In het vorige deel van onze uitgebreide Castlevania feature heb je kunnen lezen hoe de serie van start ging op de 8-bit spelcomputer van onze favoriete Japanse ontwikkelaar. De gotische setting vol vampieren en andere lugubere gedrochten in combinatie met het lineair doorlopen van de levels werkte perfect. Toch besloot Konami om het succesvolle bestaande concept wat aan te passen.
Castlevania: Symphony of the Night (PSX/Saturn, 1997/1998) In 1997 zorgde het dertiende deel voor een revolutie binnen deze eeuwenoude franchise. Koji Igarashi, beter bekend als ‘Iga’, werd gepromoveerd tot director en zou voor zijn eerste titel, Castlevania: Symphony of the Night, het een en ander gaan veranderen aan het bestaande concept. Zo werd het traditionele lineair doorlopen van een level vervangen door een combinatie van het zogeheten ‘backtracken’, wat al eerder geïntroduceerd werd in Super Metroid, en verscheidene RPG-elementen, zoals een level-up systeem en een breed arsenaal aan wapens. Ontwerpster Ayami Kojima verving de verouderde kledij van de personages door sierlijke kleding en voerde de tot op de dag van vandaag geprezen bishounen-achtige stijl in. Ook de componiste Michiru Yamane wist een dermate verpletterende soundtrack neer te zetten waar velen voor op hun knieën gingen – zo wist zij een welluidende combinatie van techno, jazz en gothiek te componeren, die normaliter dissonant werken. Waar franchises als Mario en Final Fantasy hun overstap maakten naar de 3-dimensionale wereld, verscheen Castlevania op de 128-bit Playstation als een fantastische 2D-titel en werd ondanks de gelimiteerde oplage bij zowel pers als fanatieke aanhangers betiteld als het neusje van de zalm.
...