: Enjoy Exercising And Relaxing Your Eyes

Mon, 10 Dec 2007 00:00:00 +0000

Vanaf het moment dat Nintendo zich naast de hardcore gamers ook op casual gamers ging richten, werd het startsein gegeven voor een reeks van software die qua opzet en doel niet overeen komen met wat er de tientallen jaren daarvoor op de markt verschenen is. In plaats van het redden van een jonkvrouw in nood of dergelijke clichés, concentreren deze zich op het trainen van de hersenen, of in dit geval: de ogen.

Componisten in de game-industrie 1

Thu, 22 Nov 2007 00:00:00 +0000

Tegen de tijd dat een game op de markt verschijnt, zijn het vaak de statische beelden en gameplay-video’s die het mogen doen in de media. Dit is eerlijk gezegd ook de beste stunt om een nieuwe titel de aandacht te geven die het verdient. Niet te vergeten dat een ontwikkelaar zich op beurzen laat zien aan de hand van trailer-achtige video’s zonder enige indicatie richting het muzikale aspect. Geleidelijk en vaak op een later tijdstip, wordt de muziek voor een game gecomponeerd. Menig studio, waaronder Bandai Namco, Square Enix en Konami, laten richting het eind van de ontwikkeling van haar titels vaak meer zien van de muzikale addities. Is de toevoeging van muziek eigenlijk net zo belangrijk als het grafische gedeelte? Enkel grote namen uit de game-industrie worden nader bekeken, inclusief hun inbreng en de manier waarop zij hun stempel op games hebben neergezet.

Drawn to Life

Mon, 08 Oct 2007 00:00:00 +0000

Je hebt van die mensen die vrij snel iets goed vinden, en je hebt van die volkeren die tot in de eeuwigheid blijven zeiken dat dingen zus en zo beter zouden kunnen. Ook in de wereld der games bestaan zulke figuren: personen die blijven zaniken dat de graphics beter hadden gemogen, de muziek sfeerloos is en dat het hoofdpersonage niet goed ontworpen is. Ontwikkelaar 5TH Cell komt nu voor die laatste groep muggenzifters met een oplossing: het doe-het-zelfen.

Viva Piñata: Pocket Paradise

Fri, 07 Sep 2007 00:00:00 +0000

Dikwijls zie je gedurende de commercialbreak op televisie oproepen voorbij komen om fondsen tegen dierenmishandeling te steunen. Uitgehongerde honden, pandaberen wiens omgeving geruïneerd wordt – het raakt iedereen. In Mexico bedacht men een amusante en vooral diervriendelijke manier om beesten aan flarden te krijgen: papier-maché in de vorm van een ezel, gevuld met lekkernijen en knuppelen maar!

Ontwikkelaar Rare, voor Nintendo-fanaten vooral bekend om hun werken als de Donkey Kong Country-trilogie, de Banjo-delen en Perfect Dark, vond deze zogeheten piñata’s een goede inspiratiebron voor hun nieuwste creatie, waardoor in 2006 op Microsoft’s Xbox 360 het opmerkelijke Viva Piñata verscheen. Deze sandbox-titel, waarbij elementen uit The Sims en Animal Crossing gecombineerd worden met de eerder vermelde papier-maché dieren, wist verrassend goed te scoren en werd geliefd door jong en oud. Maar men moet de huid niet verkopen voor de beer geschoten is: Viva Piñata: Party Animals, deze vreemde eend in de bijt is een geflopte spin-off titel gefocust op het party-facet, verscheen kort daarna, maar al draagt de aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding. Gelukkig stoot een ezel zich niet twee keer aan dezelfde steen door het gelijktijdig verschijnen van het nieuwe deel op de Xbox 360, Viva Piñata: Trouble in Paradise, en de draagbare versie voor de Nintendo DS, Viva Piñata: Pocket Paradise, keek Rare de kat gelukkig niet uit de boom.

Een ervaring rijker, een droom armer

Fri, 24 Aug 2007 00:00:00 +0000

Iedereen heeft zo wel zijn of haar voorbeelden of idealen. Voor de een is het een voetballer, voor de ander een zanger. En het is uiteraard ieders droom om dit idool ooit eens te ontmoeten in het echt.

Meerdere malen hebben Dennis (a.k.a. Link) en ik via MSN zitten fantaseren over hoe het zou zijn als we toevallig Castlevania-director Koji Igarashi of componiste Michiru Yamane tegen het lijf zouden lopen op de Leipzig Games Convention. Telkens resulteerde deze verbeeldingen in de conclusie van ‘keep on dreaming’. Maar wat als dromen nu werkelijk uitkomen?

Nights: Journey of Dreams

Sun, 05 Aug 2007 00:00:00 +0000

‘Wat als je werkelijk zou kunnen vliegen? Voorbij de dag en nacht, naar een plaats in een wereld waar dromen tot leven komen. Een fantastisch universum. Een nachtelijk avontuur.’ Deze citaten zouden zo uit een commercial van een moderne Disney-film kunnen komen. Vaak zijn deze reclames lovender dan wat uiteindelijk inderdaad op het witte doek geprojecteerd wordt. Gelukkig komen deze magische woorden in dit geval niet uit een der Disney-reclames, maar uit de trailer van het nieuwe project van het Sonic Team: NiGHTS: Journey of Dreams.

Pokemon Diamond & Pearl

Mon, 23 Jul 2007 00:00:00 +0000

Sinds de lancering van de reeks in de tijd dat we nog op onze grijze 8-bit handheld Rattattas en Pidgeys aan het mollen waren, is Pokémon uitgegroeid tot een van de meeste succesvolle franchises op deze wereld.

En deze zomer is het weer zover: een compleet nieuw Pokémon-avontuur staat voor de deur. Of men nu de gekleurde monstertjes in hun armen wil sluiten of deze juist een enkeltje hel gunnen, het feit dat de titels als warme broodjes over de toonbank vliegen staat als een paal boven water: 155 miljoen verkochte Pokémon gerelateerde artikelen in tien jaar tijd. Naast de vele spin-offs van Pikachu en zijn inmiddels bijna vijfhonderd vrienden, zoals Pokémon Dash, Pokémon Link en het kortelings uitgebrachte Pokémon Ranger, staat de lancering van een nieuw, écht avontuur garant voor enthousiasme binnen het wereldje van de games. Nadat Nintendo zich na de eerste generatie Pokémon-titels realiseerde dat er niet oneindig veel kleuren zijn op deze wereld, besloot men de titels maar edelstenen als subtitels te geven. Zodoende belanden komende vrijdag, 27 juli 2007, Pokémon Diamond en Pearl in de Europese winkelketens.

Elite Beat Agents

Wed, 11 Jul 2007 00:00:00 +0000

Wanneer men gevraagd wordt een scenario te bedenken bij het alsmaar populairder wordende fenomeen ‘muziek games’, denkt men waarschijnlijk onmiddelijk aan een persoon die zich op een dansmat voor de televisie in het zweet staat te werken.

Helaas zijn niet alle muziekliefhebbers in staat dit beeld na te bootsen en zodoende kwam de Japanse ontwikkelaar iNiS, dat zich voornamelijk op muziekgames richt, met een oplossing. Het touch screen van de Nintendo DS ontleende zich perfect voor een nieuwe, op muziek gerichte titel waarbij men zelfs liggend zichzelf kon vermaken met een dergelijke game. Op dat moment was het idee achter Osu! Tatakae! Ouendan geboren.

Koji is Kondo niet meer

Mon, 25 Jun 2007 00:00:00 +0000

Als er ook maar één nummer is binnen de videogames industrie die wereldwijd even bekend is als Jingle Bells moet wel het die pakkende tune zijn die je te horen krijgt als je Super Mario Bros. opstart. Het uit drie partijen opgebouwde nummer begint met een gebroken C-akkoord, opgevolgd door een swingende melodie die bij eenieder bekend staat als ‘het Mario-nummer’. De man achter deze briljante compositie is niemand minder dan Nintendo’s muziekgoeroe Koji Kondo-san, die na zijn muzikale studies meteen aan de bak kon bij het Japanse bedrijf om dit nieuwe project van Shigeru Miyamoto-san te voorzien van de nodige klanken. Zijn afgeleverde werk viel zo in de smaak dat hij ook muziek mocht componeren voor Link’s eerste avontuur, dat als The Legend of Zelda in de westerse winkelrekken belandde. Sommige nummers van de beste man worden zelfs in verbrand gebracht met de vermaarde gulden snede, wat de muziek toch weer nèt iets aparter maakt. Nu, twintig jaar na de lancering van de twee bovenstaande titels, lijkt onze muzikale vriend een beetje het einde van zijn creativiteit te naderen…

Plok

Wed, 11 Apr 2007 00:00:00 +0000

Als er gesproken wordt over rondvliegende ledematen denkt het merendeel van de gamers aan Ubisoft’s Rayman, die al sinds 1995 zijn armloze handen kan afvuren. Twee jaar eerder verscheen er op de Super Nintendo echter een personage die zowel zijn handen als benen kon smijten. Het door het vrijwel onbekende Software Creations ontwikkelde spel werd als platformgame bedolven onder het succes van grote namen als Super Mario Bros. en Sonic the Hedgehog. Op het eerste gezicht een logische keuze, want wie verkiest er nu een spel dat de naam Plok draagt boven games waar de gehele wereld over roept? Het is daarom ook niet gek dat er van deze titel minder dan 300.000 exemplaren wereldwijd over de toonbank gingen. Dankzij de absurd lage verkoopcijfers behoort Plok zonder enige twijfel thuis in het rijtje van ‘ondergewaardeerde titels’.

Castlevania: Portrait of Ruin

Tue, 20 Mar 2007 00:00:00 +0000

Castlevania bestaat twintig jaar, en dat moet gevierd worden! Dit zal ongeveer het motto zijn geweest dat producer Koji Igarashi, beter bekend als de Castlevania-goeroe Iga, in gedachte hield bij de ontwikkeling van de tweede Castlevania voor de inmiddels twee jaar oude Nintendo DS. Het vorige deel, Castlevania: Dawn of Sorrow, werd bijzonder goed ontvangen door de media en alom rijkelijk beloond. Kan dit nieuwe deel het succes van zijn voorganger evenaren?

Castlevania and Beyond 2

Thu, 15 Mar 2007 00:00:00 +0000

In het vorige deel van onze uitgebreide Castlevania feature heb je kunnen lezen hoe de serie van start ging op de 8-bit spelcomputer van onze favoriete Japanse ontwikkelaar. De gotische setting vol vampieren en andere lugubere gedrochten in combinatie met het lineair doorlopen van de levels werkte perfect. Toch besloot Konami om het succesvolle bestaande concept wat aan te passen.

Castlevania: Symphony of the Night (PSX/Saturn, 1997/1998)

In 1997 zorgde het dertiende deel voor een revolutie binnen deze eeuwenoude franchise. Koji Igarashi, beter bekend als ‘Iga’, werd gepromoveerd tot director en zou voor zijn eerste titel, Castlevania: Symphony of the Night, het een en ander gaan veranderen aan het bestaande concept. Zo werd het traditionele lineair doorlopen van een level vervangen door een combinatie van het zogeheten ‘backtracken’, wat al eerder geïntroduceerd werd in Super Metroid, en verscheidene RPG-elementen, zoals een level-up systeem en een breed arsenaal aan wapens. Ontwerpster Ayami Kojima verving de verouderde kledij van de personages door sierlijke kleding en voerde de tot op de dag van vandaag geprezen bishounen-achtige stijl in. Ook de componiste Michiru Yamane wist een dermate verpletterende soundtrack neer te zetten waar velen voor op hun knieën gingen – zo wist zij een welluidende combinatie van techno, jazz en gothiek te componeren, die normaliter dissonant werken. Waar franchises als Mario en Final Fantasy hun overstap maakten naar de 3-dimensionale wereld, verscheen Castlevania op de 128-bit Playstation als een fantastische 2D-titel en werd ondanks de gelimiteerde oplage bij zowel pers als fanatieke aanhangers betiteld als het neusje van de zalm.

Castlevania and Beyond 1

Sat, 03 Mar 2007 00:00:00 +0000

Als er aan een willekeurig lid van NDomain gevraagd wordt wat zijn of haar favoriete reeks is op het vlak van gaming, zal het merendeel antwoorden met ‘Mario’, ‘Zelda’ en een ietwat kleiner aantal mensen met ‘Metroid’ of ‘Pokémon’.

Natuurlijk is er helemaal niets mis met de besnorde loodgieter of groengemutste held, maar doordat velen blind achter deze twee bestverkopende franchises blijven dwalen, keren zij de wat minder populaire, doch zeker niet slechtere franchises toe. Een van deze ondergewaardeerde delen is de inmiddels meer dan twintig titels tellende Castlevania-serie. Al twee decennia lang vechten de befaamde Belmont- en Belnades-families om voorgoed af te rekenen met de alsmaar wederkerende graaf Dracula. Om het twintigjarig bestaan van deze reeks te vieren en tevens de verscholen interesse in eenieder van jullie te wekken, schotelen we jullie een feature voor waarin we terugblikken op het prille begin van de jacht op Dracula, en stapsgewijs volgen we het spoor hoe de franchise door de jaren heen geëvolueerd is.

Donkey Kong Country

Sun, 28 Jan 2007 00:00:00 +0000

Nadat Donkey Kong de rol als gemene ontvoerder in Donkey Kong en gevangene in Donkey Kong Jr. uitstekend vertolkt had, vond Nintendo het de hoogste tijd dat deze beruchte aap een eigen game kreeg en klopte aan bij ontwikkelaar Rareware. Deze namen het aanbod maar al te graag aan en gingen ijverig aan de slag met de beste apparatuur en mensen die zij op dat moment tot hun beschikking konden stellen. Enige tijd later was Donkey Kong’s eerste eigen avontuur een feit en viel deze tot geprezen klassieker op 24 november 1994 onder de naam Donkey Kong Country in de schappen.

De achterzijde van de schemering

Thu, 28 Dec 2006 00:00:00 +0000

Het in mei 2004 aangekondigde The Legend of Zelda: Twilight Princess, toentertijd nog naamloos en uitsluitend voor de Nintendo GameCube, is zonder twijfel een van de meest geanticipeerde titels ooit. De tijdloze, doch kinderlijke graphics van The Legend of Zelda: the Wind Waker waren vervangen door realisme en deze toonden aan dat de door velen onderschatte console wel degelijk kracht bezat. Schoon Nintendo vasthield aan de bewering dat de titel enkel voor de paarse kubus in ontwikkeling was, voelde de wachtende fans de bui al hangen toen de game voor de zoveelste keer was uitgesteld; een overzetting naar de ‘Revolution’, de toenmalige naam voor hetgeen de meesten onder ons inmiddels bezitten, was onvermijdelijk. Enige tijd later gaf het gerespecteerde bedrijf eindelijk toe en trok er nog een extra jaar voor uit om deze legendarische titel te perfectioneren. ‘Perfectioneren’, my ass.

The Sims 2: Pets

Thu, 23 Nov 2006 00:00:00 +0000

Na het succes van de eerste Sims op de PC, die voorzien werd van tig uitbreidingen en de nodige spinoffs voor de consoles en handhelds, besloot maker EA dat het de hoogste tijd was voor een tweede deel. Evenals zijn voorganger sloeg ook deze aan bij het grote publiek en de spinoffs waren wederom een feit. Hoewel De Sims 2 DS eerder dit jaar een redelijk cijfer wist te scoren, slaat opvolger De Sims 2 DS Huisdieren de plank finaal mis.

About

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

about