Dracula keert vaker terug tot de wereld van de levenden dan het de Belmont-familie lief is. Wij juichen echter elke herrijzenis luidt toe, want elke keer als Dracula uit zijn doodskist stapt, betekent dit een nieuwe Castlevania. Deze winter wordt de jacht op de bloeddorstige graaf heropend in Castlevania: Order of Ecclesia.
Vroeger werd ons geleerd dat de knoflook de beste remedie is om vampieren te verjagen. Inmiddels weten we dat dit een broodje aap is: zwepen, heilig water en bijlen bijvoorbeeld, die hebben veel meer effect. Met Order of Ecclesia leren we een nieuwe manier om de ondoden uit te roeien, namelijk aan de hand van glyfen. Deze iconen staan elk symbool voor een wapen, magische spreuk of speciale vaardigheid en kunnen gekoppeld worden aan de tatoeages op de rug en handen van Shanoa, de vrouwelijke hoofdpersoon in de game.
Glyfen kunnen gekoppeld worden aan de R-, X- en Y-knop, waarmee de pittige brunette huiveringwekkende combo’s kan uitvoeren om het lugubere gespuis één met de grond te maken. Deze glyfen zijn te verkrijgen via vijanden, bepaalde standbeelden of zijn ver verborgen. Klinkt bekend? Kan kloppen, want op papier klinkt het hetzelfde als het zielensysteem uit Aria en Dawn of Sorrow. Volgens director Koji Igarashi werkt het echter anders. Aangezien hij het spel gemaakt heeft en wij de volledige versie nog onder handen moeten nemen, geloven we hem dus maar op zijn woord. Voor deze keer dan.
Ter land, ter zee en in de lucht
Zoals gezegd wordt de hoofdrol vertolkt door een vrouw, voor het eerst sinds lange tijd, te weten de schaars geklede Shanoa. Deze emotieloze schoonheid is de troefkaart van Barlowe’s organisatie Ecclesia, speciaal gesticht om Dracula op hardhandige wijze de weg terug naar zijn doodskist te wijzen. Dracula zal echter nog even moeten wachten, want de glyph die nog effectiever is dan zweepslagen is in bezit van voormalige Ecclesia-lid Albus. Barlowe geeft Shanoa dan ook de taak deze eerst toe te eigenen voordat ze de strijd aan kan gaan met de menselijke vleermuis.
De gebieden in Order of Ecclesia reiken verder dan het eeuwenoude, stoffige optrekje van Dracula. Het aanbod telt twintig gebieden in totaal, elk te bereiken via een kaart. Aan de voet van het enorme kasteel bevindt zich een sereen dorpje met een dozijn dorpsbewoners, maar de echte actie vindt plaats in de gebieden daarbuiten. Onder het motto ‘ter land, ter zee en in de lucht’ trekt Shanoa door onder andere kloosters, baant ze zich een weg door woeste zeeën en bestijgt ze de hoogste bergen.
Droogstaande sadisten
Tussen het verzamelen van de glyfen door zal Shanoa op diverse lugubere wangestaltes stuiten. Oude bekenden zullen – gelukkig of helaas, afhankelijk van je voorkeur – terugkeren, maar ook vele nieuwelingen zullen het leven van Shanoa zuur proberen te maken. Een rang boven deze gewone “soldaten” bevinden zich de “luitenanten”, oftewel de eindbazen. Als geboren sadisten proberen zij Shanoa te verwerken tot pulp. Ze zijn groter, meedogelozer en uitdagender dan ooit tevoren: het klinkt clichématig, maar het team achter Order of Ecclesia lijkt hun belofte deze keer na te komen.
Naast enkele nieuwe toevoegingen zoals het glyf-systeem en de manier waarop gebieden met elkaar verbonden zijn, heeft Konami de kern van het spel hetzelfde gehouden. Gelukkig maar, want dat is wat de serie tegenwoordig juist zo sterk maakt: snelle platformactie gecombineerd met RPG-elementen, zoals dit elf jaar geleden voor het eerst gebruikt werd in Castlevania: Symphony of the Night. Sindsdien heeft bijna elke Castlevania goede scores toegekend gekregen - de verwachting dat Castlevania: Order of Ecclesia deze traditie voortzet is dus beduidend aanwezig. Maar hoe goed ‘ie precies wordt, kunnen we pas zeggen als Dracula weer ontwaakt in de Nederlandse winkelrekken!