Na het succes van de eerste Sims op de PC, die voorzien werd van tig uitbreidingen en de nodige spinoffs voor de consoles en handhelds, besloot maker EA dat het de hoogste tijd was voor een tweede deel. Evenals zijn voorganger sloeg ook deze aan bij het grote publiek en de spinoffs waren wederom een feit. Hoewel De Sims 2 DS eerder dit jaar een redelijk cijfer wist te scoren, slaat opvolger De Sims 2 DS Huisdieren de plank finaal mis.

Na het kiezen van een taal, ziet men een huis van degelijke kwaliteit vergezeld door een vrolijke melodie. Vervolgens krijgt de speler de kans om zijn gegevens te verwerken in één van de drie beschikbare save-files. Zodra men een keuze heeft kunnen maken uit de negen beschikbare gezichten, kan deze het gewicht van het personage, de huidskleur en het kapsel wijzigen. Het volgende menu stelt de speler in staat om één van de maarliefst vier verschillende kledingstukken, die variëren van vest tot jas, te kiezen, en ook moet de keuze voor een lange of korte broek geen probleem opleveren. Daarna krijgt de speler beschikking over tien honden- en kattenrassen waarvan hij een keuze zal moeten maken. Gelukkig heeft EA de namen van deze erbij gezet, omdat bij zowel de Boxer als de Bordercollie de overeenkomsten met de echte beestjes ver te zoeken zijn. Het is natuurlijk ook mogelijk om twee honden te kruizen en zo je eigen gepimpte huisdier te creeëren. Indien men een Shiba Inu als reu en een Springer Spaniel als teef neemt, heeft de nakomeling vacht van beide – netjes gescheiden in het midden, waardoor het net lijkt alsof er twee verschillende rassen aan elkaar genaaid zijn. Tenslotte geeft het ‘Proporties’ menu de mogelijkheid om de grootte van het hoofd, het achterlichaam, de staart en niet te vergeten de oren te wijzigen. Hierdoor kan men door middel van een geminimaliseerd hoofd en groter lichaam een eigen Schwarzenegger schapen.

Hetgeen de Sims een aantrekkelijke en originele serie maakt, namelijk het bouwen van je eigen huis, is compleet van de baan geveegd in dit deel. Het personage belandt in een slaapkamer en, na enkele overdreven gebaren en dansjes, raadt deze de speler aan direct te gaan douchen aangezien de eerste klant haar plaats in de wachtkamer heeft verzegeld. Als men een voorwerp aanklikt, verschijnt er een menu waarin de speler een actie kan kiezen die betrekking heeft op het desbetreffende object; in dit geval douchen. Nu moet er aangetekend worden dat de douches in De Sims 2 Huisdieren erg luxe zijn, daar het personage enkel hoeft in te stappen, de deur achter zich te sluiten en uit te stappen om weer zo fris als een hoentje te zijn. De lastigste opgave uit het gehele spel blijft het kiezen van interactie met een ander personage, omdat dit figuur zich in het midden van het scherm moet bevinden. Wijl de verscheidenheid aan opties zowel links als rechts worden uitgelijnd en het personage zich dikwijls aan een van deze kanten van het scherm zal bevinden, verschijnt het menu onder de stylus en zodoende wordt er een keuze gemaakt zonder men het zelf doorheeft. Mocht de speler, na het gecentreerd uitlijnen van de klant in het scherm, de optie ‘Dier onderzoeken’ hebben weten te selecteren, belandt het virtuele huisdier op de onderzoekstafel en kan het onderzoek gestart worden.

Een korte conversatie tussen de door de speler geschapen dokter en de wanhopige, eerste klant leidt tot nader onderzoek van haar Beagle, genaamd Vlek, die volgens zijn bazin niet zo’n lekker luchtje met zich meedraagt. In het bovenste scherm van de Nintendo DS staan de behoeften van het dier, zoals gezondheid, honger enz., en de diagnose, die meestal aangegeven staan als onbekend, nodigt de speler uit om het dier grondiger te onderzoeken. Het onderste scherm wordt versierd door een metertje met een hart, wat aangeeft of het te onderzoeken dier zich op zijn gemak voelt, en aan de linkerzijde van het scherm staan vier icoontjes onder elkaar afgebeeld. Het handje stelt de speler in staat het schepsel te aaien, waardoor de meter bovenin oploopt en het huisdier zich meer thuis voelt zodat de minder gunstigere acties zonder problemen uitgevoerd kunnen worden. Er moet gedurende de game zoveel geaaid worden, dat de speler aan het eind van een, zover mogelijk, intensieve spelsessie een lamme arm heeft. De stethoscoop moet op het hoofd van de patiënt geplaatst worden zodat zijn gezondheid onderzocht kan worden. Tevergeefs probeert het huisdier te ontkomen aan het apparaat en des te meer het metertje bovenin afneemt, des te meer het beest begint rond te kruipen over de tafel. Een andere mogelijkheid is het kammen, waardoor de dokter een vlooieninspectie kan uitoefenen, en de optie om het dier van een of andere lekkernij te voorzien waardoor zijn humeur meter sneller toeneemt neemt het laatste icoontje in beslag. Indien men genoeg gezien heeft kan deze kiezen tussen het zelf behandelen van het dier of het door te sturen naar het specialist. Aangezien de eerste optie zorgt voor inkomen, is de keuze snel gemaakt.

De mogelijkheden binnen De Sims 2 Huisdieren DS zijn uiterst beperkt te noemen: het onderzoeken, wassen, opdirken, trainen en spelen met een hond of kat begint na een tijdje echt de strot uit te hangen waardoor de ‘power’ knop steeds aantrekkelijker wordt. De klachten waarmee de digitale patiënten worden binnen gebracht zijn op één hand te tellen met als gevolg dat de uitdaging van het doktertje spelen snel in een diep dal dondert; eigenlijk zou men als dokter zijnde mogen juichen als het arme beest iets ingeslikt heeft en het röntgenapparaat gebruikt mag worden. De twee beschikbare mogelijkheden om vlooien te verwijderen uit de vacht van het schepsel zijn qua bewegingen voor de speler identiek. Gebruikt men speciale shampoo om de hardnekkige beestjes te verwijderen dient de speler zijn stylus op en neer over het touch screen te bewegen, zodat het huisdier nat gemaakt, ingezeept, afgespoeld en tenslotte gefohnt kan worden - diezelfde beweging worden gebruikt bij het kammen, de andere optie. Natuurlijk zal de speler ook zijn zelfgemaakte dokter moeten onderhouden, omdat deze ook zijn behoeften heeft. Het voorbereiden van een maaltijd wordt weergeven in de vorm van een minigame: Men krijgt een recept voorgeschoteld waarmee deze, na het deponeren van de ingrediënten in de pan, zijn maaltijd succevol kan klaarmaken. Sociaal contact is ook een belangrijk aspect in het dagelijks leven en speelt dus ook in een rol in dit spel. Indien de dokter zich eenzaam voelt, kan men zowel het park met diens huisdier bezoeken of de brievenbus keer op keer openen waardoor het metertje weer langzaam volloopt.

Ten opzichte van de gameplay scoort de grafische kant van de game uitstekend. Afgezien van het feit dat men de pixels der kledij kan tellen, zien de verschillende honden en katten er fraai en gedetailleerd uit. Verder ogen de personages en omgeving degelijk. Alhoewel de graphics kwalitatief het niveau van Nintendogs niet halen, zijn er genoeg dier gerelateerde games op de markt die dit spel niet kunnen bijbenen. De muziek die men kan beluisteren in het laadscherm van de PC-versie wordt hier constant gedraait. Als men de cd-speler werkende weet te krijgen is deze in staat een ander deuntje te kiezen, anders zit deze arme ziel gedurende de speelsessie naar dezelfde melodie te luisteren. De verschillende kreten die de karakters slaken zijn ook identiek aan hetgeen men kon horen in voorgaande delen.

Schoon de bovenstaande beschrijving ongetwijfeld uiterst negatief zal overkomen, is de game ook niet bedoeld voor zeventienjarigen – kinderen die nog niet aan de middelbare school zijn begonnen zullen weliswaar meer pret hebben met het oplappen van zieke diertjes. Voor deze zal het ‘doktertje spelen’ een heel avontuur zijn waarin zij nieuwigheden ontdekken op het gebied van verzorging en het dierenrijk, maar voor hen die de leeftijdsgrens van vijftien jaar zijn gepasseerd is de PC-versie hoogstwaarschijnlijk een betere keuze.

55