Strategy

Fire Emblem: Path of Radiance feels like a relic from an earlier era of Fire Emblem, one that prioritised carefully designed maps and measured progression over player freedom. After Daein invades Crimea, protagonist Ike and his mercenary band are forced to cross the continent of Tellius, exposing them to the racial tensions between the human beorc and shapeshifting laguz. The game patiently builds its world through Ike’s eyes as he unexpectedly inherits leadership from his father. It takes a simple coming-of-age story and executes it exceptionally well by showing how Ike stumbles and grows into his role as a leader. ...

Returning to the Flower Division of the Imperial Combat Revue in Sakura Wars 2: Thou Shalt Not Die felt like a reunion with friends I hadn’t seen in too long. Set one year after the original game, the Flower Division once again defends its alternate 1920s steampunk Tokyo from a new enemy: the Black Demon Society. Much of the game revolves around keeping up the morale of the all-female theater troupe, now expanded with two new members, through conversations and time-limited answers. Although many of these conversations revolve around protagonist Ogami, the interaction between the troupe members feels natural and simply wandering the theater to see what everyone is up to is always a pleasure. ...

Sinds het ontstaan van de eerste role-playing games is het al mogelijk onderscheid te maken tussen een verscheidenheid aan subgenres binnen dit algemene genre; zo is er sprake van een significant verschil tussen Westerse en Japanse role-playing games – vergelijk Fallout 3 maar eens met een recent deel uit de Final Fantasy-franchise en er kunnen haast meer verschillen dan overeenkomsten geteld worden. Deze Japanse varianten kunnen op hun beurt weer geplaatst worden onder zuivere, actie gebaseerde of tactische role-playing games (zoals respectievelijk Dragon Quest, Tales of Symphonia en Fire Emblem). Daarnaast zijn er nog een handvol aan hybride- en verbasterde-varianten, waaronder het vandaag gelanceerde derde deel uit de Valkyrie Profile-reeks. Hoewel Valkyrie Profile: Covenant of the Plume (vanaf nu Covenant) vanuit isometrisch perspectief op een doorsnee tactische role-playing game lijkt, rust het gevechtssysteem op door de juiste timing bepaalde actie. Hoewel dit onderdeel ongewijzigd is gebleven, is de manier van bewegen flink op de schop gegaan: waar het in de eerdere twee delen mogelijk was te bewegen alsof het een platform-game was en gevechten te starten door tegen vijanden op te lopen, slaat ontwikkelaar Tri-Ace met Covenant de weg van tactische role-playing games in. Doordat de game, in tegenstelling tot Valkyrie Profile 2: Silmeria, niet voorzien wordt van een nummer achter in de naam, lijkt Covenant met het tactische gevechtssysteem de rol als spin-off te vertolken. Desondanks resteert de vraag of Valkyrie Profile: Covenant of the Plume de kwalitatieve erfenis in ontvangst mag nemen. ...