SNES

Ys V: Lost Kefin, Kingdom of Sand attempts to steer the series in a new direction, but shipwrecks somewhere along the way. Unlike protagonist Adol himself, who successfully makes it to the Afrocan city of Xandria and teams up with wealthy merchant Dorman to seek the riches of the eponymous phantom city. The adventure that follows trades in the series’ signature bump system for more conventional gameplay involving direct control over jumping, sword attacks and blocking with a shield. What stands out most is the attempt to evolve the series’ formula, even if the attempt doesn’t come together in a satisfying way. ...

Wist je dat Secret of Mana de opvolger is van Final Fantasy Adventure voor de Game Boy? Het klinkt vreemd, maar de Japanse namen helderen de zaak op: Seiken Densetsu 2 is het logische vervolg op Seiken Densetsu: Final Fantasy Gaiden. Dit tweede deel in de Mana-reeks volgt de naamloze protagonist, die tegen de regels van het dorp in speelt op een verboden terrein. Nadat de held zijn grip verliest en in een meer belandt, ontdekt hij het Mana-zwaard. Onwetend trekt hij het zwaard uit de steen (vergelijkbaar met de cartoon The Sword in the Stone van Disney uit 1963) en bevrijdt hiermee de monsters die door het Mana-zwaard verbannen waren. Nu wordt de hoofdrolspeler op zijn beurt uit het dorp verbannen om de wereldvrede te herstellen. Vergezeld door de dochter van een nobele heer en een jeugdige pixie met geheugenverlies, trekt de held door de enorme wereld van Secret of Mana. De kenmerkende gameplay, namelijk het real-time gevechtsysteem waarbij wapens en magie getraind kunnen worden, maakt het spelen een verslavende bezigheid. Ook de mogelijkheid om met twee spelers het avontuur door te kunnen lopen is vrij uniek en mogelijk het sterkste punt van de titel. De geweldige 16-bit ervaring, ondersteund door duidelijke graphics en superieure soundtrack, moet echter wel terrein inleveren op twee punten die van fundamenteel belang zijn voor role-playing games: zo is het verhaal niet erg bijzonder (zelfs relatief standaard) en dankzij het ‘chainen’ bieden bazen weinig weerstand. ...

Door het daverende succes van vele Nintendo-franchises op Nintendo’s eerste thuisconsole, beschikte Nintendo over een toenemend budget om de series verder uit te breiden op de Super Nintendo. Met The Legend of Zelda: A Link to the Past hervatte Nintendo de uiterst succesvolle formule van het eerste deel, en verrijkte dit met talloze elementen. In een zekere nacht wordt Link gewekt door de stem van prinses Zelda, een afstammeling van de Seven Sages, welke verantwoordelijk zijn voor het verbannen van Ganon uit de Golden Realm. Zelda is gevangen genomen door de zwarte magiër Agahnim. Tijdens zijn avontuur wordt Link geholpen door Sahasrahla, een afstammeling van de makers van het Master Sword. De wereld van Hyrule in A Link to the Past was immens groot voor zijn tijd, waardoor Nintendo gebruik moest maken van een 8Mbit-geheugen in plaats van de gebruikelijk 4Mbit. Op het punt dat menig speler dacht de hele wereld gezien te hebben, toonden Miyamoto en zijn team weer hun ware kracht: de Dark World, inclusief acht tempels, toegankelijk via een magische spiegel. Het concept van de alternatieve vervallen wereld waar Ganon(dorf) aan de macht is, is een terugkerend fenomeen in latere Zelda-titels, zoals Ocarina of Time. Ook de ocarina vindt tevens zijn oorsprong in deze 16-bit topper. ...

Vroeger, toen je nog kinds was, draaide het ‘Super Nintendo-en’ puur om vermaak: graphics en verhaal waren ondergeschikt aan gameplay of werden zelfs helemaal buiten beschouwing gelaten. Toen ik na school met mijn vriendinnetje in groep zes voor de zoveelste keer Link’s 16-bit avontuur onder handen nam, lette ik niet op de graphics, noch het verhaal, noch het vriendinnetje: het avontuur was alles. Enkele jare later ontdek je dat er ook daadwerkelijk redenen zijn waarom Link, gewapend met zwaard en schild, het groene land van Hyrule doorkruist. Nader onderzoek naar de oorsprong van de Triforce liep al gauw dood, omdat het geen verwijzing is naar een historisch gegeven. Dit komt omdat het een unieke creatie is van Nintendo: het logo op zichzelf niet, maar de gedachte erachter. De ontwikkelaar van de Soul Blazer Trilogy, namelijk Quintet, gaat wel een stap verder dan het creëren van een fictieve wereld. Na Soul Blazer werkte Quintet aan het spirituele vervolg, Illusion of Time (in Verenigde Staten heette het Illusion of Gaia). Hierin stond een fictieve, doch door de Aarde geïnspireerde wereld centraal. Historische, geografische en religieuze elementen zijn terug te vinden in de setting: een vermelding van Cristopher Columbus, plaatsen zoals Angkor Wat en de Toren van Babel. Als tienjarige dacht je niet over dergelijke verwijzingen na; je volgde gewoon het pad en draaide alles op je pad de nek om. ...

Mario wist niet eerder dan de Paper Mario- en Mario & Luigi-franchise wereldwijd naam te maken in de wereld van de role-playing games. Dit had verscheidene redenen, maar het is en blijft een feit dat zijn eerste RPG-avontuur nog vóór de release van de Nintendo 64 plaatsvond, ook al bereikte deze titel Europese gamers niet. Destijds niet, moet ik zeggen. De relatie tussen de twee software-giganten, Nintendo en Square Enix, kent sinds oprichting van beide partijen een verscheidenheid aan pieken en dalen. In het begin van de jaren ‘90 was vooral Enix met haar Dragon Quest-reeks een ware concurrent voor het destijdse Square Co. Om haar positie op de markt te verstevigen, zocht Square steeds meer steun bij Nintendo, welke op diens beurt de grote Japanse RPG-ontwikkelaar met open armen verwelkomde. Het toppunt van de samenwerking werd in 1996 bereikt: waar Square een jaar eerder al met “concurrent” Enix het prestigieuze Chrono Trigger op de markt bracht (later fuseerden zij tot Square Enix), vergrootte Square haar fanbase in 1996 met de release van Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars. Square trok alles uit de kast om Mario en kornuiten zo secuur mogelijk ten tonele te stellen in de wereld van de role-playing games. Zo stond het gevechtssysteem van Final Fantasy model voor dit ongewone uitstapje van de roodgemutste loodgieter, maar dit systeem werd wel hevig aangepast om het naar maatstaven van Nintendo’s standaarden te verdraaien. Al met al is het ook niet verrassend dat Mario’s eerste role-playing avontuur in de top drie van best verkopende titels uit 1996 staat – en dat met de Nintendo 64 in de winkelrekken. ...

Het jaar 1996 stond geheel in het teken van Nintendo’s nieuwste console: de Nintendo 64. Met haar spetterende titels in ontwikkeling, we kennen allemaal de uit 1995 afkomstige eerste beelden van de driedimensionale Zelda-game wat uiteindelijk Ocarina of Time zou worden, en innovatieve controller. Menig enthousiast fan vergat zomaar even diens Super Nintendo, welke aan het einde van haar loopbaan zat maar nog lang niet de glorie had verloren. Nog voordat de Nintendo 64 op de markt versheen, putte ontwikkelaars hun laatste tweedimensionale ideeën in de Super Nintendo. Nintendo kwam met het tweede Super Mario World deel, Yoshi’s Island; in samenwerking met Square Enix verscheen Super Mario RPG; en Rare kwam met een derde Donkey Kong Country deel op de proppen. De eerst- en laatstgenoemde wisten het nog wel tot Europese grenzen te schoppen, maar Nintendo stopte haar energie liever in de opkomende Nintendo 64-titels dan het vertalen en in Europa uitbrengen van Mario’s debuut RPG. Ook was het publiek voor Donkey Kong Country 3 aanzienlijk kleiner dan bij zijn voorgangers, omdat iedereen braaf aan het sparen was voor Nintendo’s 64-bit console. Begrijpelijk, maar ontzettend jammerlijk. ...

Na drie succesvolle Super Mario Bros. delen, waarvan de eerste en derde in de loop der tijd al onderworpen zijn aan een retro op NDomain, zag de NES het einde van haar carrière als Nintendo’s belangrijkste console in zicht: op 11 april verscheen diens opvolger, de Super Nintendo Entertaiment System, op de Europese markt. De console ging werkelijk nog sneller dan warme broodjes over de toonbank en werd de best verkopende 16-bits spelcomputer bij uitstek. Dit werd mede veroorzaakt door de titel die gebundeld werd met de console: Mario’s vierde avontuur, Super Mario World. ...

Als er gesproken wordt over rondvliegende ledematen denkt het merendeel van de gamers aan Ubisoft’s Rayman, die al sinds 1995 zijn armloze handen kan afvuren. Twee jaar eerder verscheen er op de Super Nintendo echter een personage die zowel zijn handen als benen kon smijten. Het door het vrijwel onbekende Software Creations ontwikkelde spel werd als platformgame bedolven onder het succes van grote namen als Super Mario Bros. en Sonic the Hedgehog. Op het eerste gezicht een logische keuze, want wie verkiest er nu een spel dat de naam Plok draagt boven games waar de gehele wereld over roept? Het is daarom ook niet gek dat er van deze titel minder dan 300.000 exemplaren wereldwijd over de toonbank gingen. Dankzij de absurd lage verkoopcijfers behoort Plok zonder enige twijfel thuis in het rijtje van ‘ondergewaardeerde titels’. ...

Nadat Donkey Kong de rol als gemene ontvoerder in Donkey Kong en gevangene in Donkey Kong Jr. uitstekend vertolkt had, vond Nintendo het de hoogste tijd dat deze beruchte aap een eigen game kreeg en klopte aan bij ontwikkelaar Rareware. Deze namen het aanbod maar al te graag aan en gingen ijverig aan de slag met de beste apparatuur en mensen die zij op dat moment tot hun beschikking konden stellen. Enige tijd later was Donkey Kong’s eerste eigen avontuur een feit en viel deze tot geprezen klassieker op 24 november 1994 onder de naam Donkey Kong Country in de schappen. ...