Wii

De eerste tekenen van ontwikkeling in 2003, de uiteindelijke release in december 2006; sinds het ongekende succes van Ocarina of Time liggen de verwachtingen van een The Legend of Zelda-titel dusdanig hoog dat dergelijke vertragingen onontkoombaar zijn geworden. Het idyllische Ordon Village wordt het ene op het andere moment overhoop gehaald door monsters uit de parallelle schemerwereld. Protagonist Link snelt de ontvoerde dorpelingen te hulp, maar wordt opgeslokt in de schemerende wereld, gevangen in het lichaam van een wolf. Vergezeld door de imp Midna, vertelt Zelda, de gevluchte prinses van Hyrule, dat de koning van Twili, genaamd Zant, de beschermheiligen verslagen heeft en Hyrule wil overheersen. Link’s taak is daarmee al snel duidelijk. Twilight Princess draait op een aangepaste engine van The Wind Waker, en wordt gepresenteerd door een romantisch, realitische stijl. Een belangrijk element is het spelen als wolf, dat de gameplay aanzienlijk verbreedt. Ondanks de game aanvankelijk bedoeld was voor de GameCube, werkt de besturing met de Wii-afstandsbediening erg prettig. Het epische avontuur bevat negen kerkers aaneengeschakeld door een enorme wereld, goed voor een speelduur van vijftig uur. De personage-ontwerpen en de filmische soundtrack zijn in vergelijkbaar met voorgaande delen minder pakkend, de moeilijkheidsgraad ligt vrij laag en bepaalde momenten laten duidelijk zien dat de game sterk beïnvloed is door Ocarina of Time. Conclusie: The Legend of Zelda: Twilight Princess zorgt misschien voor een wat wrange, gestigmatiseerde nasmaak, maar Eiji Aonuma en zijn team van meer dan tweehonderd werknemers leveren wederom vakmanschap af dat de letterlijke interpretatie van het gouden ‘Nintendo Seal of Quality’ verdient. ~ 8/10

Het gebrek aan volwassen (bloederige) games op de Nintendo Wii, de ‘film noir’ Sin City en de beat ’em up God Hand vormden voor producer Inaba de inspiratiebron tot het ontwikkelen van MadWorld. De terroristische eenheid “The Organizers” heeft in Varrigan City de communicatie en infrastructuur geheel platgelegd, waarmee de stad afgesloten is van de buitenwereld. Vervolgens hebben zij een dodelijk virus losgelaten op de inwoners van de stad, waarbij de remedie enkel verkregen kan worden door het uitmoorden van anderen. ...

Het begrip ’een echte Mario-game’ is moeilijk te definiëren, maar elke zelfrespecterende gamer weet dat sinds Super Mario Sunshine uit 2002 de enige ’echte Mario-game’ Super Mario Galaxy voor de Wii is. Hoewel de conceptuele roots van deze titel dateren uit 2000, een GameCube-demo genaamd Mario 128, is er hiervan in de uiteindelijke versie weinig terug te vinden. In Galaxy wordt Mario door prinses Peach uitgenodigd om een sterrenfestival bij te wonen, maar Bowser kidnapt deze keer niet alleen de prinses maar ook haar hele optrekje. Na een mislukte reddingspoging belandt Mario in het observatorium van Rosalina, die zodra haar eigen problemen (lees: gebrek aan sterren) opgelost zijn bereid is de besnorde Italiaan te helpen. Het geheel speelt zich af in de ruimte, waarbij Mario van planeet tot planeet reist en het observatorium als centrale hub dient. Sommige planeten zijn ’egaal’ zoals in voorgaande delen, maar de vernieuwende factor komt tot uiting door de kleine(re) planeten met elk een eigen zwaartekracht. Daarnaast zijn er drie nieuwe power-ups beschikbaar en additionele ‘Prankster Comets’ om een uitdaging te geven die de hardcore- van de casual-gamers scheidt. Verder kan men weer vertrouwelijk sterren zoeken, waarbij een toenemend aantal gelijk staat aan het vrijspelen van nieuwe locaties. Conclusie: Met Super Mario Galaxy is het mogelijk om de heerlijke Mario-sfeer onder het genot van ongekend sfeervolle graphics en een uitmuntende soundtrack opnieuw te ervaren. De evolutie van Super Mario 64 weet het vanzelfsprekend niet na te bootsen, maar veel beter dan dit kan een Mario-titel onmogelijk worden. ~ 10/10

Als Suda Goichi (Suda 51) aangetekend staat als director van een game, dan kun je op je vingers natellen dat het een excentrieke creatie zal worden; No More Heroes is hier dan ook geen uitzondering op. Travis Touchdown, een stereotype otaku in alle opzichten, zit krap bij kas na het kopen van een ‘beam katana’ (lichtzwaard) op internet. Een ontmoeting met de blondine Sylvia Christel biedt de oplossing; het vermoorden de “the Drifter” Helter Skelter levert hem niet alleen geld, maar ook de elfde positie in de United Assassins Association (UAA) op. Travis neemt niet genoegen om zijn lage rang en opent de aanval op deze organisatie, bestaand uit bloeddorstige moordenaars met elk een zuurverdiende rang. ...

Ook Castlevania moest er na eenentwintig jaar aan geloven: een spin-off. Fans waren enthousiast toen director IGA (Koji Igarashi) een Castlevania voor de Wii aankondigde; even razend en teleurgesteld waren zij toen het fighter bleek te zijn. Ondanks deze ontworteling en kritiek heeft Igarashi zich vastbesloten toegewijd aan het project, wat na de lancering door veel sites met diepe onvoldoendes ongekend hard de grond in werd geboord. Terecht? Nee. Al is een beetje boren zeker geen misdaad deze ronde. ...

Het team verantwoordelijk voor de PlayStation 2-titels Seven: Molmorth no Kiheitai en Venus & Braves komt nu op de proppen met een splinternieuw role-playing avontuur voor de Nintendo Wii: Fragile Sayonara Tsuki no Haikyo, een titel waar ondergetekende ongekend lang naar uit heeft gekeken, speelt zich af in een post-apocalyptische wereld. Gewapend met aanvankelijk slechts een tak en lantaarn, gaat de eenzame Seto op pad naar anderen overlevenden en de antwoorden op het vraagstuk dat hem gedurende de game zal achtervolgen: waarheen en waarom is iedereen verdwenen? ...

Pianissimo, descrescendo, staccato… Weg met dat Italiaanse gebrabbel! Met de moderne technologie hoef je geen Mozart te zijn om muzikaal over te komen. Tegenwoordig kan iedereen muziek maken met Nintendo’s langverwachte Wii Music! Wii Music schommelt een beetje tussen een muziek- en een ritmespel: het wekt namelijk de indruk dat de speler muzikaal bezig is, maar eigenlijk volgt deze gewoon de noten op het scherm. Nintendo heeft dan ook niet geprobeerd de strijd aan te gaan met serieuzere titels, zoals Guitar Hero. Het doel van Wii Music is immers om (casual) gamers zonder kennis van muziek tóch de indruk te geven muzikaal bezig te zijn. Maar slaagt het daar ook in? ...

De introductie van WiiWare, titels die voor een relatief lage prijs downloadbaar zijn voor de Nintendo Wii, stond garant voor een derde manier om games voor de console te verkrijgen naast het traditioneel aanschaffen in een winkel of het downloaden van retro-titels via het winkelkanaal. Het grote voordeel hiervan is te vinden bij beide partijen: door het vervaardigen van originele creaties via deze weg scheelt het ontwikkelaars fors in de kosten en dit wordt doorgerekend in de prijs van de titels die de consumenten ervoor moeten betalen. Een van de games die bij de lancering van WiiWare op 20 mei beschikbaar was, gaat schuil onder de naam LostWinds, ontwikkeld door Frontier Developments. ...

Nu Nintendo’s first-party franchises langzaam op beginnen te raken, wordt het voor consumenten zoeken bij derden om hun Wii in leven te houden. Een veelbelovende franchise is SEGA’s NiGHTS, met het langverwachte vervolg op de Wii. Voor een ontwikkelaar blijft het moeilijk te beslissen wat te doen met een vervolg op een succesvolle eerste titel. Hierbij heeft deze twee mogelijkheden: er kan nagenoeg eenzelfde game gemaakt worden (zoals Capcom deed bij de Mega Man-titels op de NES) of de opzet over een geheel andere boeg gooien (vergelijkbaar met de eerste twee The Legend of Zelda-delen). Ditzelfde dilemma ondervond Sonic Team toen ze ervoor kozen een vervolg op het succesvolle NiGHTS into Dreams, een game voor de SEGA Saturn, te ontwikkelen voor de Wii. Een van de zwakke punten van het Saturn-deel was de korte duur " het bereiken van de aftiteling was binnen een enkel uur mogelijk " en ook de gebruiksvriendelijkheid moest nodig worden bijgewerkt. Op 18 januari 2008 was het dan zover: elf jaar na de release van NiGHTS into Dreams kwam het langverwachte vervolg, NiGHTS: Journey of Dreams, op de markt. ...

‘Wat als je werkelijk zou kunnen vliegen? Voorbij de dag en nacht, naar een plaats in een wereld waar dromen tot leven komen. Een fantastisch universum. Een nachtelijk avontuur.’ Deze citaten zouden zo uit een commercial van een moderne Disney-film kunnen komen. Vaak zijn deze reclames lovender dan wat uiteindelijk inderdaad op het witte doek geprojecteerd wordt. Gelukkig komen deze magische woorden in dit geval niet uit een der Disney-reclames, maar uit de trailer van het nieuwe project van het Sonic Team: NiGHTS: Journey of Dreams. ...