Square Enix

Waar het precies is misgegaan met de _Final Fantasy-_serie, daar is moeilijk een vinger op te leggen. Sommigen beweren dat Final Fantasy XII (2006) het laatste hoogtepunt was, terwijl ik zelf stug volhoud dat de serie sinds VI (1994) in een neerwaartse spiraal verkeert. De meest recente iteratie, Final Fantasy XIV (2011), werd niet alleen door critici ervaren als een flop, zelfs uitgever en ontwikkelaar Square Enix zelf bood tegen alle verwachtingen in haar excuses aan voor de online MMORPG. Het is duidelijk dat het Japanse bedrijf het spoor bijster is wat betreft haar vlaggenschipserie. Hoewel radicale veranderingen niet binnen het karakter van Square Enix passen, is dat de enige manier waarop de naam ‘Final Fantasy’ nog te redden is. Om te beginnen zou Square Enix er verstandig aan doen om art director Tetsuya Nomura de deur te wijzen, zoals de jongens van 8-4 in hun recente podcast ook al suggereerden. Toen Square Enix in 1995 de overstap maakte van Nintendo’s consoles, waarop de eerste zes delen verschenen, naar Sony’s Playstation voor Final Fantasy VII (1997), werd Nomura aangesteld als hoofd van de game art, terwijl voormalige art director Yoshitaka Amano’s taken werden gedegradeerd tot het ontwerpen van de logo’s. ...

Hoewel Dissidia 012, net als voorloper Dissidia Final Fantasy, gerekend wordt tot het genre vechten, draait het eigenlijk helemaal niet om het vechten. Het gaat om de fanservice, de verzameling van vijfentwintig jaar aan goedzakken met piekhaar en schurken die allen kampen met een of meerdere complexen. Tel er een gigantische hoeveelheid vrij te spelen spul bij op, en de vergelijking met een serie als Super Smash Bros. is moeilijk te overzien. Maar waar Super Smash Bros.-director Sakurai fans vroeg welke personages zij graag in Brawl zagen verschijnen, lijkt het alsof Square Enix maar blindelings wat graaide in hun grabbeltrommel van personages. Hoewel Aerith en dat hele Final Fantasy VII mij gestolen kunnen worden, zullen genoeg liefhebbers van het bloemenmeisje teleurgesteld zijn. Ze is er wel, maar alleen als Assist Character, de niet-speelbare personages die zo nu en dan een tik komen uitdelen. Om er nog een schepje bovenop te doen, moet je de demo van de game kopen om haar aanwezigheid vrij te spelen. Dus je betaalt extra om haar drie seconden in beeld te zien. ...

Het is niet de eerste, en zal ook zeker niet de laatste remake zijn die Square Enix ontwikkelt voor de Nintendo DS. De kijk op het fenomeen ‘remake’ verschilt sterk per project bij het conversatieve Japanse bedrijf. Waar de DS-versie van Final Fantasy IV bijzonder loyaal blijft aan het origineel van de Super Nintendo, slaat Estpolis: The Lands Cursed by the Gods een compleet andere weg in. De verschillen zijn zo enorm dat het niet eens rechtvaardig is om te spreken over een ‘remake’ – ‘reimagination’ van Lufia II: Rise of Sinistrals is wellicht een betere benoeming. ...

Wist je dat Secret of Mana de opvolger is van Final Fantasy Adventure voor de Game Boy? Het klinkt vreemd, maar de Japanse namen helderen de zaak op: Seiken Densetsu 2 is het logische vervolg op Seiken Densetsu: Final Fantasy Gaiden. Dit tweede deel in de Mana-reeks volgt de naamloze protagonist, die tegen de regels van het dorp in speelt op een verboden terrein. Nadat de held zijn grip verliest en in een meer belandt, ontdekt hij het Mana-zwaard. Onwetend trekt hij het zwaard uit de steen (vergelijkbaar met de cartoon The Sword in the Stone van Disney uit 1963) en bevrijdt hiermee de monsters die door het Mana-zwaard verbannen waren. Nu wordt de hoofdrolspeler op zijn beurt uit het dorp verbannen om de wereldvrede te herstellen. Vergezeld door de dochter van een nobele heer en een jeugdige pixie met geheugenverlies, trekt de held door de enorme wereld van Secret of Mana. De kenmerkende gameplay, namelijk het real-time gevechtsysteem waarbij wapens en magie getraind kunnen worden, maakt het spelen een verslavende bezigheid. Ook de mogelijkheid om met twee spelers het avontuur door te kunnen lopen is vrij uniek en mogelijk het sterkste punt van de titel. De geweldige 16-bit ervaring, ondersteund door duidelijke graphics en superieure soundtrack, moet echter wel terrein inleveren op twee punten die van fundamenteel belang zijn voor role-playing games: zo is het verhaal niet erg bijzonder (zelfs relatief standaard) en dankzij het ‘chainen’ bieden bazen weinig weerstand. ...

Het derde deel in de geliefde Kingdom Hearts-franchise laat nog enige tijd op zich wachten, dus hopelijk werpt de E3 komende week wat licht op de zaak. Tot die tijd kunnen liefhebbers zich vermaken met de spin-off voor de Nintendo DS, Kingdom Hearts: 358/2 Days. De hoofdrol wordt vertolkt door Sora’s hartloze alterego, genaamd Roxas, lid van de organisatie XIII. De game wordt van dag tot dag verteld, beginnend bij Roxas’ debuut bij XIII (dag 7), wat tevens gelijk staan aan het begin van een zeven dagen durende tutorial. Hierin worden een uur lang verhalenderwijs de basisbeginselen van de voor velen bekende gameplay doorgenomen. ...