Je hebt van die mensen die vrij snel iets goed vinden, en je hebt van die volkeren die tot in de eeuwigheid blijven zeiken dat dingen zus en zo beter zouden kunnen. Ook in de wereld der games bestaan zulke figuren: personen die blijven zaniken dat de graphics beter hadden gemogen, de muziek sfeerloos is en dat het hoofdpersonage niet goed ontworpen is. Ontwikkelaar 5TH Cell komt nu voor die laatste groep muggenzifters met een oplossing: het doe-het-zelfen.
Er zijn tot op heden weinig titels verschenen voor de Nintendo DS die ook enkel mogelijk zouden zijn op de dubbelschermige handheld. Games als Advance Wars: Dual Strike en het bijna op de markt verschenen The Legend of Zelda: Phantom Hourglass zouden ook zonder de touch screen-functies prima kunnen functioneren op de DS. 5TH Cell, een in Washington gevestigde ontwikkelaar die zich bezighoudt met DS- en Wii-titels, komt nu op de proppen met een titel die zonder Nintendo’s draagbare speeltje niet mogelijk geweest zou zijn: Drawn to Life.
In deze kinderachtig ogende game vertolkt de speler namelijk de rol van Creator, een vrij kunstzinnig aangelegde God, die met zijn heilige potlood (lees: stylus) in het zogeheten Book of Life de wereld der Raposa beschreven en zodoende geschapen heeft. Deze kleine Raposa – welke, schoon de benaming Spaans voor vos is, op konijntjes lijken – leven in een vredig dorpje waar een fidele stemming hangt. Kennelijk vindt een van deze creatuurtjes, die schuil gaat onder de naam Wilfre, het nodig het Book of Life te ontvreemden en de pagina’s te verscheuren. In een mum van tijd worden de dorpelingen bedekt onder een pak zwarte wolken en keldert de kwik onder nul. Om de tragedie er nog eens verder in te wrijven, verdwijnt het gros van de dorpsbewoners uit het ondergesneeuwde dorp.
Twee jonge Raposa, Mari en Jowee, gaan vervolgens naar de Creation Hall om daar hun Creator om hulp te vragen. Deze verwijst het stel door naar een in de hoek liggende mannequin, die op zijn beurt ontworpen en ingekleurd mag worden door de speler. Hoewel de mogelijkheden natuurlijk niet eindeloos zijn wat betreft het tekenen, bevat het vergelijkbare functies als men gewend is in Microsoft Paint en een palet met aanvankelijk vijfentwintig kleuren. Daarnaast kunnen de perfectionistische spelers onder ons inzoomen om nauwkeurig de bonte pixels te plaatsen. In het bovenste scherm wordt weergeven hoe de tekening er in ‘levende lijve’ uitziet. Als het personage eenmaal naar wens geschapen is, wordt het de hemel in geprezen door de Raposa en kan het avontuur beginnen. De derde en tevens laatst gebleven Raposa, de burgemeester, stuurt je held op pad om de door Wilfre verscheurde pagina’s te gaan zoeken. Tevens zul je de ontvoerde Raposa moeten redden uit hun kooitjes en de door Wilfre veroorzaakte smurrie der duisternis opruimen. Aan het eind van elk level zijn de vier verstopte bladzijdes nodig om de deur naar het volgende level te openen. Wanneer de held terugkeert naar het dorp, propt de burgemeester de bladzijdes terug in het Book of Life dat dus eigenlijk gestolen was en de inhoud van de heilige vellen heeft direct invloed op het echte leven. Zo vindt men de ene de keer de Eeuwige Vlam terug om de donkere wolken te doen laten verdwijnen, de andere keer maakt de zon haar rentree en kunnen de hamsters gaan klagen over dat de zon zal zorgen voor misoogsten, waardoor de speler weer op pad wordt gestuurd om de pagina der regen terug te winnen.
De activiteiten in het dorp worden zoals beschreven afgewisseld met in verschillende werelden gesitueerde platformlevels waar men zo nu en dan zijn of haar creativiteit om uiten in het teken van een voorwerp om het level tot een goed einde te kunnen brengen. Allereerst belandt de met een sneeuwballen schietend en zelf ontworpen geweer uitgeruste speler in de sneeuwwereld. Verwacht echter geen diepgaande engine zoals in een moderne Castlevania-titel, maar eerder iets in de richting van het standaard loop-spring-schiet gebeuren zoals de gemiddelde Disney-game. Helaas zal dit niet helemaal van een leien dakje gaan: al na de eerste paar stappen wordt de speler geconfronteerd met vijanden. Onthoud dat het een titel gericht op kinderen betreft, dus het arsenaal van vijanden bestaat uit schattige hamstertjes die na een sprong op hun hoofd volgens het boekje van het veld donderen en smerige smeerwezens die uit de smeer opduiken maar na drie stoten op het hoofd ‘m smeren. Af en toe is het mogelijk een huisje binnen te treden om daar extra muntjes te vergaren die je op een zeker moment kunt inruilen voor sjablonen, muzieknummers en paletten. Maar afgezien van dat blijft de gameplay gedurende het hele spel nagenoeg gelijk.
Iets wat ook niet snel verandert is de muziek per wereld. Niettegenstaande de vrij pakkende composities de sfeer van de omgeving ook daadwerkelijk verrijken, werkt het level op level wederkerende deuntje op een zeker moment op je zenuwen. De doelgroep van deze titel (afgezien van de moeilijkheidsgraad van de bazen), voornamelijk jonge kinderen, zal dit echter niet opmerken en zonder enige moeite hun zuurverdiende muntjes besteden aan de in de Raposa-winkel verkrijgbare soundtest. Ook qua geluidseffecten is de variatie niet iets om enthousiast over naar huis te schrijven, maar wat men te horen krijgt is vrij goed. Grafisch oogt en voelt deze originele titel goed: de soepele animaties van de kleurrijke beesten vormen een fraai schouwspel op de eveneens bonte achtergronden. Ook de zelf ontworpen held wordt ondanks een lichte verkleining prima neergezet in de omgeving. Daarnaast zijn de bewegingen van de Raposa eveneens vloeiend en bevatten zij haast hetzelfde aantal emoties als het gemiddelde De Sims-personage. De stijl van het dorp bestaat uit een combinatie van een draagbare Mana-titel en The Legend of Zelda: Minish Cap, terwijl de platformlevels in hetzelfde straatje als de games van ieders favoriete vierkante, gele spons.
Kort samengevat hebben we dus te maken met een bijzonder originele titel die zich perfect leent voor de unieke capaciteiten van de Nintendo DS, maar echter wel een titel waar een hardcore-gamer zich door het gebrek aan diepgang niet op zal storten. Drawn to Life zal dan ook een geschenk uit de hemel zijn voor de licentiegames-fanaten daar het ongeveer hetzelfde speelt, maar de hardcore-gamer zal het kinderlijk ogende hoesje in de winkel snel voorbij lopen. En terecht.
73