Tegen de tijd dat een game op de markt verschijnt, zijn het vaak de statische beelden en gameplay-video’s die het mogen doen in de media. Dit is eerlijk gezegd ook de beste stunt om een nieuwe titel de aandacht te geven die het verdient. Niet te vergeten dat een ontwikkelaar zich op beurzen laat zien aan de hand van trailer-achtige video’s zonder enige indicatie richting het muzikale aspect. Geleidelijk en vaak op een later tijdstip, wordt de muziek voor een game gecomponeerd. Menig studio, waaronder Bandai Namco, Square Enix en Konami, laten richting het eind van de ontwikkeling van haar titels vaak meer zien van de muzikale addities. Is de toevoeging van muziek eigenlijk net zo belangrijk als het grafische gedeelte? Enkel grote namen uit de game-industrie worden nader bekeken, inclusief hun inbreng en de manier waarop zij hun stempel op games hebben neergezet.
Yuzo Koshiro
Geboren te 1967 te Japan. Veel van de inmiddels volwassen en vermaarde componisten begonnen vrij vroeg met het volgen van pianolessen, maar Koshiro spant hierbij toch de kroon: zijn vrij muzikale moeder voorzag haar zoon op driejarige leeftijd al van pianolessen, en op achtjarige leeftijd werd Joe Hisaishi, bekend van vele Miyazaki-film soundtracks, ingeschakeld zodat hij binnen vijf jaar tijd viool en cello kon spelen, en tevens voor deze instrumenten kon componeren. Op de middelbare school ging zijn aandacht naar de groeiende game-industrie en hij besloot muziek te gaan componeren voor een Japans computermagazine. Zodoende trok hij de aandacht van Nihon Falcom en namen de achttienjarige Koshiro in dienst als componist voor de game Ys: Vanished Omens.
Enkele jaren later startte Koshiro met zijn freelance carrière als componist, en belandde pas echt in de spotlight met Revenge of the Shinobi. Na enige poos voor Enix (tegenwoordig het met Squaresoft gefuseerde Square Enix) en Hudson gewerkt te hebben, keerde het muzikale talent terug naar SEGA. De klassieke invloeden zijn inmiddels vervangen door de opkomende dance-muziek, hetgeen goed hoorbaar is in Streets of Rage. In deel twee en drie deed hij het nog een dunnetjes over en werd vanaf dat moment beschouwd als een van ’s wereld grootse componisten.
Michiru Yamane
Geboren in 1963 te Japan. In haar vroege kinderjaren ging de kleine Michiru al op pianoles en toen ze eindelijk de middelbare school had afgemaakt kon ze zich volledig storten op haar muzikale carrière. Ze schreef zich in bij de meest gerenommeerde muziekacademie van Japan: de Aichi Kenritsu kunstschool, en verliet deze pas toen ze haar masteropleiding afgerond had. Vervolgens solliciteerde ze bij de Japanse ontwikkelaar Konami, waar haar carrière als videogame componist aanving met de nooit buiten Japan verschenen titel Twinbee. Men kreeg al snel door dat Yamane veel in haar mars had en mocht in 1993 de muziek componeren voor een van Konami’s belangrijkere series: Castlevania.
Haar echte doorbraak kwam echter pas in 1997 bij de release van Castlevania: Symphony of the Night. Door de immense populariteit van de titel werd ook de sublieme soundtrack meerdere malen aan het licht gebracht. De gotisch gestijlde soundtrack sluit perfect aan op de omgeving van de game en wordt tot op de dag van vandaag gezien als de kroonjuweel van zowel Yamane als Konami. Mineur, gotiek en originaliteit zijn drie termen die zonder pardon aan de stijl van deze sympathieke vrouw gekoppeld kunnen worden en hebben haar dan ook een hoop roem opgeleverd.
Nobuo Uematsu
Naast het geweld voor menig actietitel binnen de game-industrie, was het Nobuo Uematsu om de toon te zetten op het belangrijke tijdperk van de Role Playing Games. Uematsu, geboren in 1959 in de Japanse plaats Kouchi, zag na zijn opleiding aan de universiteit de perfecte weg naar geluk. Uematsu, piano spelende vanaf zijn twaalfde jaar, werkte korte tijd voor het toen nog genoemde Squaresoft " later onderverdeeld in Square Enix. Zijn beginnende werken zagen de doorslag en hij mocht al snel enkele composities afleveren voor de miljoenenreeks: Final Fantasy. Game na game steeg hij in aanzien en al snel wist Squaresoft aan de juiste bel te trekken voor elke nieuwe soundtrack voor elke nieuwe Final Fantasy-titel. Het nooit in Europa gelanceerde Chrono Trigger voor de Super Nintendo is nog maar een klein gedeelte van de prachtige muziek uit handen van Uematsu en zijn team.
Door de jaren heen werkte hij samen met groot aantal andere componisten in het vak. Feit bleef: de ware fan van zijn herkenbare manier van componeren wist al snel onderscheid te maken tussen zijn werken en die van andere teamleden. Een belangrijk onderdeel bij hem is vooral de symfonische opzet van nummers, welke keer op keer " game na game " de juiste snaar wist te raken bij gamers. In combinatie met enkele emotionele werken en de kracht van orkestmuziek in zijn nummers, is het hedendaags nog steeds Nobuo Uematsu met een hoog aanzien in de game-industrie. Nintendo liet de beste man dan ook zijn gang gaan voor de compositie van een enkel nummer in het gewilde Super Smash Bros. Brawl voor de Wii.
Motoi Sakuraba
Naast de al vaak vanuit huis aan games werkende componisten, heeft Motoi Sakuraba een geheel andere loopbaan achter de rug. Geboren in 1965 in de plaats Akita bracht Sakuraba jaren door als onderdeel van een Japanse rockband genaamd Deja Vu. Hoewel hij hier genoeg inbreng had als componist, brak het team uit elkaar en ging Sakuraba verder als eenzame speler in de wereld van muziek. Hij componeerde zijn eigen album in Japan en schoot hiermee direct raak bij de ontwikkelaar Wolf Team. Aangezien dit uit den oude doos is, was het Camelot Software Planning waar hij ècht doorbrak als componist voor aanstormende titels. Voor het genoemde bedrijf schudde hij soundtracks uit zijn mouw voor games als Golden Sun (en het vervolg) voor de Game Boy Advance en Nintendo’s Mario Tennis-titel.
Na gemerkt te hebben dat Sakuraba over de nodige kwaliteit beschikte, bracht Namco Tales Studio nieuw onderdak voor het team en liet hem de muziek componeren voor enkele Tales of-titels: de tegenwoordig bekende Role Playing Game-reeks games voor menig console of handheld. Zijn bekende werken sloegen aan bij de de concurrerende bedrijven en al snel componeerde hij gehele soundtracks voor Square Enix (Star Ocean) en zelfs de befaamde anime-series in Japan. Het oude team waar Sakuraba werkzaam was werd geleidelijk ondersteund en zag al snel de nodige vooruitgang. Studio’s tri-Crescendo (tri Ace) en Monolith Soft, tegenwoordig onderdeel van Bandai Namco en Nintendo, hielden Sakuraba onder de hoede en wist zodoende de prachtige werken voor games als Baten Kaitos, Tales of Symphonia en het onlangs gelanceerde Eternal Sonata te bemachtigen. Zijn typerende orkestmuziek in combinatie met gitaarsolo’s (grotendeels metal/hard rock) hebben bij velen al het nodige respect gekregen. Net als Uematsu heeft Sakuraba gewerkt aan de muziek voor Super Smash Bros. Brawl.
Tot zover het eerste deel van de Componisten in de game-industrie feature. In het volgende deel bespreken we onder andere de man die al tweeëntwintig jaar voor elke Nintendo-liefhebbers een held is, en keer op keer titels weet uit te rusten met prachtige klanken. Besnorde loodgieters of groengemutste elfen worden in hun avontuur begeleid door deze man. Als je nu nóg niet weet wie er bedoelt wordt, kun je je gaan zitten schamen in een hoekje, of natuurlijk het volgende deel absoluut niet missen!