Trauma Center lijkt met haar levensreddende operaties wel een tegenbeweging tegen de populariteit van first-person shooters en actie games waarin moorden beloond_._ In dit vijfde deel wordt Derek Stiles als protagonist vervangen door een crew van zes medici, elk met hun eigen specialisme. De nieuwe chirurg is CR-S01, een jonge gevangene met 240 jaar celstraf, die noodgedwongen voor strafvermindering opereert. Naast de taken van endoscopisch chirurg Tomoe, paramedicus Maria en orthopedisch chirurg Hank, omslaan de werkzaamheden van Gabe en Naomi geen operaties, maar respectievelijk diagnostiek, inclusief het bekijken van röntgenfoto’s, en pathologisch onderzoek op Phoenix Wright-achtige wijze.
Het non-lineaire narratief is aanvankelijk opgedeeld in zes parallelle verhaallijnen, elk gericht op een van de personages waar de speler vrij tussen kan kiezen. Nadat de (gebruikelijke) epidemie uitbreekt, smelten de verhaallijnen samen tot een lineair slotstuk. Niet alleen in diversiteit van gameplay, maar ook in geloofwaardigheid van de personages torent Trauma Team boven haar voorgangers uit, mede dankzij hun unieke persoonlijkheden en getalenteerde stemacteurs. De chirurgische handelingen zijn treffend vertaald naar de Wii-afstandsbediening. Jammer is dat bepaalde character-driven elementen, die typisch zijn voor de Japanse game, het sterk geconstrueerde beeld van een Amerikaanse omgeving verstoren.
Conclusie: Mede door de invloed van Persona 4, is de serie Trauma Center geëvolueerd en ontpopt tot het ware meesterwerk Trauma Team. Een unieke non-lineaire manier van vertellen zorgt ervoor dat zowel de individuele verhaallijnen als het overkoepelend narratief meeslepend is tot de laatste minuut, dertig uur lang. ~ 9/10