Nintendo 64

Voor velen staat The Legend of Zelda: Ocarina of Time symbool voor de introductie tot de Zelda-franchise; voor anderen is het nog altijd de beste game ooit. Dit vijfde Zelda-avontuur, dat op een flink aangepaste versie van Super Mario 64’s engine draait, liet maar liefst zes jaar op zich wachten, maar in 1998 kwam deze tantaluskwelling tot een einde. Zoals gebruikelijk volgt ook Ocarina of Time het verhaal van de jonge Link, die op een zekere ochtend uit zijn nachtmerrie gewekt wordt door het elfje Navi. Deze vraagt hem mee te komen naar de beschermheer The Great Deku Tree, die de visie van Link’s droom bevestigt: Ganondorf, een snode man uit de woestijn, wil heersen over de wereld van Hyrule en zoekt daarvoor de almachtige Triforce. The Great Deku Tree heeft het belemmeren van zijn pad met de dood moeten bekopen, maar ook prinses Zelda probeert er een stokje voor te steken. De genadenloze Ganondorf deinst echter nergens voor terug, dus nu is het aan Link om de wereld van Hyrule te redden. Het zeven jaar reizen in de tijd was een belangrijk element in de game, evenals het berijden van het paard Epona over het reusachtige Hyrule Field. Ook de in A Link To The Past geïntroduceerde ocarina speelt een sleutelrol in het verhaal, dat opgebouwd is uit verscheidene kerkers met een eigen thema dat wordt afgesloten met een episch strijd voor wereldvrede. The Legend of Zelda: Ocarina of Time is een meesterwerk dat op het juiste moment verscheen: het lange wachten op een nieuw deel in de reeks werd uiteindelijk beloond met een fantastisch avontuur dat een maand tot twee weken vóór kerstmis verscheen. De game ontving de ene perfecte score na de andere, en het was duidelijk wat kinderen toentertijd op hun verlanglijstje hadden staan. Van de graphics en de soundtrack tot de personage-ontwerpen en het algemene ritme, Ocarina of Time is werkelijk een onvergetelijk avontuur.Conclusie: De impact van The Legend of Zelda: Ocarina of Time is tot op de dag vandaag merkbaar: nog altijd is de titel bovenaan veel ‘Best Game Ever’-lijsten te vinden en stond model voor Twilight Princess acht jaar later. Natuurlijk hoeft de game niet per definitie ieders favoriete game te zijn, maar het belang en revolutionaire aspect van Ocarina of Time is moeilijk onontkoombaar. ~ 9/10 ...

Menig Nintendo-fan zal antwoorden met “Ocarina of Time” als hem of haar gevraagd wordt naar diens favoriete videogame aller tijden. Al dat is niet geheel verrassend: de titel sloeg tijdens haar release tien jaar geleden in als bom en heeft sindsdien nagenoeg elke lijst van ‘Best Game Ever’ gedomineerd. Nintendo Power verwoordde het met “Ocarina of Time heeft de test der tijd doorstaan,” een prachtige conclusie waarbij we ons neer moeten leggen. Zelfs nu, in de generatie waarin games nóg mooier en nóg gewelddadiger moeten, weet de game met haar charmes nog veel spelers te verleiden. Verderop, ver voorbij de top tien, treffen we het vervolg op Ocarina of Time aan; Majora’s Mask, dat in 2000 op de markt verscheen, moet niet alleen zijn directe voorganger voorbij laten gaan, maar ook dikwijls de 16-bit A Link To The Past en een jongere cell-shaded telg in de reeks, The Wind Waker. Enerzijds begrijpelijk, omdat het nu niet de minste titels binnen de industrie betreffen. Anderzijds oneerlijk, omdat Majora’s Mask nu afgebeeld wordt als een veel mindere titel dan de drie overige Zelda-titels. En is dat terecht? Nee. Dat is het niet. ...

De schaduw van wat was, werpt zich voor ons: wat dood is, bestaat nog en gaat voor ons uit. Ik wist het. Een opeenhoping van gedoemde zielen, enkele seconden van hun onontkoombare lot verwijderd. Ik wist het gewoon. Een onbegonnen strijd tussen goed en slecht; klein en groot; hoop en realiteit. Nu of nooit. Luna, anathema sit. Tweeënzeventig zenuwslopende uren was te weinig. Waarom passen er dan ook slechts vierentwintig in een etmaal? Waarom bezegelde die ene ontmoeting de fatale lotsbestemming van teveel schuldelozen? Vragen drijven boven, antwoorden zinken naar de eindeloze bodem. ...