In de weken rond de jaarwisseling kijkt Bashers terug op het afgelopen jaar. Guan van Zoggel heeft altijd gamemuziek aan zijn oren, ook al staan de consoles uit. Hij kiest zijn top 3 soundtracks.
In een tijdperk waar de gedachte ’episch beloont’ overheerst bij menig gameontwikkelaar, wordt de nadruk verschoven van creativiteit en amusement naar realisme en simpelweg vette actie. Deze beweging geldt niet alleen voor de beelden, maar ook de soundtrack wordt er op afgestemd. Ontwikkelaars spenderen bakken met geld aan symfonieorkesten hun game te voorzien van bombastische muziek. Dat zulke enorme bezettingen niet de sleutel zijn tot spraakmakende soundtrack blijkt uit mijn drie favoriete niet-epische soundtracks van 2010.
3. VVVVVV
Eens in de zoveel tijd verschijnt er uit het niets een indie-game die ons onze dure consoles doet vergeten. De eerste die dit in 2010 voor elkaar wist te krijgen was VVVVVV, een platformer geïnspireerd door de Commodore 64. Niet alleen de game, maar ook bijbehorende chip-muziek, verzorgd door de Zweed Magnus Pålsson (Souleye), is van hoogstaand niveau. De melodieën zijn zowel upbeat als catchy, en knipogen zelfs naar de muziek uit Street Fighter. Kijk maar eens of je de themamuziek van Ryu en Guile kunt vinden in ‘Pushing Onwards’: [youtube=http://www.youtube.com/watch?v=-YB6ExaZgAU&w=600&h=25]
2. Fragile Dreams
Weinig variatie in vijanden, een gebrekkige besturing, slechte physics, een doorsnee plot en een korte speelduur. Een goede game was Fragile Dreams zeker niet. Desondanks bood de game een onvergetelijke ervaring. Een eenzame reis door een post-apocalyptische wereld, dat begeleid werd door een zachte atmosferische soundtrack. De kamermuziek, vooral piano en een strijkkwartet, was onheilspellend tijdens gevechten en ontroerend tijdens de belangrijke scènes. Dit debuutalbum van Riei Sato is overigens ook perfecte muziek tijdens het studeren. Geniet van ‘To All People’ en ‘The Girl With Silver Hair’: [youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ig1SGC-u14Y&w=600&h=25]
1. Nier
Toen ik de muziek van Nier in april hoorde wist ik het al: de beste soundtrack van 2010. Inmiddels zijn er acht maanden verstreken en nog altijd sta ik achter dat standpunt. De soundtrack van Nier is anders, haast buitenaards. Dat komt voornamelijk door vocaliste Emi Evans, die lyrics heeft geschreven in een niet-bestaande taal. Ze noemde dit Nuadhaich, wat Gaelic is voor ’nieuw’ en bestaat uit een mengelmoes van acht verschillende talen. Niet alleen haar betoverende stem, ook de rest van studio Monaca heeft onder voormalige Namco-componist Keiichi Okabe bijgedragen aan deze dromerige soundtrack. Een 49-koppig jongenskoor leidt de game in met ‘Snow in Summer’ (1), waarna prachtige samenspelen elkaar opvolgen, zoals in ‘Grandma’ (2), mijn persoonlijke favoriet. Zonder twijfel de beste soundtrack van Square Enix sinds lange tijd. [youtube=http://www.youtube.com/watch?v=p2lwFiIaMAE&w=298&h=25] [youtube=http://www.youtube.com/watch?v=L-_kkZvx3TI&w=298&h=25]