Ik herinner me de trailer waarin The Legend of Zelda: Phantom Hourglass werd aangekondigd nog goed. Eindelijk weer een tweedimensionale (vooruit, 2,5D) Zelda! Eentje waarin de unieke tekenfilmstijl van The Wind Waker gecombineerd werd met oudere elementen, zoals de muziek uit A Link To The Past. Dat was in maart 2006. Inmiddels is het december 2009 en is mijn kijk op Phantom Hourglass en zijn opvolger, Spirit Tracks, enorm veranderd. Ondanks de torenhoge cijfers van de media heb ik Phantom Hourglass ervaren als een langdradig avontuur en het kostte me dan ook anderhalf jaar om het einde te bereiken. Wegens een deadline nam Spirit Tracks slechts drie dagen in beslag, maar elke dag kende voldoende ergernissen om de Nintendo DS met een vloek dicht te klappen. ...

De geanticipeerde opvolger van The Legend of Zelda: Twilight Princess op de Nintendo Wii laat nog even op zich wachten, dus om de honger naar een nieuwe Zelda te stillen brengt Nintendo een vervolg op Phantom Hourglass uit, de eerste Zelda-titel voor de Nintendo DS. In dit nieuwe deel, dat de subtitel Spirit Tracks draagt, is hoofdpersonage Link naast held ook een kersverse machinist. Ter erkenning hiervan vindt er een officiële ceremonie plaats in het kasteel van Hyrule, geleid door prinses Zelda. Deze roept na de plechtigheid echter Link bij haar en vraagt hem om haar met zijn trein naar de Spirit Tower te escorteren. Zelda’s vermoeden dat kanselier Cole sinistere plannen aan het beramen is wordt al gauw bevestigd. Een geslaagde toevoeging is de Spirit Flute, waarmee de speler op interactieve wijze een panfluit kan bespelen door te blazen in de microfoon en tegelijkertijd de fluit te verschuiven via het touch screen. Meer lieve woorden zijn er echter niet van toepassing. Er ligt zoveel nadruk op het reizen met de trein dat dit nagenoeg de helft van de spelduur in beslag neemt en het overmatig lineaire avontuur regelmatig ergernissen op zal leveren. Pas halverwege de game wordt er aandacht besteed aan het verhaal, dat het best omschreven kan worden als pathetisch voorspelbaar. Bovendien bevat de gemiddelde vijand meer odieus charisma dan de uiteindelijk antagonist. Als Spirit Tracks naast voorgaande delen in de reeks gelegd wordt, ontbreken er tegenstanders in de kerkers, is de traditionele sfeer in dorpjes compleet zoek en het aantal muzikale verwijzingen naar eerdere delen reikt niet hoger dan drie. ...

Na het ongekende succes van New Super Mario Bros. op de Nintendo DS, die vandaag de dag nog altijd als een trein verkoopt, kwam de aankondiging van een Wii-iteratie tijdens de E3 2009 niet als een grootse verrassing. Prinses Peach is jarig en wordt getrakteerd op een reusachtige taart, maar al gauw blijkt de vulling ervan minder zoet te zijn dan de jarige hoopte; Bowser’s kinderen springen uit de taart en ontvoeren met behulp van het alom bekende luchtschip prinses Peach. Mario, Luigi en de Toads komen onmiddellijk in actie: terwijl de broeders de achtervolging inzetten, zorgt het leger van Toads dat de nieuwe power-ups het koninkrijk ingeschoten worden. ...

Een smalle trap in mijn gedachte, welke ik probeer te volgen. Ik loop niet, ik ren niet. Ik zweef. Herinneringen passeren, zoals een zwerm muggen op een zwoele zomeravond waar je per ongeluk doorheen fietst. Leuke herinneringen toveren een glimlach op mijn gezicht; de minder leuke vullen me met verdriet. Ik probeer deze zoveel mogelijk te negeren, maar ze zijn overal. Alsof de fijne herinneringen van het veld gestuurd zijn en zich genadeloos overgeven aan de slechten, die duidelijk in de meerderheid zijn. Ik volg de trap verder omlaag, dieper mijn leven in. Terwijl ik de herinneringen aan mijn linker zijde volg, struikel en val ik. Van de trap, naar beneden. Vergeefs probeer ik de leuning vast te pakken, maar telkens pak ik mis. Eenmaal onderaan de trap aangekomen val ik in de duisternis. In de verte zie ik de trap verdwijnen en ik los op in de onenigheid van niets. Een ruimte zonder licht. Zonder iets. Enkele minuten later hang ik stil, zwevend in mijn gedachte. Ik voel niets. Geen warmte, geen kou; geen vrolijkheid, geen verdriet. Helemaal niets. ...

Het onlangs gelanceerde Call of Duty: Modern Warfare 2 is haast een begrip geworden in zowel de game-industrie als omringende media. Gamers vormden lange rijen voor winkelketens die om middernacht de deuren zouden openen om de eerste exemplaren van de felbegeerde titel te verkopen. De Wii-versie van het eerste deel, Modern Warfare Reflex, liepen zij toen terstond voorbij. Velen wisten het wellicht niet eens. ndimgSinds de lancering in 2003 vliegen de Call of Duty-games als warme broodjes over de toonbank. De destijds onervaren ontwikkelstudio Infinity Ward is inmiddels uitgegroeid tot een van de meest geprezen ontwikkelaars in de industrie. Na het overweldigende succes van Call of Duty 2 zag Activision een extra bron van inkomsten opbloeien. Ze schakelden een team in voor de franchise en zo ontwikkelde, naast Infinity Ward, ook Treyarch aan Call of Duty-delen. Deze laatste werd verantwoordelijk voor het derde deel, dat door de hardcore fans als een zure appel werd ontvangen: het draaide op een compleet andere engine, waardoor het gevoel dat de meesten bij het tweede deel ontwikkeld hadden ineens verdwenen was. ...

Sinds het succesvolle Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars zijn de role-playing games van de besnorde loodgieter opgedeeld in twee series: de Paper Mario- en Mario & Luigi-serie, waarbij Bowser’s Inside Story onder het laatste valt. Terwijl het Mushroom Kingdom kampt met opgezwollen Toads dankzij een ziekte, komt de alom gehate Fawful nog meer herrie schoppen. Hij heeft namelijk de controle over Bowser’s lichaam, waardoor deze onbewust de gehele inhoud van het koninlijke kasteel inhaleert. Dus de situatie is als volgt: Mario, Luigi en de halve Toad-bevolking bevinden zich in het lichaam van Bowser, terwijl hijzelf gestrand is op een duistere kaap. ...

Op het moment dat ik met een conductrice op het station van ’s-Hertogenbosch sta te praten over het nieuwe traject naar Utrecht, passeerde in mijn ooghoeken een meisje met donkerblond haar, helder blauwe ogen, gehuld in een marineblauw mantelpakje. Vrijwel onmiddellijk kap ik het gesprek met de conductrice af en volg ik het meisje de trein in. Niet alleen het traject naar Utrecht, maar ook het interieur van de treinen is kennelijk veranderd en doet stilistisch aan als art deco. Aarzelend spreek ik het meisje aan, waaruit een gezellig gesprek vloeide. ...

De zwoele avondbries zorgt voor symfonisch geritsel onder de sluimerende maneschijn. De met takjes bezaaide grond begeleidt een orkest van bladeren in een vierdelige maatsoort. Chromatische akkoordwisselingen van ontelbare tonen volgen elkaar op. Een dissonant hoorspel. De regen vindt langzaam zijn weg door bladeren van de bomen richting de vochtige grond. Natte bladeren dwarrelen speels boven de aarde, tot hun weg onderschept wordt. Zoals een kleine dartele pup blijven ze hangen aan mijn broek. Maar na een volgende windvlaag worden ze verwelkomd door de gapende leegte achter me. ...

Ontwikkelaar IO Interactive is voornamelijk bekend van de Hitman-serie en andere first person shooters. Maar hoe wordt deze ervaring vertaald naar een actie/platformtitel met ninja’s in de hoofdrol? Na een vredige periode van drie eeuwen keert de Evil Warlord Samurai terug om opnieuw de wereld over te nemen. Deze keer misbruikt hij de verborgen Kuji-magie om onschuldige dieren om te toveren tot hersenloze samoerai. Met dit enorme leger wil hij zijn duistere kastelen heroveren, maar doordat de Kuji-magie gebruikt werd voor kwaadaardige doeleinden, raakte de natuur uit balans. ...

De hoogtijdagen van de Japanse RPG’s lijken voorbij te zijn. Het genre bloeide vooral in het begin van de jaren ‘90, met het absolute hoogtepunt rond 1995. Rond die tijd verschenen Chrono Trigger, Earthbound, Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars en Secret of Mana om maar een paar meesterwerken te noemen. De komst van de nieuwe generatie consoles, de Nintendo 64 en Sony’s Playstation, zette ontwikkelaars voor een lastige taak. Hoe kon men het genre succesvol overzetten naar de derde dimensie? ...