Games

Dracula keert vaker terug tot de wereld van de levenden dan het de Belmont-familie lief is. Wij juichen echter elke herrijzenis luidt toe, want elke keer als Dracula uit zijn doodskist stapt, betekent dit een nieuwe Castlevania. Deze winter wordt de jacht op de bloeddorstige graaf heropend in Castlevania: Order of Ecclesia. Vroeger werd ons geleerd dat de knoflook de beste remedie is om vampieren te verjagen. Inmiddels weten we dat dit een broodje aap is: zwepen, heilig water en bijlen bijvoorbeeld, die hebben veel meer effect. Met Order of Ecclesia leren we een nieuwe manier om de ondoden uit te roeien, namelijk aan de hand van glyfen. Deze iconen staan elk symbool voor een wapen, magische spreuk of speciale vaardigheid en kunnen gekoppeld worden aan de tatoeages op de rug en handen van Shanoa, de vrouwelijke hoofdpersoon in de game. ...

Pianissimo, descrescendo, staccato… Weg met dat Italiaanse gebrabbel! Met de moderne technologie hoef je geen Mozart te zijn om muzikaal over te komen. Tegenwoordig kan iedereen muziek maken met Nintendo’s langverwachte Wii Music! Wii Music schommelt een beetje tussen een muziek- en een ritmespel: het wekt namelijk de indruk dat de speler muzikaal bezig is, maar eigenlijk volgt deze gewoon de noten op het scherm. Nintendo heeft dan ook niet geprobeerd de strijd aan te gaan met serieuzere titels, zoals Guitar Hero. Het doel van Wii Music is immers om (casual) gamers zonder kennis van muziek tóch de indruk te geven muzikaal bezig te zijn. Maar slaagt het daar ook in? ...

De Legend of Kage-franchise, waarbij Kage uitgesproken dient te worden op zijn Japans (schaduw) en niet iets vergelijkbaars met de Engelse variant van kooi, viert dit jaar zijn twintigjarig bestaan. De eerste delen verschenen op de NES en ofschoon de serie nooit grootse roem heeft kunnen verwerven bestaat de reeks vandaag de dag nog steeds. Een belangrijk kenmerk waar Legend of Kage om bekend staat, is de snelle gameplay en de karakteristieke hoge sprongen van de hoofdrolspeler dankzij de samurai-setting. Dit typerende aspect is na twintig jaar ongewijzigd gebleven, in tegenstelling tot de complete omgooi van onze roodgemutste Italiaanse vriend. ...

Het jaar 1996 stond geheel in het teken van Nintendo’s nieuwste console: de Nintendo 64. Met haar spetterende titels in ontwikkeling, we kennen allemaal de uit 1995 afkomstige eerste beelden van de driedimensionale Zelda-game wat uiteindelijk Ocarina of Time zou worden, en innovatieve controller. Menig enthousiast fan vergat zomaar even diens Super Nintendo, welke aan het einde van haar loopbaan zat maar nog lang niet de glorie had verloren. Nog voordat de Nintendo 64 op de markt versheen, putte ontwikkelaars hun laatste tweedimensionale ideeën in de Super Nintendo. Nintendo kwam met het tweede Super Mario World deel, Yoshi’s Island; in samenwerking met Square Enix verscheen Super Mario RPG; en Rare kwam met een derde Donkey Kong Country deel op de proppen. De eerst- en laatstgenoemde wisten het nog wel tot Europese grenzen te schoppen, maar Nintendo stopte haar energie liever in de opkomende Nintendo 64-titels dan het vertalen en in Europa uitbrengen van Mario’s debuut RPG. Ook was het publiek voor Donkey Kong Country 3 aanzienlijk kleiner dan bij zijn voorgangers, omdat iedereen braaf aan het sparen was voor Nintendo’s 64-bit console. Begrijpelijk, maar ontzettend jammerlijk. ...

Fira en Curaja. Twee willekeurige woorden uit een handjevol termen die in het dagelijkse leven van de gewone burger geen enkele betekenis hebben, maar voor gamers al jarenlang dezelfde positie binnen hun woordenschat bezetten als menig zelfstandig naamwoord. Woorden die in tegenstelling tot de nieuwste portemanteauaffixen niet worden verspreid door televisie, radio of krant, maar door de alsmaar groeiende sector binnen de massamedia: gaming. Vandaag de dag is Final Fantasy de grootste franchise van Japanse ontwikkelaar Square Enix, een ironisch facet op zich. Het haast folkloristische debuut stamt uit 1987, toen Hironobu Sakaguchi, een ontwerper van het toentertijd nog niet met Enix gefuseerde Square, aan zijn laatste project werkte voordat hij met pension zou gaan. Voor deze laatste fantasie-titel haalde hij inspiratie uit Enix’ ongekend populaire Dragon Quest. Dat Sakaguchi’s project Square uit financiële moeilijkheden zou helpen was onmogelijk te voorspellen bij aanvang van de ontwikkeling; als iemand zou beweren dat de serie eenentwintig jaar later de belangrijkste inkomstenbron van het bedrijf zou worden, had men deze onmiddellijk voor gek verklaard. Maar soms worden zelfs de wildste fantasieën werkelijkheid. ...

De introductie van WiiWare, titels die voor een relatief lage prijs downloadbaar zijn voor de Nintendo Wii, stond garant voor een derde manier om games voor de console te verkrijgen naast het traditioneel aanschaffen in een winkel of het downloaden van retro-titels via het winkelkanaal. Het grote voordeel hiervan is te vinden bij beide partijen: door het vervaardigen van originele creaties via deze weg scheelt het ontwikkelaars fors in de kosten en dit wordt doorgerekend in de prijs van de titels die de consumenten ervoor moeten betalen. Een van de games die bij de lancering van WiiWare op 20 mei beschikbaar was, gaat schuil onder de naam LostWinds, ontwikkeld door Frontier Developments. ...

Na drie succesvolle Super Mario Bros. delen, waarvan de eerste en derde in de loop der tijd al onderworpen zijn aan een retro op NDomain, zag de NES het einde van haar carrière als Nintendo’s belangrijkste console in zicht: op 11 april verscheen diens opvolger, de Super Nintendo Entertaiment System, op de Europese markt. De console ging werkelijk nog sneller dan warme broodjes over de toonbank en werd de best verkopende 16-bits spelcomputer bij uitstek. Dit werd mede veroorzaakt door de titel die gebundeld werd met de console: Mario’s vierde avontuur, Super Mario World. ...

Nu Nintendo’s first-party franchises langzaam op beginnen te raken, wordt het voor consumenten zoeken bij derden om hun Wii in leven te houden. Een veelbelovende franchise is SEGA’s NiGHTS, met het langverwachte vervolg op de Wii. Voor een ontwikkelaar blijft het moeilijk te beslissen wat te doen met een vervolg op een succesvolle eerste titel. Hierbij heeft deze twee mogelijkheden: er kan nagenoeg eenzelfde game gemaakt worden (zoals Capcom deed bij de Mega Man-titels op de NES) of de opzet over een geheel andere boeg gooien (vergelijkbaar met de eerste twee The Legend of Zelda-delen). Ditzelfde dilemma ondervond Sonic Team toen ze ervoor kozen een vervolg op het succesvolle NiGHTS into Dreams, een game voor de SEGA Saturn, te ontwikkelen voor de Wii. Een van de zwakke punten van het Saturn-deel was de korte duur " het bereiken van de aftiteling was binnen een enkel uur mogelijk " en ook de gebruiksvriendelijkheid moest nodig worden bijgewerkt. Op 18 januari 2008 was het dan zover: elf jaar na de release van NiGHTS into Dreams kwam het langverwachte vervolg, NiGHTS: Journey of Dreams, op de markt. ...

De schaduw van wat was, werpt zich voor ons: wat dood is, bestaat nog en gaat voor ons uit. Ik wist het. Een opeenhoping van gedoemde zielen, enkele seconden van hun onontkoombare lot verwijderd. Ik wist het gewoon. Een onbegonnen strijd tussen goed en slecht; klein en groot; hoop en realiteit. Nu of nooit. Luna, anathema sit. Tweeënzeventig zenuwslopende uren was te weinig. Waarom passen er dan ook slechts vierentwintig in een etmaal? Waarom bezegelde die ene ontmoeting de fatale lotsbestemming van teveel schuldelozen? Vragen drijven boven, antwoorden zinken naar de eindeloze bodem. ...

Vanaf het moment dat Nintendo zich naast de hardcore gamers ook op casual gamers ging richten, werd het startsein gegeven voor een reeks van software die qua opzet en doel niet overeen komen met wat er de tientallen jaren daarvoor op de markt verschenen is. In plaats van het redden van een jonkvrouw in nood of dergelijke clichés, concentreren deze zich op het trainen van de hersenen, of in dit geval: de ogen. ...