Wat begon als een afgekeurd concept voor Final Fantasy VII, ontpopte uiteindelijk als een van de meest briljante Japanse role-playing games. De epos Xenogears vertelt een onvoorstelbaar breed opgezet verhaal, een ingewikkelde doch aangrijpende narratieve wisselwerking tussen psychologische theorieën van Freuds en Jungs psychoanalyse, kritiek op Nietzsches doemdenkerij en de conventies van het genre Japanse role-playing games_._ In tegenstelling tot andere games waarin personages zijn gebaseerd op of geïnspireerd door zulke maatschappelijke concepten, werkt regisseur Takahashi deze op een ongeëvenaarde manier goed uit en maakt van elk hoofdpersonage een fundamentele bouwsteen voor het overkoepelende verhaal. ...

‘So far, so good’ is probably the best manner to summarize my first two months at the MA programme New Media and Digital Culture. While still having problems in finding certain buildings of certain lectures in Utrecht, I fortunately had less difficulties with the programme itself. Both courses, digital visualization and game studies, really were thought-provoking and eye-openers, especially after having spent three years on the traditional subjects of Japanese Studies. For this courses, I did research on the remediation of traditional Japanese art styles in Ôkami and the consideration of Japanese dating sim LovePlus as a serious game, respectively. Next course, I’ll be following Digital Music Cultures, which won’t be much of a surprise if you know my background. ...

Trauma Center lijkt met haar levensreddende operaties wel een tegenbeweging tegen de populariteit van first-person shooters en actie games waarin moorden beloond_._ In dit vijfde deel wordt Derek Stiles als protagonist vervangen door een crew van zes medici, elk met hun eigen specialisme. De nieuwe chirurg is CR-S01, een jonge gevangene met 240 jaar celstraf, die noodgedwongen voor strafvermindering opereert. Naast de taken van endoscopisch chirurg Tomoe, paramedicus Maria en orthopedisch chirurg Hank, omslaan de werkzaamheden van Gabe en Naomi geen operaties, maar respectievelijk diagnostiek, inclusief het bekijken van röntgenfoto’s, en pathologisch onderzoek op Phoenix Wright-achtige wijze. ...

In de jaren ‘90, het gouden tijdperk voor de JRPG, schoten de klassiekers als paddenstoelen uit de grond. Vooral als je in Japan of de Verenigde Staten woonde, want titels als Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars, Chrono Trigger en de 16-bit Final Fantasy’s gingen aan onze Europese neus voorbij. Maar zo rijk als het aanbod aan JRPG’s voor de SNES was, zo karig is het voor de Wii. Tenminste, hier in het Westen. ...

Waar het precies is misgegaan met de _Final Fantasy-_serie, daar is moeilijk een vinger op te leggen. Sommigen beweren dat Final Fantasy XII (2006) het laatste hoogtepunt was, terwijl ik zelf stug volhoud dat de serie sinds VI (1994) in een neerwaartse spiraal verkeert. De meest recente iteratie, Final Fantasy XIV (2011), werd niet alleen door critici ervaren als een flop, zelfs uitgever en ontwikkelaar Square Enix zelf bood tegen alle verwachtingen in haar excuses aan voor de online MMORPG. Het is duidelijk dat het Japanse bedrijf het spoor bijster is wat betreft haar vlaggenschipserie. Hoewel radicale veranderingen niet binnen het karakter van Square Enix passen, is dat de enige manier waarop de naam ‘Final Fantasy’ nog te redden is. Om te beginnen zou Square Enix er verstandig aan doen om art director Tetsuya Nomura de deur te wijzen, zoals de jongens van 8-4 in hun recente podcast ook al suggereerden. Toen Square Enix in 1995 de overstap maakte van Nintendo’s consoles, waarop de eerste zes delen verschenen, naar Sony’s Playstation voor Final Fantasy VII (1997), werd Nomura aangesteld als hoofd van de game art, terwijl voormalige art director Yoshitaka Amano’s taken werden gedegradeerd tot het ontwerpen van de logo’s. ...

Meer erotiek dan epos

Hoewel Dissidia 012, net als voorloper Dissidia Final Fantasy, gerekend wordt tot het genre vechten, draait het eigenlijk helemaal niet om het vechten. Het gaat om de fanservice, de verzameling van vijfentwintig jaar aan goedzakken met piekhaar en schurken die allen kampen met een of meerdere complexen. Tel er een gigantische hoeveelheid vrij te spelen spul bij op, en de vergelijking met een serie als Super Smash Bros. is moeilijk te overzien. Maar waar Super Smash Bros.-director Sakurai fans vroeg welke personages zij graag in Brawl zagen verschijnen, lijkt het alsof Square Enix maar blindelings wat graaide in hun grabbeltrommel van personages. Hoewel Aerith en dat hele Final Fantasy VII mij gestolen kunnen worden, zullen genoeg liefhebbers van het bloemenmeisje teleurgesteld zijn. Ze is er wel, maar alleen als Assist Character, de niet-speelbare personages die zo nu en dan een tik komen uitdelen. Om er nog een schepje bovenop te doen, moet je de demo van de game kopen om haar aanwezigheid vrij te spelen. Dus je betaalt extra om haar drie seconden in beeld te zien. ...

Na de releases van Persona 2 bleef het zes jaar lang stil rondom de Persona-reeks, totdat Atlus in 2006 Persona 3 aankondigde en vier maanden later al lanceerde. Door een gefaald experiment van het bedrijf Kirijo is het zogenaamde Dark Hour opgewekt, een periode tussen twee dagen waarin men onwetend transfigureert tot doodskisten. Op de plek waar overdag de plaatselijke middelbare school staat, rijst tijdens het Dark Hour de labyrintische toren Tartarus, het nest van monsters, de Shadows. Het studentenhuis waar de stille protagonist zich inschrijft, blijkt tevens het hoofdkantoor van S.E.E.S. (‘Specialized Extracurricular Execution Squad’) te zijn, dat onderzoek doet naar het Dark Hour. Net als de protagonist behouden ook zij hun menselijke gestalte, en kunnen door met een pistool-achtige Evoker door hun hoofd schieten ter oproep van hun Persona, de gepersonifieerde psyche. ...

Tegen de traditie van één driedimensionale Mario-games per platform in, bracht Nintendo tweeënhalf jaar na de lancering van het uiterst succesvolle Super Mario Galaxy een direct vervolg uit. Reden hiervoor was een overvloed aan ideeën, welke niet allemaal in het eerste deel verwerkt konden worden. Wel naar traditie is het verhaal: prinses Peach nodigt opnieuw Mario uit voor een zelfgebakken taart, maar wordt vroegtijdig ontvoerd door aartsrivaal Bowser, die door het consumeren van de gewilde Grand Stars enorm in omvang is. Mario wordt opnieuw bijgestaan door een kleine Luma en zet de achtervolging in op naar zijn hoofd gemodelleerd ruimteschip annex dwergplaneet. ...

Na een sterke economische bloei van ruim twintig jaar, is de Japanse gameindustrie de afgelopen jaren een beetje aan het inkakken. Niet alleen daalden de inkomsten van 2010 met 9 procent ten opzichte van het jaar daarvoor, ook markeerde 2010 het derde jaar op rij dat de Japanse gameindustrie gekrompen is. De oorzaak hiervoor is, volgens Daniel Feit van Bitmob, dat Japan van oude games houdt, en niet van oudere gamers. 1Up-journaliste Nadia Oxford reageert hierop dat het om meer gaat dan uitsluitend die hang naar traditie en dat (overzeese) marketing ook een belangrijke rol speelt. ...