De release van No More Heroes heeft niet onopgemerkt de revue van de videogame-industrie weten te passeren. De titel werd aangekondigd als ‘Heroes’ en al gauw gezien als de waardige spirituele opvolger van de cult-game bij uitstek, killer7. Een site als Videogamer besloot haar recensie met de woorden: “a funky, fun third-person hack and slash marred by some boring open world side-missions. It’s no more simple, or complicated, than that.” Het blijft een productie van Goichi Suda, dus het is wel degelijk ingewikkelder dan het misschien lijkt. ...

Voor velen staat The Legend of Zelda: Ocarina of Time symbool voor de introductie tot de Zelda-franchise; voor anderen is het nog altijd de beste game ooit. Dit vijfde Zelda-avontuur, dat op een flink aangepaste versie van Super Mario 64’s engine draait, liet maar liefst zes jaar op zich wachten, maar in 1998 kwam deze tantaluskwelling tot een einde. Zoals gebruikelijk volgt ook Ocarina of Time het verhaal van de jonge Link, die op een zekere ochtend uit zijn nachtmerrie gewekt wordt door het elfje Navi. Deze vraagt hem mee te komen naar de beschermheer The Great Deku Tree, die de visie van Link’s droom bevestigt: Ganondorf, een snode man uit de woestijn, wil heersen over de wereld van Hyrule en zoekt daarvoor de almachtige Triforce. The Great Deku Tree heeft het belemmeren van zijn pad met de dood moeten bekopen, maar ook prinses Zelda probeert er een stokje voor te steken. De genadenloze Ganondorf deinst echter nergens voor terug, dus nu is het aan Link om de wereld van Hyrule te redden. Het zeven jaar reizen in de tijd was een belangrijk element in de game, evenals het berijden van het paard Epona over het reusachtige Hyrule Field. Ook de in A Link To The Past geïntroduceerde ocarina speelt een sleutelrol in het verhaal, dat opgebouwd is uit verscheidene kerkers met een eigen thema dat wordt afgesloten met een episch strijd voor wereldvrede. The Legend of Zelda: Ocarina of Time is een meesterwerk dat op het juiste moment verscheen: het lange wachten op een nieuw deel in de reeks werd uiteindelijk beloond met een fantastisch avontuur dat een maand tot twee weken vóór kerstmis verscheen. De game ontving de ene perfecte score na de andere, en het was duidelijk wat kinderen toentertijd op hun verlanglijstje hadden staan. Van de graphics en de soundtrack tot de personage-ontwerpen en het algemene ritme, Ocarina of Time is werkelijk een onvergetelijk avontuur.Conclusie: De impact van The Legend of Zelda: Ocarina of Time is tot op de dag vandaag merkbaar: nog altijd is de titel bovenaan veel ‘Best Game Ever’-lijsten te vinden en stond model voor Twilight Princess acht jaar later. Natuurlijk hoeft de game niet per definitie ieders favoriete game te zijn, maar het belang en revolutionaire aspect van Ocarina of Time is moeilijk onontkoombaar. ~ 9/10 ...

Het mocht even duren, maar uiteindelijk is het kwartje tóch gevallen bij Nintendo: er is animo voor een tweedimensionale Mario-titel. De kern van de Mario-fanaten jubelden New Super Mario Bros. ook luidt toe toen de game in 2004 op de E3 aangekondigd werd. De laatste keer dat de mollige loodgieter de hoofdrol op zich nam in een tweedimensionaal avontuur dateert alweer uit 1992, bij de release van Super Mario Land 2: Six Golden Coins. Het plot alom bekend en dus flinterdun: Mario en prinses Peach waren aan het wandelen tot Bowser er een stokje voor stak. ...

Na haar debuut in Castlevania: The New Generation (Bloodlines in de Verenigde Staten) breekt Michiru Yamane in 1997 door met de soundtrack voor Castlevania: Symphony of the Night. Deze soundtrack wordt tot op de dag van vandaag geprezen als een van de beste soundtracks ooit. En dit is terecht. De soundtrack biedt een gevarieerd aanbod aan tracks, waar voor ieders wel wat tussen zit. “Dracula’s Castle”, waarmee met de deur in huis wordt gevallen, is een heerlijke symfonische rock-track, maar ook aan mensen die liever kamermuziek aan hun oren hebben is gedacht: “Wood Carving Partita” is een kwartet strijkers vergezeld door een klavecimbel. Dit wordt afgespeeld in de Long Library: de ideale muziek voor een gothisch gestijlde bibliotheek. ...

Wist je dat Secret of Mana de opvolger is van Final Fantasy Adventure voor de Game Boy? Het klinkt vreemd, maar de Japanse namen helderen de zaak op: Seiken Densetsu 2 is het logische vervolg op Seiken Densetsu: Final Fantasy Gaiden. Dit tweede deel in de Mana-reeks volgt de naamloze protagonist, die tegen de regels van het dorp in speelt op een verboden terrein. Nadat de held zijn grip verliest en in een meer belandt, ontdekt hij het Mana-zwaard. Onwetend trekt hij het zwaard uit de steen (vergelijkbaar met de cartoon The Sword in the Stone van Disney uit 1963) en bevrijdt hiermee de monsters die door het Mana-zwaard verbannen waren. Nu wordt de hoofdrolspeler op zijn beurt uit het dorp verbannen om de wereldvrede te herstellen. Vergezeld door de dochter van een nobele heer en een jeugdige pixie met geheugenverlies, trekt de held door de enorme wereld van Secret of Mana. De kenmerkende gameplay, namelijk het real-time gevechtsysteem waarbij wapens en magie getraind kunnen worden, maakt het spelen een verslavende bezigheid. Ook de mogelijkheid om met twee spelers het avontuur door te kunnen lopen is vrij uniek en mogelijk het sterkste punt van de titel. De geweldige 16-bit ervaring, ondersteund door duidelijke graphics en superieure soundtrack, moet echter wel terrein inleveren op twee punten die van fundamenteel belang zijn voor role-playing games: zo is het verhaal niet erg bijzonder (zelfs relatief standaard) en dankzij het ‘chainen’ bieden bazen weinig weerstand. ...

Terwijl de tijd langzaam voorbij kruipt, wordt het steeds moeilijker om succesvol origineel te zijn. Ook in de game-industrie wordt alles dat afwijkt van de standaard vicieuze cirkel aan remakes of hergebruikte concepten op handen gedragen - of het nu deugt of niet. De Britse ontwikkelaar Media Molecule houdt met LittleBigPlanet vast aan het vertrouwelijke, maar breidt het bestaande concept van puzzel platform-titels dusdanig uit dat de titel een evolutie binnen het genre symboliseert. De mogelijkheid om als speler levels te creëren is natuurlijk verre van nieuw, maar de schaal waarop het in LittleBigPlanet gebeurt is enorm. Dit alles onder het motto: “Play. Create. Share.” ...

Door het daverende succes van vele Nintendo-franchises op Nintendo’s eerste thuisconsole, beschikte Nintendo over een toenemend budget om de series verder uit te breiden op de Super Nintendo. Met The Legend of Zelda: A Link to the Past hervatte Nintendo de uiterst succesvolle formule van het eerste deel, en verrijkte dit met talloze elementen. In een zekere nacht wordt Link gewekt door de stem van prinses Zelda, een afstammeling van de Seven Sages, welke verantwoordelijk zijn voor het verbannen van Ganon uit de Golden Realm. Zelda is gevangen genomen door de zwarte magiër Agahnim. Tijdens zijn avontuur wordt Link geholpen door Sahasrahla, een afstammeling van de makers van het Master Sword. De wereld van Hyrule in A Link to the Past was immens groot voor zijn tijd, waardoor Nintendo gebruik moest maken van een 8Mbit-geheugen in plaats van de gebruikelijk 4Mbit. Op het punt dat menig speler dacht de hele wereld gezien te hebben, toonden Miyamoto en zijn team weer hun ware kracht: de Dark World, inclusief acht tempels, toegankelijk via een magische spiegel. Het concept van de alternatieve vervallen wereld waar Ganon(dorf) aan de macht is, is een terugkerend fenomeen in latere Zelda-titels, zoals Ocarina of Time. Ook de ocarina vindt tevens zijn oorsprong in deze 16-bit topper. ...

Vroeger, toen je nog kinds was, draaide het ‘Super Nintendo-en’ puur om vermaak: graphics en verhaal waren ondergeschikt aan gameplay of werden zelfs helemaal buiten beschouwing gelaten. Toen ik na school met mijn vriendinnetje in groep zes voor de zoveelste keer Link’s 16-bit avontuur onder handen nam, lette ik niet op de graphics, noch het verhaal, noch het vriendinnetje: het avontuur was alles. Enkele jare later ontdek je dat er ook daadwerkelijk redenen zijn waarom Link, gewapend met zwaard en schild, het groene land van Hyrule doorkruist. Nader onderzoek naar de oorsprong van de Triforce liep al gauw dood, omdat het geen verwijzing is naar een historisch gegeven. Dit komt omdat het een unieke creatie is van Nintendo: het logo op zichzelf niet, maar de gedachte erachter. De ontwikkelaar van de Soul Blazer Trilogy, namelijk Quintet, gaat wel een stap verder dan het creëren van een fictieve wereld. Na Soul Blazer werkte Quintet aan het spirituele vervolg, Illusion of Time (in Verenigde Staten heette het Illusion of Gaia). Hierin stond een fictieve, doch door de Aarde geïnspireerde wereld centraal. Historische, geografische en religieuze elementen zijn terug te vinden in de setting: een vermelding van Cristopher Columbus, plaatsen zoals Angkor Wat en de Toren van Babel. Als tienjarige dacht je niet over dergelijke verwijzingen na; je volgde gewoon het pad en draaide alles op je pad de nek om. ...

In tegenstelling tot veel hedendaagse puzzelgames dateert Nintendo’s voorliefde voor picross uit 1995, bij de release van Mario’s Picross. Twaalf jaar later werd deze passie in een nieuw jasje gestopt voor de Nintendo DS en dit jaar uitgebreid met een tweede titel, namelijk Picross 3D. ‘Stereometrie Picross’, zoals de Japanse titel letterlijk vertaald luidt, geeft het idee achter de game goed weer: de speler dient volgens de regels van het originele picross kubussen uit een groter ruimtelijke geheel verwijderen. Mocht je zonder een misser en binnen de tijd het vormpje uitgehakt hebben, wordt je niet alleen getrakteerd op een schattige animatie waarin het voorwerp of dier zijn bestaan verduidelijkt, maar ook op een ‘Perfect Clear’. Naast deze uitgebreide hoofdmodus heeft Nintendo ook aan de replay-waarde gedacht: zelf ruimtelijke figuurtjes creëren met behulp van een eenvoudig te begrijpen en te gebruiken editor. Het is het ook mogelijk de puzzels uit te wisselen met vrienden of nieuwe via Nintendo WiFi te downloaden, waarmee het scala aan puzzels nog verder kan worden uitgebreid. Doordat de puzzels zichzelf genereren na het voltooien van een ruimtelijk figuur, kan de speler zonder moeite niet alleen persoonlijke, maar ook gecompliceerde puzzels voor zichzelf en vrienden maken. Voor een eventueel vervolg wel graag meer aandacht aan de muziek, want de beperkte soundtrack gaat tamelijk gauw vervelen. Conclusie: Picross 3D geeft een leuke draai aan het eeuwenoude concept van de Japanse puzzel. Liefhebbers van Picross DS zullen zichzelf zeker kunnen vermaken met de 3D-variant, al blijft het een persoonlijke kwestie welke nu leuker is. ~ 8/10

Motoi Sakuraba mag toch wel betiteld worden als een van de meest gerenommeerde componisten in de videogames-industrie. Een man die al jarenlang mensen verrast met zijn prachtige muziek. Let echter wel op dat je niet per ongeluk ‘verrassende muziek’ gebruikt, want zijn composities bevatten in de meeste gevallen alles behalve verrassingen. Maar dit is zeker geen slecht aspect, aangezien zijn standaard vrij hoog ligt. Ook voor de role-playing game Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean, ontwikkeld door Monolith Soft en uitgegeven voor Namco, heeft hij de muziek gecomponeerd. In tegenstelling tot zijn populaire collega Koji Kondo heeft hij de beschikking over een waar orkest in plaats van schrale MIDI-mogelijkheden. Een reden voor Kondo om jaloers te zijn. ...