Na haar debuut in Castlevania: The New Generation (Bloodlines in de Verenigde Staten) breekt Michiru Yamane in 1997 door met de soundtrack voor Castlevania: Symphony of the Night. Deze soundtrack wordt tot op de dag van vandaag geprezen als een van de beste soundtracks ooit. En dit is terecht. De soundtrack biedt een gevarieerd aanbod aan tracks, waar voor ieders wel wat tussen zit. “Dracula’s Castle”, waarmee met de deur in huis wordt gevallen, is een heerlijke symfonische rock-track, maar ook aan mensen die liever kamermuziek aan hun oren hebben is gedacht: “Wood Carving Partita” is een kwartet strijkers vergezeld door een klavecimbel. Dit wordt afgespeeld in de Long Library: de ideale muziek voor een gothisch gestijlde bibliotheek.
Liefhebbers van liturgische muziek (in de volksmond: “kerkmuziek”) komen ook aan hun figuurlijke trekken met “Requiem of the Gods”, waarin geopend wordt met een kapelorgel en dit vervolgens overgenomen wordt door een koor, strijkers en een drumstel. “Rainbow Cemetary” is muziek dat geplaatst mag worden onder het kopje ‘abstract’. Het nummer is een mengeling van geluidseffecten, een monotone baspartij met daarboven abstraherende klanken. Een laatste voorbeeld van haar diverse stijl is “Wandering Ghosts”. De game opent met wrange geluidseffecten, vermoedelijk als referentie naar de titel van het nummer. Vervolgens wordt de luisteraar getrakteerd op een melange van jazz-, latin- en gothische muziek.
Conclusie: In geen ander album van Yamane vind je zoveel variatie en pakkende melodieën als in die van Symphony of the Night, al moet er opgemerkt worden dat vrijwel de hele soundtrack gecomponeerd is in mineur (droevig) en elk nummer wel een gotisch tintje met zich meedraagt, dus liefhebbers van de feestelijke Mario-muziek staan bij dit album aan het verkeerde adres.
Componist: Michiru Yamane (J) | Game: 1997 | Discs album: 1