Dikwijls zie je gedurende de commercialbreak op televisie oproepen voorbij komen om fondsen tegen dierenmishandeling te steunen. Uitgehongerde honden, pandaberen wiens omgeving geruïneerd wordt – het raakt iedereen. In Mexico bedacht men een amusante en vooral diervriendelijke manier om beesten aan flarden te krijgen: papier-maché in de vorm van een ezel, gevuld met lekkernijen en knuppelen maar!
Ontwikkelaar Rare, voor Nintendo-fanaten vooral bekend om hun werken als de Donkey Kong Country-trilogie, de Banjo-delen en Perfect Dark, vond deze zogeheten piñata’s een goede inspiratiebron voor hun nieuwste creatie, waardoor in 2006 op Microsoft’s Xbox 360 het opmerkelijke Viva Piñata verscheen. Deze sandbox-titel, waarbij elementen uit The Sims en Animal Crossing gecombineerd worden met de eerder vermelde papier-maché dieren, wist verrassend goed te scoren en werd geliefd door jong en oud. Maar men moet de huid niet verkopen voor de beer geschoten is: Viva Piñata: Party Animals, deze vreemde eend in de bijt is een geflopte spin-off titel gefocust op het party-facet, verscheen kort daarna, maar al draagt de aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding. Gelukkig stoot een ezel zich niet twee keer aan dezelfde steen door het gelijktijdig verschijnen van het nieuwe deel op de Xbox 360, Viva Piñata: Trouble in Paradise, en de draagbare versie voor de Nintendo DS, Viva Piñata: Pocket Paradise, keek Rare de kat gelukkig niet uit de boom.
Voor liefhebbers van kort en krachtig: het werkt. Viva Piñata Pocket Paradise doet wat het moet doen, en doet dit ook erg goed. Het doel van de titel is de verkregen tuin, welke aanvankelijk tot de nok toe gevuld is met half-dode mobiele telefoons, gescheurde bloempotten en overige vuilnis, om te toveren in een waar – zoals de titel al doet vermoeden – draagbaar paradijs. Terwijl de speler aan het tuinieren is, worden er allerlei levende piñata’s aangetrokken tot bepaalde onderdelen van de tuin, wat kan variëren van een bepaalde hoeveelheid madeliefjes tot een zeker percentage water dat in de tuin te vinden is. Whirlms, de piñatawormen, zijn niet veeleisend en zullen dan ook als eerste je tuin komen bezoeken. Hongerige Sparrowmints, piñatamussen, zijn echter dol op Whirlms, dus zodra deze de tuin binnen komen vliegen zijn de wormen het spreekwoordelijke haasje. Wanneer de honger van een Sparrowmint gestild is, is deze zogenaamd ‘klaar voor de romantiek’ en wanneer een beschikbare partner dat ook is, wordt het aantal mussen snel uitgebreid. Tuinieren en fokken om nieuwe soorten aan de trekken zijn dus in feite de belangrijkste taken van de speler in de wereld van Viva Piñata.
Wat komt er allemaal nog meer kijken bij het leven van een tuinier? Allereerst moet deze er voor zorgen dat de esthetische waarde van de tuin zo hoog mogelijk wordt (aangegeven met een percentagemetertje), wat kan door het planten van bloemen, bomen, het plaatsen van verscheidene accessoires en natuurlijk dit alles goed onderhouden. Daarnaast wordt van de speler verwacht dat deze de dieren goed onderhoudt door het plaatsen van woninkjes en de dierenarts betaald wordt als dit nodig mocht zijn. Tenslotte moet je afrekenen met ongewenste bezoekers, waarbij de schep in de nek niet altijd de beste oplossing is. De gevarieerde gameplay van Viva Piñata bevat voldoende twisten en verrassingen om spelers urenlang zoet te houden, maar als eenmaal alle dieren voorbij zijn gekomen in de tuin zal de interesse in de titel snel kelderen.
Hoewel de game nagenoeg de originele gameplay exact volgt, is het spel voor de Nintendo DS vanaf de grond af aan opgebouwd. Dit resulteert in een titel die volledig gespeeld dient te worden met de stylus (enkel de D-pad is een alternatief voor het verplaatsen van de camera en de schouderknoppen voor het wisselen van de schermen). Andere voordelen van de dubbelschermige handheld is dat de tuin op het onderste scherm wordt weergeven en essentiële informatie op de bovenste. Denk hierbij aan recente gebeurtenissen, zoals nieuwe verschijningen en vechtpartijen met bijbehorende uitslagen, de percentuele indeling van de tuin en het niveau van je botanische meesterwerkje. Wanneer de schermen omgewisseld worden, kan de speler gebruik maken van de encyclopedie met nuttige informatie omtrent alles in én rondom de tuin, een journal en gewonnen prijzen. Tenslotte is het mogelijk om ‘minder serieus’ aan de slag te gaan op de Playground, een extra modus, verscheidene scènes van de TV-serie te bekijken en piñata’s via de draadloze connectiviteit uit te wisselen met vrienden.
Door de beperkte grafische mogelijkheden is het, in tegenstelling tot de Xbox 360-versies, niet mogelijk de camera (onbeperkt) te roteren. Hiervoor krijgt de titel wel een prachtig grafisch totaalplaatje terug, waarbij de polygoon piñata’s door een tweedimensionale wereld wandelen. Hierdoor behoort deze titel tot een van de mooiere DS-titels, waarbij zowel graphics als sfeer hoge ogen scoren. Het is weliswaar niet mogelijk om de kleine details van de dieren te zien: blauwe konijnen en paarse muizen zijn volkomen normaal, waarbij je soms even vergeet dat het piñata’s betreft in plaats van echte, fabelachtige wezens. Maar, als je dan even in het menu tussen de gieters en graszaden rommelt, vind je al snel de schep waarmee je kan graven, zachte tikjes kan uitdelen en een optie – voor iedereen: van feestneuzen tot sadisten – om de piñata om te toveren in snoep voor de anderen.
84
Conclusie / Viva Piñata Pocket Paradise is een gouden aanvulling op de lijst van DS-titels. Hoewel de titel niet eenieders interesse zal weten te prikkelen (aanvankelijk het mijne ook niet), is het een bijzonder vermakelijke life-simulation sandbox die ondanks de kinderachtige vertoning relatief diepgaande elementen bevat. Als je eenmaal begonnen bent aan het inrichten van je tuin, vliegt de tijd om de oren en is het ineens sneller laat dan je lief is.