Castlevania

De vorige pogingen om de Castlevania-franchise naar de derde dimensie te toveren bleken niet aan Konami’s verwachtingen te voldoen. De Nintendo 64-iteraties waren ronduit labiel en hoewel de Playstation 2-delen al een aanzienlijke verbetering waren, wisten ze niet het beoogde succes te behalen. Ook de tweedimensionale titels, zoals ze vanaf Symphony of the Night voort zijn gezet op handhelds van Nintendo en Sony, sloegen alsmaar niet aan bij het grote publiek. Voldoende reden voor Konami om, middels een reboot, een frisse wind door de serie te blazen. Maar de frisse wind blijkt al gauw een barre winter te zijn. Oorspronkelijk zou Lords of Shadow een remake van de eerste Castlevania worden, met Simon Belmont in de hoofdrol. Dit plan is in een later stadium overboord gegooid; het lijkt alsof het hele erfgoed van de serie er achteraan gegaan is. De hoes leest misschien Castlevania, maar het is raadzaam om alles wat je van de serie wist te vergeten. Daarmee is het resultaat van de reboot eerder een ‘reset’, een keuze die de echte fan pijn in het hart doet. ...

Ook Castlevania moest er na eenentwintig jaar aan geloven: een spin-off. Fans waren enthousiast toen director IGA (Koji Igarashi) een Castlevania voor de Wii aankondigde; even razend en teleurgesteld waren zij toen het fighter bleek te zijn. Ondanks deze ontworteling en kritiek heeft Igarashi zich vastbesloten toegewijd aan het project, wat na de lancering door veel sites met diepe onvoldoendes ongekend hard de grond in werd geboord. Terecht? Nee. Al is een beetje boren zeker geen misdaad deze ronde. ...

Dracula keert vaker terug tot de wereld van de levenden dan het de Belmont-familie lief is. Wij juichen echter elke herrijzenis luidt toe, want elke keer als Dracula uit zijn doodskist stapt, betekent dit een nieuwe Castlevania. Deze winter wordt de jacht op de bloeddorstige graaf heropend in Castlevania: Order of Ecclesia. Vroeger werd ons geleerd dat de knoflook de beste remedie is om vampieren te verjagen. Inmiddels weten we dat dit een broodje aap is: zwepen, heilig water en bijlen bijvoorbeeld, die hebben veel meer effect. Met Order of Ecclesia leren we een nieuwe manier om de ondoden uit te roeien, namelijk aan de hand van glyfen. Deze iconen staan elk symbool voor een wapen, magische spreuk of speciale vaardigheid en kunnen gekoppeld worden aan de tatoeages op de rug en handen van Shanoa, de vrouwelijke hoofdpersoon in de game. ...

Iedereen heeft zo wel zijn of haar voorbeelden of idealen. Voor de een is het een voetballer, voor de ander een zanger. En het is uiteraard ieders droom om dit idool ooit eens te ontmoeten in het echt. Meerdere malen hebben Dennis (a.k.a. Link) en ik via MSN zitten fantaseren over hoe het zou zijn als we toevallig Castlevania-director Koji Igarashi of componiste Michiru Yamane tegen het lijf zouden lopen op de Leipzig Games Convention. Telkens resulteerde deze verbeeldingen in de conclusie van ‘keep on dreaming’. Maar wat als dromen nu werkelijk uitkomen? ...

In het vorige deel van onze uitgebreide Castlevania feature heb je kunnen lezen hoe de serie van start ging op de 8-bit spelcomputer van onze favoriete Japanse ontwikkelaar. De gotische setting vol vampieren en andere lugubere gedrochten in combinatie met het lineair doorlopen van de levels werkte perfect. Toch besloot Konami om het succesvolle bestaande concept wat aan te passen. Castlevania: Symphony of the Night (PSX/Saturn, 1997/1998) In 1997 zorgde het dertiende deel voor een revolutie binnen deze eeuwenoude franchise. Koji Igarashi, beter bekend als ‘Iga’, werd gepromoveerd tot director en zou voor zijn eerste titel, Castlevania: Symphony of the Night, het een en ander gaan veranderen aan het bestaande concept. Zo werd het traditionele lineair doorlopen van een level vervangen door een combinatie van het zogeheten ‘backtracken’, wat al eerder geïntroduceerd werd in Super Metroid, en verscheidene RPG-elementen, zoals een level-up systeem en een breed arsenaal aan wapens. Ontwerpster Ayami Kojima verving de verouderde kledij van de personages door sierlijke kleding en voerde de tot op de dag van vandaag geprezen bishounen-achtige stijl in. Ook de componiste Michiru Yamane wist een dermate verpletterende soundtrack neer te zetten waar velen voor op hun knieën gingen – zo wist zij een welluidende combinatie van techno, jazz en gothiek te componeren, die normaliter dissonant werken. Waar franchises als Mario en Final Fantasy hun overstap maakten naar de 3-dimensionale wereld, verscheen Castlevania op de 128-bit Playstation als een fantastische 2D-titel en werd ondanks de gelimiteerde oplage bij zowel pers als fanatieke aanhangers betiteld als het neusje van de zalm. ...

Als er aan een willekeurig lid van NDomain gevraagd wordt wat zijn of haar favoriete reeks is op het vlak van gaming, zal het merendeel antwoorden met ‘Mario’, ‘Zelda’ en een ietwat kleiner aantal mensen met ‘Metroid’ of ‘Pokémon’. Natuurlijk is er helemaal niets mis met de besnorde loodgieter of groengemutste held, maar doordat velen blind achter deze twee bestverkopende franchises blijven dwalen, keren zij de wat minder populaire, doch zeker niet slechtere franchises toe. Een van deze ondergewaardeerde delen is de inmiddels meer dan twintig titels tellende Castlevania-serie. Al twee decennia lang vechten de befaamde Belmont- en Belnades-families om voorgoed af te rekenen met de alsmaar wederkerende graaf Dracula. Om het twintigjarig bestaan van deze reeks te vieren en tevens de verscholen interesse in eenieder van jullie te wekken, schotelen we jullie een feature voor waarin we terugblikken op het prille begin van de jacht op Dracula, en stapsgewijs volgen we het spoor hoe de franchise door de jaren heen geëvolueerd is. ...